Zespół Tourette'a

Zespół Tourette’a jest wrodzonym zaburzeniem neurologicznym, a nie psychicznym, występującym bardzo rzadko. Zaliczany jest do chorób tikowych (zaburzenie tikowe). Jest chorobą nieuleczalną. Zespół Tourette'a nie ma żadnego wpływu na rozwój psychiczny, emocjonalny oraz inteligencję. Osoby cierpiące na to zaburzenie są świadome wykonywanych przez siebie tików, jednakże nie mogą ich kontrolować.

Czym jest zespół Tourette’a?

Zespół Tourette’a jest chorobą bardzo tajemniczą, występującą we wszystkich grupach etnicznych i kulturach świata. Jest to choroba występująca bardzo rzadko. W 1885 roku Gilles de la Tourette, francuski neurolog i neuropsychiatra, opisał w szpitalu, w którym pracował, kilka przypadków tego zespołu i od jego nazwiska pochodzi nazwa tej choroby. Niestety konkretne przyczyny wystąpienia zespołu Tourette'a pozostają nadal niewyjaśnione. Osoby z tym zespołem objawów, pomimo iż nie są w stanie kontrolować swoich gestów, są w pełni świadome tego, co robią i co się wokół nich dzieje.

Zespół Tourette’a jest wrodzonym (dziedzicznym) zaburzeniem neurologicznym, a nie, jakby się wydawało, psychicznym. Zaliczany jest do chorób tikowych (niekontrolowanych czynności), które charakteryzuje się występowaniem licznych tików motorycznych i głosowych. Choroba nie ma żadnego wpływu na rozwój psychiczny, emocjonalny oraz inteligencję. Zespół Tourete'a dotyka najczęściej dzieci, u osób dorosłych występuje bardzo sporadycznie. Najczęściej choroba ta ujawnia się w 7. roku życia dziecka, a co ważne, kumulacja objawów ma miejsce w okresie dojrzewania. Po 20. roku życia częstość i nasilenie objawów może, choć nie musi, ulegać zmniejszeniu. Choroba nie ma wpływu na długość życia. Jest to schorzenie bardzo zindywidualizowane, co oznacza, że dwie osoby cierpiące na ten zespół nie muszą mieć takich samych symptomów.

W dawniejszych czasach osoby z tym schorzeniem uznawane były za dziwaków, kojarzone były jako osoby obsceniczne, wykrzywiające twarz i robiące dziwne miny z jednoczesnym wydawaniem różnych dźwięków.

Zespoł Tourette’a wiek i płeć

Wykazano, iż na zespół Tourette’a częściej zapadają chłopcy niż dziewczynki. Nie zostało wyjaśnione, jakie zmiany genetyczne i w jaki sposób go wywołują. To, iż choroba jest dziedziczona genetycznie, nie jest jednoznaczne z wystąpieniem takich samych symptomów. Osoba obarczona tym schorzeniem ma 50% szansy na przekazanie go swojemu potomstwu. Za wyjątkiem czynników dziedzicznych na chorobę wpływają również czynniki środowiskowe, które co prawda nie wywołują samego zespołu, ale przyczyniają się do pogorszenia symptomów. Wykazano, iż choroby autoimmunologiczne mogą powodować pojawienie się lub zwiększenie intensywności tików.

Co wywołuje tiki?

Na nasilenie i częstość tików ogromny wpływ mają silny stres, lęk, podekscytowanie, zmęczenie, urazy, nuda, zdenerwowanie oraz różnego rodzaju używki. Wydawałoby się, że w przypadku sytuacji, które wymagają ogromnego opanowania, spokoju i koncentracji, tiki ustępują. Niestety jest to złudne zjawisko, gdyż później powracają ze zdwojona siłą. Nie ma w chwili obecnej możliwości nauczenia się panowania nad tikami, ich częstością czy nasileniem.

Objawy charakterystyczne dla zespołu Tourette’a

Wszystkie objawy charakterystyczne dla zespołu Tourette’a są całkowicie bezwarunkowe, a osoba je wykonująca ma świadomość tego, co robi. Nie może ona w żaden sposób tego zaprzestać. Wśród znanych tików należy wymienić:

  • nadpobudliwość ruchową,
  • mlaskanie,
  • mruganie i przewracanie oczami,
  • używanie wulgaryzmów,
  • podskakiwanie,
  • dotykanie innych,
  • piski, krzyki, pochrząkiwanie,
  • wzruszanie ramionami,
  • grymasy i wykrzywianie twarzy,
  • ruchy ramionami,
  • dziwne ruchy głową,
  • kręcenie się w koło.

Osoby cierpiące z powodu zespołu Tourette'a bardzo często wypowiadają wulgaryzmy, obelgi czy nieprzyzwoite wypowiedzi (koprolalia) i nie mają na to wpływu. W kółko powtarzają te same wyrazy (perseweracje). Najczęściej są nadpobudliwe, mają różne tiki ruchowe i głosowe. Cierpią na echolalię (powtarzają słowa lub zwroty wypowiedziane przez inne osoby lub zasłyszane, np. w telewizji, a nawet słowa wypowiedziane przed chwilą przez siebie). Bardzo często mówią słowa bez sensu, powtarzając je w kółko przy jednoczesnym przeklinaniu i wykonywaniu nieprzyzwoitych lub bliżej nieokreślonych gestów. Gesty te mają najczęściej charakter napadowy, po czym ustępują. Choroba trwa do końca życia, choć czasem zdarzają się okresy remisji (ustępowania objawów choroby).

Diagnoza zespołu Tourette'a nie wymaga wiele trudu. Pierwszym najważniejszym wskaźnikiem są towarzyszące choremu objawy oraz wywiad zebrany od rodziców chorego dziecka. Zdarza się, iż są one mylone jednak z chorobą psychiczną, dlatego warto udać się do neurologa i pod jego okiem wykonać szereg badań neurologicznych. Zespół Tourete'a nie jest chorobą psychiczną.

Leczenie zespołu Tourette’a

Zespół Tourette’a jest choroba nieuleczalną, trwa do końca życia. Osobą z tym schorzeniem może pomóc terapia behawioralna, psychoterapia bądź farmakoterapia. W przypadku tików łagodnych bardzo często leczenie nie jest w ogóle konieczne. W przypadku tików ciężkich stosuje się:

  • farmakoterapię – najczęściej używa się preparatów z grupy neuroleptyków, blokerów kanału wapniowego, blokerów receptorów, klonidyny,
  • leki przeciwdepresyjne,
  • psychoterapię, która ma pomóc w kontroli nad częstością oraz nasileniem tików oraz znalezienia rozwiązania w zamianie/zastąpieniu nieprawidłowego zachowania na zachowanie bardziej akceptowalne społecznie,
  • naukę kontroli własnych emocji, wyciszenia, opanowania.

Schorzenie to nie ma wpływu na inteligencję czy długość życia, ale nie ulega wątpliwości, iż wpływa bardzo negatywnie na życie społeczne, zawodowe i towarzyskie. Osoby, które robią dziwne grymasy, mlaskają i nie kontrolują własnych trików, kojarzą nam się z dziwakami pozbawionymi kultury osobistej i wychowania.

Opublikowano: ; aktualizacja: 16.03.2015

Oceń:
4.6


Może cię

Drżenie mięśni

Przyczyną drżenia mięśni są najczęściej niegroźne fascykulacje, czyli drżenia pojedynczych mięśni lub grup mięśniowych. Drżenie ...

Afazja – co to jest, jakie są rodzaje, objawy i leczenie?

Afazja (zaburzenie afatyczne) stanowi nabyte zaburzenie mowy, polegające na całkowitej utracie tworzenia i/lub rozumienia języka ...

Echolalia – czym jest i jakim chorobom towarzyszy?

Echolalia to powtarzanie słów i zdań wypowiedzianych przez inną osobę. Nawyk taki występuje na wczesnym ...

Zdolność zapamiętywania i koncentracji

Naturalne wspomaganie pamięci i koncentracji polega przede wszystkim na regularnym treningu funkcji skupienia uwagi, myślenia ...

Zawroty głowy – przyczyny

Zawroty głowy nie są jednostką chorobową, ale subiektywnym objawem występującym z rozmaitych przyczyn. Zawroty głowy ...

Zespół Tourette’a u dziecka

W zespole Tourette’a może dochodzić do mimowolnych, szybkich, powtarzających się, pozbawionych celu, rytmicznych ruchów, którym ...

Tiki nerwowe u dzieci

Gwałtowne i nagłe ruchy, które trudno zatrzymać siłą woli to tiki. U dzieci przedszkolnych i ...

Zespół Münchausena – objawy i leczenie

Zespół Münchausena stanowi coraz częstszy problem w internetowych grupach wzajemnego wsparcia. Osoby z syndromem Münchausena ...

Wypuklina krążka międzykręgowego – objawy i leczenie wypukliny

Dyskopatia kręgosłupa stanowi szeroką grupę patologii (schorzeń), których istotą są uszkodzenia w obrębie krążka międzykręgowego ...

Choroba Huntingtona

Choroba Huntingtona jest postępującym schorzeniem uwarunkowanym genetycznie, dziedziczonym autosomalnie dominująco - zmiany są obecne na ...

Zespół przewlekłego zmęczenia

Zespół przewlekłego zmęczenia (zespół CFS) charakteryzuje się występowaniem znacznego zmęczenia, trwającego co najmniej od 6 ...

Tiki nerwowe

Tiki nerwowe zaliczane są do schorzeń o podłożu neurologicznym. Przyczynę ich powstawania upatruje się głównie ...

Komentarze (0)