Wziernikowanie ucha

Wziernikowanie ucha nazywa się otoskopią i jest to badanie, podczas którego ocenia się wygląd błony bębenkowej. Aby tego dokonać należy najpierw obejrzeć przewód słuchowy zewnętrzny – bywa on mniej lub bardziej kręty i zawiera woskowinę (wydzielinę skóry przewodu słuchowego, mającą znaczenie ochronne dla ucha), którą trzeba usunąć.

Prawidłowa błona jest szaroperłowa. Podczas wziernikowania ucha, na skutek padania promieni z lampy na powierzchnię ustawioną pod pewnym kątem pwstaje na niej smuga światła. Smuga, nazywana refleksem świetlnym, warunkuje prawidłowe położenie błony bębenkowej. Jeżeli taki refleks świetlny nie występuje, oznacza to, że błona jest ustawiona pod nieprawidłowym kątem.

  • Jeśli jest wciągnięta wskazuje na ujemne ciśnie w jamie bębenkowej, co oznacza, że trąbka słuchowa jest mało drożna lub niedrożna i rozpoznajemy wtedy nieżyt trąbki słuchowej.
  • Jeśli błona jest uwypuklona może to świadczyć o procesie zapalnym, ale wówczas powinna być ona zmieniona zapalnie, tj.: przekrwiona, nacieczona i żywo bolesna. Taka błona bębenkowa nie zawsze daje się dokładnie obejrzeć w badaniu otoskopowym, dlatego by zobaczyć wszystkie patologiczne zmiany należy użyć otomikroskopii.


Oceń:
4.6