Wideo – Niedoczynność przysadki

Niedoczynność przysadki to stan chorobowy związany z niedoborem jednego lub kilku hormonów przysadkowych, co w efekcie skutkuje wtórną niedoczynnością hormonów obwodowych, czyli tarczycy, nadnerczy lub gonad.

Rozróżnia się izolowaną bądź wielohormonalną niedoczynność przysadki.

Najczęściej spotykane przyczyny niedoczynności przysadki to: guzy przysadki lub guzy mózgu umiejscowione w jej okolicy oraz uciskające ją, a także zawał przysadki, limfocytowe zapalenie przysadki, ziarniniaki, urazy, stany po zabiegach neurochirurgicznych i radioterapii, choroby zakaźne, np. gruźlica, kiła czy grzybice.

Objawy niedoczynności przysadki zależą od rodzaju i stopnia niedoborów. Mogą dotyczyć niedoborów hormonu wzrostu, niedoboru gonadotropiny oraz kortykotropiny.

Zwykle niedoczynność przysadki zostaje zapoczątkowana niedoborem hormonu wzrostu, do którego dołącza się niedobór gonadotropin, następnie niedobór TSH, ACTH i na końcu — prolaktyny.

Leczenie polega na uzupełnianiu niedoboru hormonalnych.


Oceń:
4.6