Wideo – Rzeżączkowe zapalenie spojówek

Rzeżączkowe zapalenie spojówek u noworodków ma gwałtowny początek i charakteryzuje się silnym ropotokiem. Najczęściej występuje u noworodków w 2-4 dniu po urodzeniu i jest wywołane przeniesieniem zakażenia z dróg rodnych matki.

Niekiedy obserwuje się je również u dorosłych, przy czym czas inkubacji jest tu szczególnie krótki i wynosi jedynie od 2-4 godzin. Zapalenie rzeżączkowe charakteryzuje się bardzo silnym obrzękiem powiek, zamykającym szparę powiekową. Jej rozwarcie powoduje wytrysk zgromadzonej w worku spojówkowym treści ropnej — stanowi to zagrożenie dla badającego, który zawsze powinien nosić okulary ochronne. Stwierdza się również powiększenie węzłów przyusznych. Spojówki powiekowe są pokryte błonami rzekomymi. Szybko dochodzi do martwiczego rozpadu rogówki, perforacji i zakażenia wnętrza gałki ocznej z następową ślepotą.

Obecnie rzeżączkowe zapalenie spojówek rozwija się u noworodków rzadko, ponieważ istnieje obowiązek profilaktycznego stosowania zabiegu Credégo bezpośrednio po urodzeniu. Zabieg polega na podawaniu do worka spojówkowego obu oczu jednej kropli 1% azotanu srebra.

W leczeniu rzeżączkowego zapalenia spojówek stosuje się ogólną oraz miejscową antybiotykoterapię. Leczenie w przypadku dzieci, powinno być konsultowane z pediatrą. Ze względu na często współistniejącą chlamydiozę, należy wykonać badania mikrobiologiczne w tym kierunku, aby w razie potrzeby stosować dodatkowe leczenie.


Oceń:
4.4