Wideo – Łuszczyca

Łuszczyca jest częstą dermatozą. Dotyczy 3-5% mieszkańców Polski. Jest to choroba, która może dotyczyć dzieci, jak i pojawić się po raz pierwszy dopiero w wieku dojrzałym, ok. 50. roku życia.

Zmiany chorobowe są charakterystyczne. To czerwone grudki, zlewające się w większe tarczki, pokryte białą lub srebrną łuską. Występują w obrębie łokci, kolan czy okolicy krzyżowo-lędźwiowej oraz na owłosionej skórze głowy. Nie dają one zazwyczaj dolegliwości świądowych ani bólowych, niemniej jednak stanowią bardzo duży dyskomfort dla pacjenta.

Czynnikami, które prowokują pojawienie się lub zaostrzenie zmian u osób predysponowanych genetycznie są: stres, infekcje oraz nieleczone ogniska zapalne w obrębie zębów czy narządów rodnych kobiety.

Zmiany chorobowe stanowią bardzo duży dyskomfort dla pacjenta, co prowadzi często do stygmatyzacji cierpiących na to schorzenie przez społeczeństwo. Stąd łuszczyca nazywana jest chorobą psychosomatyczną, dlatego też w trakcie leczenia ważna jest konsultacja z psychologiem, który pomaga pacjentom radzić sobie z chorobą (w pracy, relacjach rodzinnych) oraz stresem, który ją indukuje.

Łuszczyca ma kilka odmian. Wyróżnia się: łuszczycę krostkową dłoni i stóp, łuszczycę uogólnioną krostkową, erytrodermię łuszczycową (uogólniony stan zapalny w obrębie całej skóry) oraz łuszczycę stawową, gdzie często zmiany skórne są niewielkie, lecz pacjent cierpi z powodu nasilonych bólów stawów. W cięższych przypadkach może dojść nawet do ich zniekształcenia.

Leczenie zmian łuszczycowych rozpoczyna się od leczenia miejscowego preparatami złuszczającymi łuskę i redukującymi zmiany rumieniowe. Jeżeli nie ma poprawy albo zmian jest bardzo dużo, dołącza się naświetlania specjalnymi lampami, które modulują układ immunologiczny skóry. W przypadku dalszego braku poprawy wprowadza się leczenie ogólne tabletkami (metotreksat, cyklosporyna czy retinoidy).

Ostatnio chorzy na łuszczycę mają możliwość poddania się w klinikach nowoczesnemu leczeniu, nazywanemu biologicznym, które moduluje układ immunologiczny na poziomie receptorów i komórek.


Oceń:
4.2