Wideo – Niedrożność kanalika łzowego

U około 50% noworodków po urodzeniu stwierdza się niedrożność kanalika łzowego. Przyczynę niedrożności stanowi najczęściej cienka błonka zlokalizowana na końcu przewodu. Rodzice często zgłaszają się do okulisty z dziećmi, u których zauważyli łzawienie i obecność ropnej, bądź śluzowo-ropnej wydzieliny na brzegach powiek i rzęsach. Nadmierne łzawienie może początkowo być przeoczone przez rodziców, ponieważ wytwarzanie łez rozpoczyna się około 6 tyg. po urodzeniu. Ciężkość objawów klinicznych może się zmieniać. Przy ucisku okolicy worka łzowego, z punkty łzowego może wydostawać się mętna wydzielina. W około 30% przypadków wada ta występuje obustronnie.

Leczenie niedrożności kanalika łzowego

Leczenie zachowawcze niedrożności kanalika łzowego polega na wykonywaniu, kilkakrotnie w ciągu dnia, masażu woreczka łzowego i regularnym stosowaniu kropli z antybiotykiem. Jest to postępowanie wystarczające przez pierwsze 6 miesięcy życia dziecka. Masaż ułatwia nie tylko opróżnianie worka z wydzieliny, co zmniejsza możliwość wystąpienia zakażenia bakteryjnego, ale również wpływa na wytworzenie ciśnienia hydrostatycznego, co w niektórych przypadkach może otworzyć kanalik i zmniejszyć objawy.

Rodziców należy pouczyć, aby umieszczali palec nad kątem wewnętrznym oka, a następnie uciskając przesuwali ku dołowi nosa. W około 90% przypadków dochodzi do samoistnego wyleczenia w pierwszym roku życia.

U większości niemowląt z klinicznymi objawami w 6. miesiącu życia przewód otwiera się bez leczenia operacyjnego do pierwszego roku życia. Dlatego też dokładne określenie optymalnego czasu, do wykonania zabiegu jest bardzo trudne. Im wcześniej przeprowadzony zostanie zabieg, tym krótszy będzie okres objawów i leczenia zachowawczego. Jeśli zabieg jest wykonywany po 12. miesiącu życia zwiększa się ryzyko podjęcia innych, poza sondowaniem, działań chirurgicznych.

Zabieg udrażniania kanalika łzowego

W 30% przypadków sondowanie podjęte u dziecka powyżej 2. roku życia kończy się niepowodzeniem. U bardzo małych dzieci lub w przypadku, gdy konieczne jest odbarczenie woreczka łzowego stosuje się dostępne ambulatoryjne metody unieruchomienia. Jednak większość zabiegów jest przeprowadzana w znieczuleniu ogólnym. Zabieg rozpoczyna się rozszerzeniem punktów łzowych, następnie wprowadzona zostaje do dróg łzowych specjalna sonda. Po zgłębnikowaniu powinno się drogi łzowe przepłukać roztworem soli fizjologicznej celem stwierdzenia ich drożności. Po zabiegu zaleca się przez kila dni podawanie kropli z antybiotykiem i steroidem oraz fenylefrynę w kroplach do nosa w celu obkurczenia błony śluzowej nosa (co ułatwi odpływ łez).


Oceń:
4.0