Ograniczona ruchomość gałek ocznych

Ruchy gałek ocznych uwarunkowane są działaniem mięśni gałkoruchowych. Ruchomość czynną gałek ocznych bada się w pionowych oraz skośnych kierunkach spojrzenia, konfrontując zakres ich ruchomości z kierunkiem działania poszczególnych mięśni. W przypadku istnienia zeza towarzyszącego ruchomość obu gałek ocznych jest taka sama. W zezie porażennym natomiast, występuje brak ruchomości gałki, w kierunku działania mięśni porażonych. Podobnie dzieje się przy zepchnięciu gałki przez masy wewnątrzoczodołowe lub przy urazowym zakleszczeniu mięśni okołoruchowych w złamanych ścianach oczodołu. W tych ostatnich przypadkach zostaje zniesiona ruchomość bierna gałki.

Ruchomość bierna gałki ocznej jest badana po znieczuleniu spojówki i nieczynnego mięśnia, a także jego antagonisty. Po uchwyceniu mięśnia pęsetą, przez spojówkę, badający stara się poruszyć gałką w kierunku fizjologicznego działania badanego mięśnia. W przypadku porażenia ruchomość bierna jest zachowana. W przypadku mechanicznej przeszkody, w postaci zakleszczenia mięśnia w odłamach kostnych, test ruchomości biernej jest negatywny — zarówno w odniesieniu do mięśnia unieruchomionego, jak i do jego antagonisty.


Oceń:
4.7