Próba wysiłkowa

Próba wysiłkowa jest metodą oceny EKG serca w sposób bardziej dynamiczny, tj. podczas wysiłku. Metoda ta pozwala na ocenę niedokrwienia (które może pojawić się w trakcie wysiłku), postawienie rozpoznania choroby wieńcowej oraz ocenę wydolności krążenia pacjenta.

Podczas próby wysiłkowej serca EKG ocenia się w sposób ciągły u pacjenta wykonującego wysiłek na rowerze (tzw. cykloergometrze) lub na bieżni ruchowej – urządzenia te są automatycznie sterowane za pomocą komputera poprzez specjalnie przygotowane protokoły. Bardzo ważne jest uzyskanie odpowiedniego stopnia wysiłku, który mierzy się stopniem przyspieszenia rytmu serca. Potrzebny stopień wysiłku osiąga się wówczas, gdy rytm serca przyspieszy do wartości, którą otrzymujemy w wyniku odjęcia od 220 wieku pacjenta. 85% otrzymanej wartości to tzw. wysiłek submaksymalny i jest to wysiłek wystarczający do przeprowadzenia pełnej próby wysiłkowej, dokładnej oceny wydolności oraz stopnia niedokrwienia.

W trakcie trwania próby wysiłkowej lekarz ocenia zarówno EKG jak i występujące podczas niej dolegliwości, dlatego też badanie może być oceniane jako próba wysiłkowa dodatnia bądź ujemna. Wynik ujemny jest wynikiem prawidłowym, natomiast wynik dodatni świadczy o patologii. Próba może być dodatnia klinicznie, tzn. lekarz stwierdził dolegliwości typowe dla choroby wieńcowej, albo dodatnia elektrokardiograficznie, tzn. w EKG ujawniły się cechy niedokrwienia mięśnia sercowego.

Elektrokardiograficzna próba wysiłkowa może mieć charakter diagnostyczny lub prognostyczny. Diagnostyczny u tych pacjentów, u których należy postawić lub wykluczyć rozpoznanie choroby wieńcowej. Prognostyczny u tych, którzy mają już ustalone rozpoznanie, natomiast prognozuje się u nich dalszy przebieg choroby lub planuje się zabieg operacyjny. Próba wysiłkowa jest bardzo ważnym narzędziem diagnostycznym i pozawala na postawienie rozpoznania choroby wieńcowej z prawdopodobieństwem aż 70-80%.


Oceń:
4.7