Wideo – Hormonalna terapia zastępcza

Podawanie estrogenów w okresie menopauzy powoduje ustąpienie większość objawów pomenopauzalnych, zapobiega także osteoporozie i chorobom układu krążenia. Jednak, ze względu na pobudzający wpływ estrogenów na błonę śluzową macicy, terapia estrogenowa może zwiększać ryzyko raka endometrium oraz raka sutka. W celu zmniejszenia tego ryzyka należy stosować terapię estrogenowo - progestagenową.

Najczęściej stosowanymi w HTZ schematami leczenia jest ciągłe lub cykliczne podawanie estrogenów i progestagenów. Obecnie coraz częściej odchodzi się od sekwencyjnego podawania HTZ, na korzyść terapii ciągłej, wolnej od krwawień. Takie leczenie zapewnia stały poziom estradiolu w orgazmie i jest zwykle dobrze tolerowane.

Rynek farmaceutyczny oferuje wiele preparatów do stosowania doustnego, dopochwowego lub przezskórnego. Wskazaniem do zastosowania hormonalnej terapii zastępczej jest leczenie umiarkowanych i ciężkich objawów wypadowych, tzw. klimakterycznych oraz związanych z nimi zaburzeń snu. Czas leczenia, dobór leków, dawek i schematów leczenia powinien być uwarunkowany preferencjami zdrowotnymi kobiety i korygowany w trakcje leczenie. Obecnie zaleca się zmniejszanie dawek dobowych estrogenów. Za bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania HTZ uważa się aktywną chorobę zakrzepowo-zatorową, aktywną chorobę wątroby, raka sutka i endometrium. Nie zaleca się prowadzenie leczenia przez okres dłuższy niż 5 lat.


Oceń:
3.9