Wideo – Niedoczynność tarczycy

Niedoczynność tarczycy jest to zespół kliniczny spowodowany niedoborem hormonów tarczycy — tyroksyny i trójjodotyronina.

Niedobór hormonów tarczycy wpływa na zwolnienie metabolizmu we wszystkich tkankach i narządach, dlatego objawy niedoczynności tarczycy mogą być liczne oraz różnorodne.

Zwolnienie przemiany materii skutkuje sennością, spowolnieniem ruchowym, poczuciem zimna i marznięcia, bradykardią, czyli zwolnieniem czynności serca, hipercholesterolemią czy zaparciami.

Niedoczynność tarczycy może być wrodzona lub nabyta. Wrodzona niedoczynność tarczycy powstaje w życiu płodowym i jest związana z niedorozwojem gruczołu tarczowego lub też z zaburzeniem funkcji wytwarzania hormonów.

We wczesnym wieku powoduje upośledzenie umysłowe, ponieważ hormony tarczycy są niezbędne do prawidłowego rozwoju mózgu, zwłaszcza w pierwszych dwóch latach życia. U dzieci w okresie wzrastania wiąże się także z niskim wzrostem.

Niedoczynność tarczycy nabyta powstaje najczęściej w wyniku choroby autoimmunologicznej, czyli jest wynikiem wytwarzania przeciwciał przeciw własnym tkankom — w tym przypadku tkankom tarczycy.

Może być również skutkiem zniszczenia tarczycy, np. w wyniku naświetlań promieniami jonizującymi lub z powodu dużych guzów tarczycy.

Inny podział niedoczynności tarczycy, to niedoczynność tarczycy pierwotna — związana z chorobą samego gruczołu tarczowego oraz wtórna — powstająca w wyniku niedoboru TSH i braku odpowiedniej stymulacji tarczycy. Tak dzieje się np. w przypadku chorób przysadki lub podwzgórza.

Rozpoznanie niedoczynności tarczycy opiera się na stwierdzeniu charakterystycznych objawów klinicznych oraz badań laboratoryjnych — obniżenie stężenia tyroksyny oraz podwyższenie stężenia TSH.

Wyłącznie w przypadku wtórnej niedoczynności tarczycy, zarówno stężenie TSH, jak i stężenie tyroksyny jest obniżone.

Leczenie niedoczynności tarczycy ma na celu wyrównanie stanu jej czynności, co osiąga się poprzez podawanie syntetycznej L-tyroksyny, czyli hormonu tarczycy oraz monitorowanie jej czynności w trakcie leczenia.


Oceń:
4.6