Kardiomiopatie

Kardiomiopatie są chorobami mięśnia sercowego. Kiedyś dzielono je na pierwotne i wtórne, dziś używając pojęcia kardiomiopatie rozumie się pierwotne (tj. wrodzone) choroby mięśnia sercowego.

Kardiomiopatie rozstrzeniowe polegają na powiększeniu serca, szczególnie powiększeniu komór serca, dlatego wyróżnia się kardiomiopatie lewokomorową, prawokomorową lub obukomorową. U pacjentów cierpiących na ten rodzaj kardiomiopatii zwykle dochodzi do niewydolności krążenia, odczuwają oni duszności, szybko się męczą. Dodatkowym problemem jest pojawianie się groźnych zaburzeń rytmu, takich jak częstoskurcze komorowe, czy migotanie komór, u pacjentów ze znacznym powiększeniem lewej lub prawej komory – tacy pacjenci są potencjalnymi kandydatami do transplantacji serca lub do założenia automatycznego kardiowertera-defibrylatora. Wszystkich pacjentów z objawami niewydolności serca leczy się tak jak chory na niewydolność serca, tj. stosując inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę II, metablokery oraz leki moczopędne.

Kardiomiopatie przerostowe wiążą się najczęściej z mutacją genetyczną białek, które znajdują się w sercu. W zależności od rodzaju mutacji choroba może przebiegać w sposób bardzo agresywny i zdecydowanie skarać życie chorego, lub przebiegać w sposób łagodny. Wyróżnia się kardiomiopatie przerostowe z zawężeniem i bez zawężania drogi odpływu lewej komory. Te, w których dochodzi do zawężenia są uważane za groźniejsze, gdyż mogą dawać niebezpieczne następstwa, szczególnie w trakcie wysiłku. Pacjenci zwykle leczeni są w taki sposób, żeby zminimalizować zawężanie drogi odpływu lewej komory oraz zabezpieczyć ich przed zaburzeniami rytmu. Są oni również kandydatami do wszczepienia automatycznego kardiowertera-defibrylatora, a u wybranych pacjentów stosuje się specjalny rodzaj stymulacji serca, który przywraca pewną synchronię skurczów lewej komory. Stosowane są również u takich pacjentów zabiegi ablacji alkoholowej - uszkadzając część przerośniętej przegrody międzykomorowej, udrażnia się drogę odpływu lewej komory.

Kardiomiopatie restrykcyjne są specyficznym, rzadszym rodzajem choroby, w której mięsień sercowy jest nacieczony, sztywniejszy, źle się rozkurcza, co powoduje zaleganie krwi w przedsionkach, które nie są w stanie dobrze tłoczyć krwi do komór. U chorych tych dominują objawy niewydolności serca, dlatego leczy się ich tak, jak chorych na niewydolność serca. U wybranych pacjentów rozważa się transplantację serca.


Oceń:
4.2