Wideo – Zaburzenia miesiączkowania a hormony

Hormonalne przyczyny zaburzeń miesiączkowania to grupa zaburzeń czynności podwzgórze-przysadka-jajnik. Charakterystyczne dla tych zaburzeń jest nieprawidłowe stężenie gonadotropin LH i FSH, niskie stężenie estrogenów, nadmierne wydzielanie prolaktyny lub androgenów. Wymienione zaburzenia hormonalne mogą być następstwem zmian chorobowych w obrębie podwzgórza, przysadki bądź jajników lub też wynikiem zmian czynnościowych w organizmie.

Do zmian chorobowych, czyli organicznych, w obrębie przysadki można zaliczyć gruczolaki przysadki. Najczęściej spotykane są gruczolaki prolaktynowe, które wydzielają w nadmiarze prolaktynę, co w następstwie hamuje wydzielanie gonadotropin i estrogenów. Rzadziej występują gruczolaki wydzielające w nadmiarze gonadotropiny, co w efekcie także daje zaburzenia cyklu miesięcznego.

Guzy pozaprzysadkowe lub rozrastające się gruczolaki z innych komórek przysadki, na skutek rozrastania się i ucisku tkanek otaczjacych, również mogą prowadzić do niedoboru gonadotropin i estradiolu.

Pierwotna niewydolność jajników to dysgenezja gonad — niedorozwój jajników oraz przedwczesne dogasanie czynności jajników. Jest ona najczęstszą przyczyną pierwotnego braku miesiączki.

W przypadku zmian czynnościowych należy zawsze brać pod uwagę niewłaściwą dietę i szybką utratę masy ciała, nadmierny wysiłek fizyczny, stresy oraz stosowane leki.

Zaburzenia czynnościowe układu podwzgórze-przysadka dają na ogół wtórny brak miesiączki.

Nie należy zapominać, że na zaburzenia cyklu menstruacyjnego mają również wpływ choroby tarczycy —szczególnie jej niedoczynność — oraz zaburzenia wydzielaniu kortyzolu w nadnerczach.


Oceń:
4.8