Wideo – Fotokoagulacja

Wprowadzenie laseroterapii do okulistyki stanowi istotny postęp w leczeniu wielu schorzeń oczu, zwłaszcza w tylnym odcinku gałki ocznej. Fotokoagulacja polega na kierowaniu wiązki laserowej na siatkówkę — powstaje wówczas ognisko niedokrwienia — zmniejsza się tym samym zapotrzebowanie pozostałej siatkówki na tlen. Naczyniowe czynniki wzrostu nie są produkowane przez niedokrwioną siatkówkę, w skutek czego nie powstają nowe patologiczne naczynia, a te już istniejące — zamykają się.

Ma to ogromne znaczenie w retinopatii cukrzycowej, a także innych chorobach siatkówki pochodzenia naczyniowego, przebiegających z neowaskularyzacją. Ponadto, na skutek działania lasera, na siatkówce powstaje blizna — jest to miejsce zwiększonego przylegania poszczególnych warstw siatkówki. Dlatego też fotokoagulacja wskazana jest w przypadku profilaktyki lub leczenia niektórych typów odwarstwień siatkówki.

Fotokoagulacja siatkówki, w zależności od intensywności i zakresu leczenia, może powodować powstawanie pewnych naturalnych efektów ubocznych. Należą do nich: przejściowe zjawisko lśnienia, przejściowa utrata akomodacji czy fotopsje. Ponadto zniszczenie dużej części siatkówki obwodowej po fotokoagulacji, powoduje upośledzenie adaptacji do ciemności oraz zawężenie pola widzenia.


Oceń:
4.7