Nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej

Najczęstszą przyczyną nierzeżączkowego zapalenia cewki moczowej jest chlamydia trachomatis, która odpowiedzialna jest za 30 do 50% przypadków i rzadziej występuje w zapaleniach bezobjawowych. Za 10 do 20% przypadków odpowiedzialne są ureaplasma urealyticum i mycoplasma genitalium. Od 1 do 17% zakażeń przypisuje się trichomonas vaginalis, czyli rzęsistkowi pochwowemu. Innymi czynnikami sprawczymi, stanowiącymi razem poniżej 10% przypadków, są: candida albicans, herpeswirusy, bakterie, zwężenie cewki moczowej, urazy i ciała obce, np.: cewnik.

Obowiązuje leczenie partnerów seksualnych, pacjentom zaleca się powstrzymywanie się od kontaktów seksualnych do czasu wyleczenia. W leczeniu nierzeżączkowego zapalenia cewki moczowej zaleca się doksycyklinę lub azytromycynę, leczeniem alternatywnym jest podawanie erytromycyny lub ofloksacyny.


Oceń:
4.5