Wideo – Naczyniaki oka

Naczyniaki oczu łagodnymi guzami wywodzącymi się z naczyń krwionośnych, bądź limfatycznych. Najczęściej w obrębie narządu wzroku są zlokalizowane w oczodole, w naczyniówce, siatkówce. Mogą występować również powierzchownie - na powiece lub spojówce.

Naczyniak jamisty jest najczęstszym łagodnym guzem oczodołu u dorosłych. Zwykle nie ujawnia się u dzieci, natomiast często pojawia się w okresie ciąży - wówczas można zaobserwować jego przyspieszony wzrost. Najczęściej położony jest wewnątrz stożka mięśniowego, i dlatego też powoduje wytrzeszcz, a w późniejszych stadiach ograniczenie ruchomości gałki ocznej oraz obniżenie ostrości wzroku.

W diagnostyce wykorzystuje się badania obrazowe oczodołu, czyli USG, tomografię komputerową, bądź rezonans magnetyczny. Większość zmian można obserwować, ale naczyniaki jamiste dające objawy kliniczne powinny być całkowicie usunięte.

Naczyniaki włośniczkowe położone powierzchownie, zwane znamieniem truskawkowym są jasno-czerwonymi guzami, pojawiającymi się zwykle u dzieci przed drugim miesiącem życia. Maksymalne rozmiary osiągają do pierwszego roku życia, po czym stopniowo ulegają inwolucji (do około 6 roku życia). Znamiona truskawkowe mogą powodować defekt kosmetyczny lub też niedowidzenie w przypadku przesłonięcia osi widzenia, bądź astygmatyzmu. W takich przypadkach wskazane jest leczenie chirurgiczne, iniekcje steroidów do guza lub ogólna steroidoterapia. Naczynia włośniczkowe położone głęboko mogą być niewidoczne, ale mogą powodować wytrzeszcz o znamiennym nasileniu narastający podczas płaczu. Większość zmian ulega samoistnej inwolucji, ale duże zmiany muszą być usunięte, poddane radioterapii, bądź kortykosteroidoterapii.

Naczyniaki limfatyczne są rzadkimi, wrodzonymi guzami wywodzącymi się z naczyń limfatycznych. Pojawiają się u dzieci, powiększają się przy spojrzeniu do dołu, mogą powodować wytrzeszcz lub ból, pogorszenie ostrości widzenia z powodu np. krwotoku w obrębie guza. Większość naczyniaków limfatycznych można obserwować.

Naczyniaki naczyniówki z reguły mają charakter wrodzony i pozostają bezobjawowe aż do wieku dorosłego. Spotykane są dwa typy kliniczne tych guzów: naczyniaki ograniczone oraz rozlane. Oprócz diagnostyki okulistycznej w przypadku naczyniaków rozlanych wskazane jest wykonanie rezonansu magnetycznego mózgu w celu wykluczenia naczyniaków ośrodkowego układu nerwowego. W przypadku zajęcia mózgu zalecana jest konsultacja neurologiczna. Naczyniaki naczyniówki można obserwować, poddać terapii fotodynamicznej, termoterapii przezźrenicznej, bądź napromienianiu.

Naczyniak włośniczkowy siatkówki oka jest to rzadki, łagodny guz, ujawniający się w każdym wieku, jednak najczęściej rozpoznaje się go u młodych dorosłych. Izolowane naczyniaki włośniczkowe zwykle nie wiążą się z innymi nieprawidłowościami ogólnymi, jednak większość guzów wieloogniskowych lub obuocznych stwierdza się u chorych z zespołem von Hippla-Lindaua. Często ma on przebieg bezobjawowy, może być rozpoznawany w trakcie badań przesiewowych prowadzonych u członków rodziny. W diagnostyce wykorzystuje się angiografię fluoresceinową. Jeśli podejrzewa się zespół von Hippla-Lindaua konieczna jest wielodyscyplinarna diagnostyka chorego we współpracy z lekarzem ogólnym i genetykiem. W przypadku zmian ocznych stosuje się następujące metody leczenia naczyniaków: fotokoagulację, krioterapię, radioterapię lub wycięcie naczyniaka.


Oceń:
4.4