Wideo – Leki przeciwlękowe

Grupa leków, które określa się mianem leków przeciwlękowych czy nasennych, to głównie tzw. benzodwuazepiny – środki o doraźnym działaniu przeciwlękowym lub nasennym. Są to farmaceutyki, które mogą być przez pacjentów lubiane, ponieważ przynoszą natychmiastową ulgę. Jest to bardzo pomocne, ale zarazem zwodzące, bo ktoś, kto cierpi z powodu lęku czy bezsenności oczekuje tego, że w miarę szybko objawy te ustąpią. Wadą tych leków jest to, że uzależniają.

Przy zbyt długim przyjmowaniu tych leków może zacząć wytwarzać się na nie tolerancja – o ile na początku leczenia skuteczny jest, np. 1 mg danego medykamentu, to po pewnym czasie dawka ta przestaje być wystarczająca i pacjent musi zażywać coraz większe. Przekładać się to będzie oczywiście na dosyć poważne konsekwencje, np. uszkodzenie układu nerwowego i różne zaburzenia neurologiczne.

Z tego powody leki te stosuje się krótkoterminowo. Ktoś, kto zgłasza się do gabinetu psychiatrycznego, z objawami wskazującymi na rozpoznanie depresji, otrzyma lek przeciwdepresyjny, który zacznie ujawniać swoją skuteczność po, np. 2 tygodniach stosowania oraz lek do stosowania doraźnego, po to aby zmniejszał on napięcie, niepokój, lęk lub wspomógł zasypianie czy możliwość przespania nocy. Zawsze jednak informuje się pacjenta, że środki doraźne przeznaczone są do używania krótkoterminowego, tzn. że będzie on stosowany przez okres 1-2 tygodni. Często jest tak, że pacjenci na kolejną wizytę umawiani są po miesiącu, ale w międzyczasie pozostają w kontakcie telefonicznym z lekarzem, dzięki temu można wychwycić moment, w którym lek podstawowy przeciwdepresyjny zaczął działać, a co za tym idzie ten doraźnym, o działaniu pzeciwlękowym można odstawić. Psychiatrzy bardzo pilnują tego, żeby lek nie był stosowany zbyt długo, aby nie narazić pacjenta na uzależnienie, starają się wyjaśniać, na czym to polega, dlaczego środek, który wydaje się choremu zbawienny i pomocny nie będzie jednak tym docelowym. Tu informacje dla pacjentów są podstawa do tego, by uniknąć uzależnienia.

Grupę leków doraźnych stosuje się również tam, gdzie ma miejsce sytuacja kryzysowa, czyli wtedy, kiedy wiadomo, że złe samopoczucie nie wynika z choroby, ale z jakiegoś wydarzenia, a wraz z poprawą okoliczności nastąpi również polepszenie samopoczucie pacjenta. W takiej sytuacji nie ma potrzeby sięgania po długoterminowe leczenie przeciwdepresyjne. Wystarczające jest zazwyczaj wtedy użycie leku o doraźnym działaniu przeciwlękowym czy nasennym. Przy czym zasada krótkoterminowego 2, 3 lub 4 tygodniowego stosowania (nie dłużej niż miesiąc, półtora miesiąca) obowiązuje również w tym przypadku.


Oceń:
4.2