Wideo – Zespół policystycznych jajników (PCOS)

Zespół policystycznych (wielotorbielowatych) jajników, w skrócie nazywany zespołem PCOS to złożony zespół, na który składają się następujący cechy: zaburzenia miesiączkowania z przewlekłym brakiem owulacji lub brak miesiączki (najczęściej wtórny), kliniczne i biochemiczne cechy hiperandrogenizmu oraz obecność charakterystycznego obrazu wielotorbielowatych jajników w badaniu USG. Patogeneza zespołu nie została ostatecznie wyjaśniona.

Obecnie uważa się, że pierwotną przyczyną zespołu policystycznych jajników jest defekt syntezy androgenów prowadzący do zwiększonego wydzielania tych hormonów przez komórki tekalne jajnika. Zwykle zwiększone stężenie androgenów prowadzi do zahamowania rozwoju pęcherzyków i blokuje powstanie pęcherzyka wiodącego. W PCOS stwierdzono także nadwrażliwość przysadki na stymulację gonadoliberyną, wydzielaną w podwzgórzu, co prowadzi głównie do wzrostu stężenia LH i zaburzenia proporcji LH do FSH (z przewagą LH) oraz do nadprodukcji androgenów. W patogenezie PCOS podkreśla się także rolę nadmiernego wydzielania insuliny, czyli insulionporności i hiperinsulinemii, a ostatnio także rolę niedoboru witaminy D. Zatrzymanie rozwoju pęcherzyków jajnikowych we wczesnej fazie oraz brak owulacji skutkuje osadzeniem się pęcherzyków na obwodzie jajnika, co można stwierdzić w badaniu USG.

Cykle bezowulacyjne skutkują niepłodnością obserwowaną u 37-75% pacjentek z tym zespołem. Około połowa kobiet z PCOS jest otyłych, a insulinoporność i hiperinsulinemię wykazuje nawet 70% pacjentek - u tych kobiet obserwuje się zwiększone ryzyko chorób sercowo-naczyniowych, a w ciąży zwiększone ryzyko cukrzycy.

Celem leczenia PCOS jest normalizacja miesiączkowania oraz zaburzeń metabolicznych, zmniejszenie objawów hiperandrogenizmu, a także poprawa płodności. Bardzo ważna jest redukcja masy ciała u otyłych pacjentek. Lekami stosowanymi w regulacji cyklu miesięcznego są doustne estrogenowoprogestagenowe preparaty antykoncepcyjne. Leczenie farmakologiczne hirsutyzmu polega na podawaniu leków zmniejszających stężenie lub hamujących obwodowe działanie testosteronu. Te preparaty często stanowią składnik tabletek antykoncepcyjnych. Jeśli kobieta chce zajść w ciążę stosuje się indukcję owulacji. W przypadkach insulinopornści poza odpowiednią dieta, stosuje się leki zwiększające wrażliwość na insulinę (najczęściej preparaty metforminy).


Oceń:
4.7