Zaburzenia równowagi

Zaburzenia równowagi wynikają z zaburzeń koordynacji między narządem przedsionkowym, narządem wzroku oraz proprioreceptorami. Nieprawidłowości w integracji pomiędzy tymi strukturami dają uczucia takie jak niepewność chodu, problemy z chodzeniem, czy uczucie zawrotów, czasem nawet prowadzących do upadku.

Przyczyny tego typu zaburzeń są rozmaite. Dzieli się je na przyczyny obwodowe oraz ośrodkowe. Pierwsze wiążą się z anomaliami w zakresie przedsionka. Typowym przykładem może tu być choroba Ménière'a, która objawia się napadowymi zawrotami głowy, szumami w uszach czy upośledzeniem słuchu.

Zaburzenia w obrębie nerwu przedsionkowego, np. nerwiak układu przedsionkowego (nerwu ósmego), powodują zawroty przedsionkowe – silne, o typie wirowania, którym towarzyszą objawy wegetatywne.

Również choroby neurologiczne mogą być przyczyną zaburzeń równowagi oraz koordynacji między poszczególnymi ośrodkami.

Do diagnostyki tego typu schorzeń służy badanie otoneurologiczne, laryngologiczne lub

elektronystagmograficzne, które daje rozróżnienie między obwodowym a ośrodkowym uszkodzeniem układu równowagi. Jest to bardzo cenne badane, które można wykonać w wersji videonystagmografii (badanie błędnika).


Oceń:
4.6