Kiła

Kiła jest chorobą przenoszoną drogą płciową, wywołaną przez krętki. Każdy stosunek płciowy z osobą zakażoną może spowodować zakażenie się i pojawienie się w miejscu wniknięcia krętków owrzodzenia pierwotnego – pojedynczego, owalnego owrzodzenia, na twardej, nacieszonej podstawie, z lśniącą wydzieliną w jego dnie. Owrzodzenie jest niebolesne, nie daje żadnych objawów świądu czy pieczenia i nieleczone zanika samo.

Po jego wchłonięciu, pojawia się (ok. 9. tygodnia po zakażeniu) charakterystyczna osutka na tułowiu, karku, kończynach oraz w pachwinach, która ma postać jasnoróżowych plamistych wykwitów, o podobnej morfologii, nie zlewających się ze sobą i nie dających żadnych dolegliwości, ustępujących bez pozostawienia przebarwień. Po 16. tygodniu od zakażenia pojawiają się wykwity różnego rodzaju o charakterze grudek, plam, krost. Zmiany te zlewają się ze sobą, są niesymetryczne, dotyczą tułowia, kończyn górnych i dolnych, dłoni i podeszew. Występują również wtedy grudki w okolicy narządów płciowych tworzące kłykciny kiłowe.

Zmiany mogą dotyczyć także śluzówek jamy ustnej: mogą mieć charakter anginy kiłowej (która po zajrzeniu do jamy ustnej wygląda jak angina, ale nie towarzyszy jej gorączka, ani poczucie choroby) lub białych, opalizujących plamek na części policzkowej.

Pacjenci zgłaszają się do poradni dermatologicznych lub wenerologicznych dopiero wtedy, kiedy zmiany stają się widoczne, pojawiając się na rękach, dłoniach, stopach, czy tułowiu. Wówczas wykonywane są badania serologiczne, których dodatnie odczyny wraz ze zmianami skórnymi są powodem do podania antybiotyków. Antybiotykoterapia powoduje wchłoniecie się wszystkich zmian skórnych i wyleczenie pacjenta.


Oceń:
4.6