Wideo – Leczenie nadciśnienia - leki hipotensyjne

Do leczenia farmakologicznego nadciśnienia tętniczego można stosować kilka grup leków. Leki blokujące enzym konwertujący angiotensynę II. Klasycznymi przedstawicielami tej grupy są: captopril, lizynopryl, enalapril, ramipril, perindopril czy trandolapril. Leki z tej grupy powodują skuteczne obniżenie ciśnienia tętniczego oraz zmniejszają śmiertelność sercowo-naczyniową. Spowalniają również nieco przepływ nerkowy, w związku z tym zmniejszają uszkodzenie nerek, które można obserwować w nadciśnieniu lub też cukrzycy, a także zmniejszają przesiękanie niewielkiej ilości białek, które obserwuje się przy uszkodzeniu nerek.

Podobne działanie mają tzw. sartany, czyli leki bezpośrednio blokujące receptor angiotensyny II. Leki te stosuje się niezależnie od pierwszej wymienionej grupy, ale znacznie częściej używa się ich wtedy, kiedy występuje jakiś rodzaj powikłań po przyjmowaniu pierwszych leków.

Najczęstszym objawem niepożądanym po grupie inhibitorów konwertazy angiotensynowej jest suchy i męczący kaszel, który może występować aż u 20-30% chorych. W jednym i drugim przypadku trzeba zwrócić na objawy uczuleniowe, które często wiążą się z obrzękiem języka oraz krtani. Występują one rzadko, ale jeśli wystąpią raz, to pacjent nigdy więcej nie powinien zażywać leków z tej grupy.

Beta-blokery to grupa leków znana od dawna, która ma potwierdzone skuteczne działanie w nadciśnieniu tętniczym, a dodatkowo cechy zwalniania rytmu serca. W związku z tym leki te stosuje się u ludzi, u których wyjściowo rytm serca będzie wysoki lub u takich, u których można spodziewać się zaburzeń rytmu serca. Leki te mają niezależną rejestrację w chorobie wieńcowej i niewydolności serca stosuje się je również u pacjentów z rozpoznanym nadciśnieniem tętniczym.

Leki moczopędne są bardzo użyteczną grupą, której obecnie nie stosuje się, jako leków pierwszego rzutu, ale stosowanych w leczeniu skojarzonym u pacjentów z ciężki bądź opornym na leczenie nadciśnieniu tętniczym. Leki te zmniejszają ilość sodu (soli) oraz wody w organizmie i w ten sposób wpływają na obniżenie ciśnienia tętniczego — stosowane są też zatem u tych pacjentów, u których nadciśnieniu towarzyszy niewydolność serca.

Blokery kanałów wapniowych to leki skutecznie obniżające nadciśnienie tętnicze, jednak nie mają tak dobrych w wyników w badaniach klinicznych, jak wcześniej wymienione grupy. Niemniej jednak są bardzo wartościowymi lekami u tych chorych, u których nie można stosować grup poprzednich, np. u chorych z objawami ubocznymi po inhibitorach konwertazy angiotensynowej.

Alfa-blokery są lekami, które nie są zwykle stosowane w monoterapii, jednak są wartościowymi lekami stosowanymi szczególnie u kobiet ze stwierdzonym nadciśnieniem tętniczym będącymi w ciąży. Niektóre z tych leków mają niezależną rejestrację u chorych z gruczolakiem prostaty i takich pacjentów do leczenia często włącza się leki z tej grupy. Istnieje wiele nowych grup leków, są one jednak rzadziej stosowane.


Oceń:
4.3