Zapalenie ucha środkowego

Na zapalenie ucha środkowego możemy zachorować w każdym wieku, jednak najczęściej dotyczy ono dzieci - statystyki wykazują, że każde dziecko do 2 roku życia przynajmniej raz przebyło tę chorobę. Zapalenie ucha środkowego jest chorobą sezonową, która pojawia się przeważnie jesienią i wiosną, w okresach zmiennych temperatur, wtedy też towarzyszą jej infekcje górnych dróg oddechowych.

Do czynników ryzyka występujących u dzieci i sprzyjających pojawieniu się zapalenia ucha środkowego zaliczamy: nawracające infekcje górnych dróg oddechowych, przerost trzeciego migdałka, alergie oraz zmiany w obrębie struktur anatomicznych błon śluzowych i elementów kostnych nosa.

Wystąpienie zapalenia ucha środkowego możemy rozpoznać po zachowaniu dziecka – jest ono niespokojne, płacze, łapie się za ucho, gorączkuje, a u dzieci starszych możemy zaobserwować niedosłuch. Innym objawem może być pojawienie się wycieku z ucha.

Zapalenie ucha środkowego diagnozuje się w badaniu otoskopowym, poprzez ocenę wyglądu błony bębenkowej pod względem jej barwy i uwypuklenia. Prawidłowa błona ma kolor szaroperłowy i posiada refleks świetlny, który w chorobie ulega zatarciu. Ponadto błona zmieniona zapalnie jest żywo czerwona i czasem uwypuklona. Uwypuklenie powstaje na skutek nasilania się choroby i co za tym idzie zbierania się płynu, który powoduje ropny wyciek z ucha. Tak burzliwie przebiegające zapalenie jest zapaleniem ostrym, które należy leczyć antybiotykami, a w razie konieczności wykonać zabieg paracentezy, tj. nacięcia błony bębenkowej, w celu odprowadzenia zgromadzonego płynu na zewnątrz.

Występują również inne, dużo łagodniej przebiegające postacie zapalenia – nieżytowe, towarzyszące katarowi, które nie powodują ani uwpuklenia błony bębenkowej, ani zbyt wielkiego bólu. Takie zapalenia leczymy nie podając antybiotyków.


Oceń:
4.6