Wideo – Nadmierne owłosienie u kobiet (hirsutyzm)

Hirsutyzm to występowanie u kobiet włosów końcowych, czyli włosów sztywnych i grubych, w miejscach typowych dla mężczyzny, zatem w polach wrażliwych na androgeny.

Najczęstsza lokalizacja hirsutyzmu to kresa biała, czyli linia pośrodkowa na brzuchu od spojenia łonowego do pępka, górna warga, bokobrody, podbródek, okolica wokół brodawek sutkowych, mostek, okolice krzyżowo-lędźwiowe.

Hirsutyzm należy odróżnić od hipertrichozy, czyli nadmiernego owłosienia w miejscach niezależnych od androgenów, np. na podudziach.

Najszerzej stosowanym narzędziem do oceny nasilania hirsutyzmu jest skala Ferrimana-Gallweya, do której w każdej ocenianej okolicy, a jest ich dziewięć, przyznawanych jest 0-4 punktów. Suma 8 i więcej punktów wskazuje na hirsutyzm.

Hirsutyzm jest najczęściej wynikiem hiperandrogenizmu. Istnieje również tzw. hirsutyzm idiopatyczny, czyli samoistny, zwany też obwodowym lub prostym, któremu nie towarzyszą zaburzenia miesiączkowania, a stężenia androgenów w surowicy są prawidłowe. Najprawdopodobniej jest to wynikiem zwiększonej aktywności enzymów w skórze przekształcających testosteron w znacznie silniejszy — dihydrotestosteron bądź zwiększonej aktywności receptorów androgenowych na ten hormon.

W leczeniu hirsutyzmu stosuje się tabletki antykoncepcyjne oraz leki androgenowe.


Oceń:
4.5