Wideo – Zespół Hornera

Zespół Hornera związany jest z uszkodzeniem unerwienia współczulnego oka. Unerwienie współczulne rozwieracza źrenicy może być uszkodzone w każdym miejscu swojego przebiegu. Zakres nieprawidłowości w funkcjonowaniu układy współczulnego, towarzyszące objawy neurologiczne oraz testy farmakologiczne są pomocne w zlokalizowaniu uszkodzenia.

Przyczyny zespołu Hornera mogą być umiejscowione w obrębie pnia mózgu, rdzenia kręgowego, w szczycie płuca, tętnicy szyjnej wewnętrznej, uchu środkowym, zatoce jamistej lub oczodole.

Objawami zespołu Hornera są: wąska źrenica prawidłowo reagująca na światło i do bliży oraz anizokoria, czyli nierówność źrenic (najlepiej widoczna w zaciemnionym pomieszczeniu). Dochodzi również do opadnięcia powiek górnej, pozornego zapadnięcia gałki ocznej, wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego, przekrwienia spojówki gałkowej i zmniejszenia potliwości na skórze twarzy.

W diagnostyce zespołu Hornera oprócz badania okulistycznego zalecane jest też badanie neurologiczne. W celu zlokalizowania przyczyny tego zespołu często konieczne jest wykonanie wielu badań dodatkowych – mózgu, rdzenia kręgowego, klatki piersiowej, tętnic szyjnych i węzłów chłonnych.

Leczenie zależy od przyczyny i może wymagać skierowania do neurochirurga, neurologa, chirurga naczyniowego lub laryngologa.


Oceń:
4.5