Wideo – Bilans zerowy noworodka

Każdy noworodek w książeczce zdrowia, którą otrzymuje przy wypisie ze szpitala, posiada odpowiedni wpis w rubryce bilans zero. Trzeba wiedzieć, że badanie bilansowe jest badaniem przesiewowym, które prowadzone jest w całej populacji oraz obejmuje wszystkie dzieci w danej grupie wiekowej.

Jego zadaniem jest ocena stanu zdrowia dzieci, wczesne wykrywanie chorób często występujących, wychwycenie dzieci podejrzanych o daną patologię, wymagających obserwacji i diagnostyki.

W bilansie zerowym stosuje się oznaczenia: P jako prawidłowy, O jako obserwacja i N jako rozpoznana nieprawidłowość. Bilans zerowy jest związany z poszukiwaniem patologii występujących w okresie ciąży, porodu oraz okresem adaptacji do życia pozamacicznego. Jest przeprowadzany tuż po urodzeniu, każdego dnia podczas pobytu na oddziale noworodkowym. W jego skład wchodzi m.in.: ocena w skali Apgar — dokonywana bezpośrednio po urodzeniu dziecka, testy na fenyloketonurię, hipertyreozę, mukowiscydozę, ocena stanu neurologicznego, badanie w kierunku niedorozwoju panewki stawu biodrowego oraz pomiary długości, masy ciała, obwodu głowy i klatki piersiowej.

Na podstawie przeprowadzonego bilansu noworodka można zakwalifikować do odpowiedniej grupy dyspanseryjnej. Pierwsza grupa dotyczy noworodków z zagrożenia około porodowego i tu mamy czynniki ze strony matki takie jak nieprawidłowości podczas trwania ciąży, np. krwawienia, przedwczesne porody, zaburzenia hormonalne matki, nieprawidłowości łożyska, zatrucia ciążowe oraz czynniki ze strony dziecka — tutaj bierze się pod uwagę ocenę w skali Apgar, urodzeniowa masę ciała, zaburzenia oddechowe, neurologiczne, w tym drgawki, żółtaczki wymagające leczenia i ciężkie zakażenia, w tym zakażenia płuc. Druga grupa uwzględnia wady wrodzone. Trzecia grupa natomiast, to dzieci z rozpoznaną hipertrofią wewnątrzmaciczną.


Oceń:
4.5