Choroba zwyrodnieniowa stawów kręgosłupa

Choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa, określona jako spondyloartroza, uznana jest za epidemię w krajach wysoko uprzemysłowionych. Dotyka ona wielu elementów składających się na budowę kręgosłupa, czyli stawów międzykręgowych, krążków międzykręgowych (tzw. dysków) oraz tkanek miękkich. W wyniku degradacji chrząstki, na powierzchniach stawowych dochodzi do powstawania narośli kostnych, czyli osteofitów. Najczęściej pojawiają się one po bocznej części kręgu. Mogą powodować ucisk na korzenie nerwowe, a przez to dolegliwości bólowe. Pojawiają się najczęściej w odcinkach kręgosłupa najbardziej przeciążonych, zatem w szyjnym i lędźwiowym.

Zmiany zwyrodnieniowe oprócz bólu powodują dyskomfort oraz sztywność poranną, a w cięższych przypadkach mogą wyzwolić zaburzenia neurologiczne. Zazwyczaj objawiają się one zaburzeniami czucia, drętwieniem i mrowieniem kończyn górnych lub dolnych oraz osłabieniem siły mięśniowej. W przypadku ucisku na korzeń w odcinku szyjnym, mogą pojawić się bóle oraz zawroty głowy, szumy uszne czy zaburzenia widzenia.

Z podejrzeniem spondyloartrozy należy udać się do specjalisty, który zbada chory odcinek kręgosłupa i w przypadku konieczności zleci jego badanie obrazowe.

Leczenie obejmuje rehabilitacje i farmakoterapię. W okresie ostrych dolegliwości bólowych konieczne jest stosowanie leków przeciwbólowych oraz przeciwzapalnych, odpoczynek, a także odciążenie przeciążonych struktur kręgosłupa. Zarówno w okresie ostrym, jak i przewlekłym, konieczna jest rehabilitacja, która wykorzystuje między innymi terapię manualną, fizykoterapię, ćwiczenia oraz masaż leczniczy czy kinezjotaping.


Oceń:
4.6