Wideo – Hiperaldosteronizm pierwotny i wtórny

Hiperaldosteronizmem określa się nadczynność warstwy kłębkowatej kory nadnerczy, przejawiającą się zwiększeniem wydzielania aldosteronu.

Rozróżnia się hiperaldosteronizm pierwotny wywołany najczęściej gruczolakiem kory nadnerczy oraz hiperaldosteronizm wtórny, gdzie zwiększone wydzielanie aldosteronu jest spowodowane wtórnie nadmiernym wydzielaniem reniny — dzieje się tak np. w skutek przewlekłego pobudzenia układu renina-angiotensyna w przebiegu różnych chorób ogólnoustrojowych.

Tylko w części tych zaburzeń obserwuje się nadciśnienie tętnicze.

W hiperaldosteronizmie pierwotnym wydzielanie reniny jest niskie, we wtórnym zaś — podwyższone.

Inny jest też sposób leczenia obu tych zaburzeń. Leczenie hiperaldosteronizmu pierwotnego polega na operacyjnym usunięciu gruczolaka. Hiperaldosteronizm wtórny ustępuje zwykle po wyleczeniu lub usunięciu przyczyny, która go spowodowała, czyli po wyleczeniu choroby ogólnoustrojowej.


Oceń:
4.5