Łokieć golfisty

Łokieć golfisty to dolegliwość odpowiadająca dużo częściej spotykanemu łokciowi tenisisty. Patologia ta obejmuje ścięgno wspólne mięśni zginających nadgarstek, które przyczepiają się do nadkłykcia przyśrodkowego. Cykliczne obciążenia zawodowe czy sportowe powodują przerost tkanki mięśniowej w tej okolicy. Nadmierne siły oddziałujące na przyśrodkową część stawu łokciowego, doprowadzają do mikrourazów, a w konsekwencji do bólu.

W zależności od fazy rozwoju oraz patologii, ból może być niewielki i pojawiać się jedynie na początku aktywności fizycznej lub być tak dotkliwy, że uniemożliwia kontynuowanie pracy lub gry. W skrajnych przypadkach ból może występować podczas spoczynku. W zależności od natężenia bólu może pojawić się osłabienie funkcji przedramienia i ręki. — utrudniony jest wtedy chwyt, a także wszystkie czynności połączone z nawróceniem przedramienia.

Leczenie z wyboru jest zachowawcze i obejmuje działania fizjoterapeutyczne takie jak trening ekscentryczny, masaż poprzeczny oraz techniki tkanek miękkich. Mają one na celu aktywizację procesów leczniczych, a także działanie przeciwbólowe. Można zastosować serię zabiegów fizykalnych — ultradźwięki, jonoforeza czy terapia falą uderzeniową. Wprowadza się również podstawową farmakoterapię. W przypadkach opornych na leczenie stosuje się szynę nocną i ostrzyknięcia sterydowe. W przypadkach niereagujących na leczenie zachowawcze, które prowadzi się przez ok. 3-6 miesięcy, wykonuje się zabieg chirurgiczny — podczas niego usuwa się uszkodzone tkanki.


Oceń:
4.5