Wideo – Badanie moczu

Badanie ogólne moczu jest podstawowym badaniem diagnostycznym w nefrologii, które mimo swojej prostoty wnosi bardzo wiele do diagnostyki chorób układu moczowego. Dzięki niemu możliwa jest ocena cech fizycznych i chemicznych moczu oraz jego osadu. Na podstawie cech fizycznych (takich jak: ciężar, odczyn, przejrzystość i barwa) możemy skierować dalszą diagnostykę na odpowiednie tory. Niski ciężar moczu (hipostenuria) sugeruje nam moczówkę prostą, stały ciężar (izostenuria) jest charakterystyczny dla zaawansowanej, przewlekłej niewydolności nerek, natomiast ciężar moczu powyżej 10,35g/l nazywany jest hiperstenurią, która występuje w cukrzycy, w stanach po podaniu środków kontrastowych oraz w chorobach przebiegających ze znacznym białkomoczem.

Barwa czerwona moczu może nam sugerować krwiomocz lub porfirie. Biała barwa może występować w masywnych zakażeniach, przy ropomoczu, czy obecności chłonki w moczu. Niebieska i zielonkawa barwa moczu wskazuje na infekcję pałeczką ropy błękitnej (należy jednak wiedzieć, że również w przypadku stosowania doustnie witamin z grupy B mocz może przyjąć taką barwę). Pomarańczowy lub ciemnożółty kolor pojawia się w przypadku obecności w moczu bilirubiny, rifampicyny lub sulfasalazyny. Czarną barwę obserwujemy przy alkaptonurii lub obecności methemoglobiny.

Zasadowy odczyn moczu sugeruje zakażenie bakteriami, które wydzielają ureazę i rozkładają mocznik, natomiast białkomocz (w zależności od natężenia) mówi nam o uszkodzeniu kłębuszków nerkowych, bądź o białkomoczu z dolnych dróg moczowych.

W moczu nie powinna być obecna glukoza – jej występowanie wskazuje na zdekompensowaną cukrzycę lub wadę cewkową jaką jest glikozuria nerkowa. W moczu może być również obecny aceton, który to pojawia się w stanach ketogenezy organizmu, tj. np. w głodzie, ciąży, niewyrównanej cukrzycy lub po dużym wysiłku fizycznym. Zwiększone stężenie urobilinogenu obserwuje się podczas żółtaczki miąższowej bądź hemolitycznej. Azotyny mówią nam o infekcji bakteriami gram ujemnymi.

Osad moczu jest elementem, który także wnosi bardzo wiele do diagnostyki nefrologicznej. Leukocyty obecne w osadzie sugerują zakażenie dróg moczowych, erytrocyty dysmorficzne – uszkodzenie kłębuszków, a erytrocyty świeże – nowotwory lub krwawienia do dróg moczowych. Obecność wałeczków świadczy o: w zależności od rodzaju - ziarniste i woskowe to tzw. wałeczki uszkodzenia nerek, erytrocytalne wraz z erytrocytami dysmorficznymi i świeżymi tworzą tzw. aktywny osad moczu, który jest obecny podczas ostrego kłębuszkowego zapalenia nerek, wałeczki leukocytarne mogą świadczyć o ostrym odmiedniczkowym zapaleniu nerek.


Oceń:
4.3