Wideo – Dysplazja oskrzelowo-płucna

Dysplazja oskrzelowo-płucna, to inaczej przewlekła choroba płuc, która pojawi się w okresie okołoporodowym u wcześniaków. Jest ona zazwyczaj skutkiem długotrwałej tlenoterapii i sztucznej wentylacji przedwcześnie urodzonego noworodka. Najczęściej dotyczy noworodków z zespołem zaburzeń oddychania. Na to zaburzenie narażone są wcześniaki, których płuca są jeszcze niedostatecznie rozwinięte oraz te długotrwałe leczone przy pomocy tlenoterapii i wspomagania oddychania.

Im mniejsze oraz im wcześniej urodzone dziecko, tym większe r ryzyko wystąpienia dysplazji oskrzelowo-płucnej. Zaburzenia oddychania krążenia wcześniaków nazywane są właśnie zespołem zaburzeń oddychania. Dziecko nie może oddychać samodzielnie — jest poddawane tlenoterapii oraz sztucznej wentylacji. Im dłużej trwa takie leczenie, tym ryzyko dysplazji oskrzelowej jest większe.

Wpływ na rozwój dysplazji oskrzelowej ma toksyczne działanie tlenu na tkanki, wysokie ciśnienie stosowane przy tego typu leczeniu oraz niedobory energetyczne. Zdarzają się również zakażenia układu oddechowego, które pogarszają stan dziecka. Ryzyko wystąpienia choroby zwiększają przecieki w płucach lub przetrwały przewód tętniczy. Uszkodzenie w dysplazji oskrzelowej początkowo dotyczy rzęsek w drogach oddechowych, po pewnym czasie rozwija się martwica i dochodzi do uszkodzenia pęcherzyków płucnych.

U dzieci z dysplazją oskrzelowo-płucną pojawia się zbyt wysoki poziom dwutlenku węgla we krwi, co wynika z utrudnionej wymiany gazowej. Dziecko ma wówczas duszność, może mieć skurcze oskrzeli, w których produkowany jest nadmiar śluzu, mogą pojawiać się nawracające zapalenia płuc. Czasami dochodzi do prawo komorowej niewydolności serca.

Dla pewności diagnozy trzeba wykonać zdjęcie rentgenowskie płuc, aby potwierdzić objawy tejże choroby. Dzieci z przewlekłą chorobą płuc muszą być poddane długoterminowemu leczeniu — stosuje się tlenoterapię, dietę wysokokaloryczną, ogranicza się ilość podawanych płynów. Czasami podaje się leki moczopędne i rozszerzające oskrzela. Konieczna jest ciągła obserwacja takiego noworodka w celu wczesnego wykrycia i zapobiegania infekcjom płuc, kontrolowanie drożności dróg oddechowych. U takich dzieci częściej rozwijają się zaburzenia rozwoju motorycznego i retinopatia wcześniacza, wymagają one również regularnych badań po zakończeniu leczenia. Dzieci po przewlekłej chorobie płuc częściej cierpią na niewydolność oddechową oraz rozwój astmy oskrzelowej.


Oceń:
4.7