Wideo – Wrodzona niedoczynność tarczycy

Wole noworodka, tak jak wole u dorosłych, powstaje najczęściej na skutek niedoboru jodu, co obecnie jest rzadką sprawą.

O wiele poważniejszą chorobą u noworodka jest wrodzona niedoczynność tarczycy. Powstaje ona we wczesnym okresie życia wewnątrzłonowego.

Istnieją dwie podstawowe przyczyny wrodzonej niedoczynności tarczycy.

Pierwsza to zaburzenia rozwoju gruczołu tarczowego — hipoplazja, czyli niedorozwój tarczycy, brak jednego płata tarczycy, ektopia (nieprawidłowe położenie gruczołu tarczowego, np. w obrębie języka czy nawet jajnika) bądź też brak rozwoju zawiązka gruczołu tarczowego, co w praktyce prowadzi do braku tarczycy, zwanej agenezją lub aplazją. Zaburzenia rozwoje stanowią najczęstszą przyczynę wrodzonej niedoczynności tarczycy.

Druga przyczyna to wrodzone błędy syntezy hormonów tarczycy. Tarczyca się rozwinęła, ale nie potrafi syntetyzować hormonów.

Trzecie przyczyna to choroby tarczycy matki oraz przenikanie przez łożysko niektórych leków oraz przeciwciał przeciwtarczycowych. Ta postać jest zwykle odwracalna.

Hormony tarczycy są niezbędne do prawidłowego rozwoju mózgu płodu, noworodka i małego dziecka, dlatego wrodzona niedoczynność tarczycy wymaga, jak najszybszej diagnozy i włączenia terapii.

W Polsce od lat 90. ubiegłego wieku u wszystkich noworodków przeprowadza się badania przesiewowe w kierunku wrodzonej niedoczynności tarczycy, aby jak najszybciej wdrożyć odpowiednie leczenie i zapobiec upośledzeniu umysłowemu dzieci.

Wrodzona niedoczynność tarczycy jest najczęstszą wrodzoną endokrynopatią i występuje w naszym kraju z częstością 1/4000 urodzeń.


Oceń:
4.5