Wideo – Niedoczynność jąder

Niewydolność hormonalna jąder jest hipogonadyzmem pierwotnym, czyli brakiem czynności jąder w okresie dojrzewania płciowego lub dojrzałości płciowej, spowodowanym ich obustronnym uszkodzeniem. Należy podkreślić, że jedno jądro prawidłowo funkcjonujące wystarczy, aby zachować funkcje płciowe.

Pierwotna niedoczynność jąder może być całkowita – jeśli niedoczynność dotyczy zarówno wytwarzania plemników, jak i komórek Leydiga, wytwarzających testosteron (łączy się wówczas z nadmiernym wydzielaniem LH i FSH). Niedoczynność jąder może być również częściowa, np. w zakresie wytwarzania plemników (i wtedy towarzyszy jej zwiększone wydzielanie FSH), bądź też niedoczynność komórek Leydiga, w zakresie wydzielania testosteronu (co wiąże się z nadmiernym wydzielanie LH w przysadce).

Najczęściej spotykaną postacią hipogonadyzmu pierwotnego jest hipogonadyzm idiopatyczny, czyli taki, w którym nie udaje się ustalić czynnika sprawczego. Kolejne są zaburzenia chromosomowe, a przede wszystkim zespół Klinefeltera, z kariotypem 47, XXY. Ponadto przyczyną hipogonadyzmu pierwotnego może być wrodzony brak jąder (anorchia) lub zanik jąder (atrofia) w następstwie zapalenia, nowotworu lub urazu. Obustronne wnętrostwo, w którym często obserwuje się uszkodzenie nabłonka plemnikotwórczego i niepłodność, również może być przyczyną hipogonadyzmu. Obustronne operacyjne usunięcie jąder, żylaki powrózków nasiennych (utrudniające ukrwienie jądra), inne zaburzenia hormonalne (np. niedoczynność tarczycy lub kory nadnerczy) oraz czynniki toksyczne, także mogą uszkadzać jądra.


Oceń:
4.5