Wideo – Skala Apgar

Stan ogólny każdego noworodka tuż po urodzeniu, tj. w pierwszej minucie życia, oceniany jest wg. schematu badania opracowanego w 1953 roku przez amerykańską lekarkę – anestezjologa Virginię Apgar. Badanie jest bardzo proste, tanie i łatwe do wykonania, można go dokonać nawet wtedy, kiedy noworodek leży na brzuchu matki.

Ocenie podlega:

  • zabarwienie powłok skórnych
  • czynność serca
  • odruchy noworodka na drażnienie nosa
  • napięcie mięśniowe
  • czynność oddechowa

Ocena koloru skóry wymaga rozróżnienia zabarwienia powłok skórnych od bladości i sinicy do różowego zabarwienia skóry dziecka.

Czynność serca ocenia się przy pomocy słuchawek lekarskich (fonendoskopu) - serce noworodka powinno uderzać powyżej 100 razy na minutę.

Wprowadzony do noska dziecka cewnik powinien wywołać kaszel, czasami kichanie, ogólnie żywą reakcję na bodziec.

Napięcie mięśniowe oceniamy po ułożeniu kończyn noworodka - wszystkie powinny być w ułożeniu zgięciowym.

Czynność oddechową oceniamy na podstawie ruchów klatki piersiowej i wyróżniamy czynność słabą, nieregularną lub głośny płacz noworodka.

Każda z ocenianych cech może otrzymać 0, 1 lub 2 punkty. Dokonywana ocena w pierwszej minucie życia noworodka umożliwia identyfikację dziecka, które będzie wymagało pomocy. U noworodków w stanie dobrym suma punktów wynosi 8 – 10, średnim 4 – 7, a wstanie ciężkim 0 – 3 punkty.

Schemat skali Apgar znajduje się w każdej książeczce zdrowia dziecka, którą zakłada się tuż po urodzeniu i jest uzupełniany już na sali porodowej.


Oceń:
3.9