Leki a seks

Do leków mogących wpływać na funkcje seksualne i zmniejszających ochotę na seks (czyli obniżających libido) należą przede wszystkim starsze generacje leków. Leki, które zmniejszają zainteresowanie seksem to te stosowane w leczeniu depresji, obniżające ciśnienie tętnicze krwi oraz preparaty obniżające poziom cholesterolu we krwi.

Rozmowa o seksie z lekarzem

Rozmowa o seksie w gabinecie lekarskich nadal stanowi temat tabu, dlatego rzadko bywa ona w ogóle podjęta. Zasadniczym problem jest brak odpowiedniej komunikacji w relacji lekarz – pacjent, poczucie wstydu oraz przeświadczenie, że pytania związane ze sferą seksualną w obliczu istniejącej choroby są „nie na miejscu”. Zazwyczaj sytuacji tej winne są obie strony - pacjent i lekarz.

Pacjent w czasie wizyty u specjalisty w znacznej większości przypadków nie decyduje się na rozmowę, w której opisze swoje problemy seksualne. Pacjenci wyczekuję, licząc na to, że lekarz o „te sprawy” zapyta pierwszy. Lekarze przyznają jednak, że wywiad w kierunku zaburzeń seksualnych stanowi dla nich sprawę kłopotliwą, wprowadzającą skrępowanie podczas wizyty.

Najważniejszą jest jednak to, aby pacjent nie bał się zadawać pytań dotyczących problemów sfery seksualnej, gdyż seks stanowi integralną część życia każdego dorosłego człowieka i nie powinien być pomijany. Jednym z czynników wpływających na jakość życia seksualnego mają przyjmowane przez pacjenta leki. Stosowana farmakoterapia może zarówno skutkować obniżeniem libido i pojawieniem się innych zaburzeń seksualnych (np. zaburzeń erekcji), jak i mieć działanie pobudzające, co z kolei rzadko stanowi problem dla samego pacjenta.

Do leków zmniejszających ochotę na seks (czyli obniżających libido) należą przede wszystkim:

  1. leki stosowane w chorobach krążenia (np. nadciśnienie tętnicze, choroba niedokrwienna serca, niewydolność serca),
  2. leki psychotropowe (neuroleptyki),
  3. leki hipolipemizujące, czyli obniżające poziom cholesterolu we krwi,
  4. leki hormonalne.

Leki stosowane w chorobach krążenia a seks

Należy pamiętać, że tylko niektóre preparaty lecznicze mają wpływ na sprawność seksualną. Zmniejszenie ochoty na seks oraz inne zaburzenia seksualne są zazwyczaj działaniem niepożądanym leków, wynikającym z mechanizmów ich działania. Dlatego też, gdy pacjent skarży się z powodu pogorszenia funkcji seksualnych i wiąże to z przyjmowaniem farmaceutyku (zwłaszcza nowo wprowadzonego leku lub po zwiększeniu dawki leku dotychczas stosowanego) powinien zgłosić ten problem swojemu lekarzowi prowadzącemu, który ustali czy dany lek mógł wywołać taki skutek uboczny i ewentualnie zaproponuje inny, skuteczny preparat.

Najbardziej aktywne seksualnie są osoby poniżej 60 roku życia, coraz więcej osób w tej grupie wiekowej zaczyna przewlekłe leczenie farmakologiczne w wyniku różnych schorzeń. Najczęściej pacjenci zmagają się z chorobami układu krążenia, takimi jak choroba wieńcowa i nadciśnienie tętnicze. Leki stosowane w terapii tych schorzeń mogą być przyczyną dysfunkcji seksualnych. I tak, nieselektywne B – blokery, leki moczopędne (diuretyki) czy blokery kanału wapniowego mogą być odpowiedzialne za problemy ze wzwodem (tj. problemów z uzyskaniem bądź utrzymaniem erekcji) u mężczyzn przewlekle przyjmujących te preparaty. Z kolei, inhibitory konwertazy angiotensyny (ACEi) pozbawione są tego niekorzystnego efektu. U kobiet, niekorzystne działanie na sferę seksualną wyżej wymienionych leków nie jest tak oczywiste jak w przypadku płci męskiej, w badaniach podkreśla się większą rolę czynnika psychologicznego. Nie mniej jednak, w trakcie farmakoterapii obserwuje się przypadki zaburzeń lubrykacji (brak odpowiedniego nawilżenia pochwy)czy obniżenie libido u kobiet. Ponadto, spironolakton – lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego czy niewydolności serca, może powodować zaburzenia libido zarówno u kobiet jak i u mężczyzn.

Leki psychotropowe (neuroleptyki)

Aktualnie, odnotowuje się wzrost zapadalności na choroby dotyczące sfery psychicznej człowieka, szczególnie zwiększa się ilość pacjentów cierpiących z powodu depresji, dlatego też leki przeciwdepresyjne stanowią bardzo rozpowszechnioną grupę farmaceutyków w populacji. Szacuje się, że problemy związane z seksem dotyczą, aż 60 % chorych na depresję. Neuroleptyki oraz antydepresanty stosowane w leczeniu schorzeń psychiatrycznych (np. w schizofrenii, depresji, zaburzeniach lękowych) mogą przyczyniać do występowania zaburzeń seksualnych u przedstawicieli obu płci, np. zmniejszenie libido czy zaburzenia potencji. Leki te wpływają na przekaźnictwo nerwowe dopaminergiczne, obniżając stężenie dopaminy w organizmie. Dopamina jest jedną z substancji odpowiedzialnych za reakcje seksualne. Należy pamiętać, że problemy związane z seksem mogą stanowić wynik samej choroby.

Niektóre leki przeciwdepresyjne mają wpływ na wszystkie 3 reakcje seksualne, mianowicie na popęd seksualny (zaburzenia popędu seksualnego), podniecenie oraz przeżywanie orgazmu. Te działania niepożądane wywołują przede wszystkim trójcykliczne leki przeciwdepresyjne oraz inhibitory monoaminooksydazy. Ponadto, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), powszechnie stosowane w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych mogą odpowiadać za spadek popędu płciowego oraz osłabienie wrażliwości na bodźce seksualne.

Satysfakcja związana z życiem seksualnym stanowi jeden z elementów, wpływających pozytywnie na terapię depresji. Problemy seksualne powstałe w wyniku stosowania farmakoterapii, szczególnie u młodych ludzi mogą być przyczyną dodatkowej frustracji, dlatego leczenie powinno być odpowiednio dobrane do potrzeb pacjenta. Gdy nie jest możliwe odstawienie leku lub jego zamiana na równie skuteczny, nie powodujący zaburzeń seksualnych lekarz może zaproponować pacjentowi tzw. schemat „drug holiday”, polegający na odstawieniu preparatu przed planowanym stosunkiem płciowym (zazwyczaj na ok. 48 godzin przed).

Leki obniżające stężenie cholesterolu we krwi a libido

Leki hipolipemizujące wykorzystywane są w walce z nadmiernym stężeniem cholesterolu w organizmie. Należą do nich przede wszystkim takie leki jak : fibraty, ezytymib oraz statyny. Statyny stanowią ponadto nieocenione leki będące podstawą terapii choroby niedokrwiennej serca. Niekorzystny efekt wyżej wymienionych preparatów w zakresie funkcji seksualnych dotyczy głównie płci męskiej. Wykazano, że wśród mężczyzn stosujących leki hipolipemizujące występuje zwiększony odsetek osób, mających problemy z erekcją. Statyny nasilać mogą również już istniejące zaburzenia potencji.

Leki hormonalne a popęd płciowy

Jedynymi z najpopularniejszych leków hormonalnych stosowanych przez kobiety są preparaty, zawierające progesteron i estrogen, będące syntetycznymi żeńskimi hormonami płciowymi. Preparaty te stanowią podstawę antykoncepcji hormonalnej, służącej zapobieganiu niechcianej ciąży. W zależności od rodzaju leku, stosunku substancji czynnych oraz indywidualnego garnituru hormonalnego tabletki antykoncepcyjne mogą powodować obniżenie libido jak i jego podwyższenie. Za osłabienie popędu płciowego odpowiedzialny jest głównie progesteron, dlatego też preparaty zawierające tylko jego pochodne bądź z niewielką dawką estrogenów mogą być odpowiedzialne za zmniejszenie ochoty na seks. Działania niepożądane antykoncepcji hormonalnej mogą być wyeliminowane poprzez dobranie odpowiedniego preparatu dla danej pacjentki (np. preparatu trójfazowego czy o zwiększonej dawce estrogenu). Czasem zniesienie skutków ubocznych może przynieść zmiana drogi podania hormonów np. z doustnej na transdermalną (przezskórną).

Leczenie hormonalne stosowane jest również u mężczyzn. Może opierać się na farmakoterapii preparatami, hamującymi działanie męskich hormonów płciowych (androgenów) np. cyproteron stosowany m.in. w leczeniu raku gruczołu krokowego. W wyniku jego działania dochodzi do znacznego obniżenia libido oraz zaburzeń erekcji. Z kolei, u mężczyzn przyjmujących suplementację testosteronu efekt jest odwrotny – popęd seksualny ulega zwiększeniu.

Opublikowano: ; aktualizacja: 16.03.2015

Oceń:
4.3


Może cię

Nadciśnienie tętnicze - groźne mity

Fałszywe poglądy na temat nadciśnienia tętniczego, które zakorzeniły się w świadomości społeczeństwa mogą wywierać niekorzystny ...

Przyczyny utraty libido

Zarówno kobiety jak i mężczyźni mają okresy w życiu, kiedy tracą zainteresowanie seksem. Dla większości ...

Co wpływa na rozwój nadciśnienia tętniczego?

Zmiana stylu życia, jaka nastąpiła wraz z migracją do miast, spowodowała typowy, głównie dla krajów ...

Mniejsza ochota na seks u mężczyzn

Wielu mężczyzn odczuwa mniejsza ochotę na seks i poszukuje pomocy w gabinetach lekarskich. Kłopoty w ...

Nadciśnienie tętnicze wtórne

Około 10 % przypadków nadciśnienia tętniczego stanowią przypadki podwyższonego poziomu ciśnienia w przebiegu innych chorób. ...

Nadciśnienie tętnicze - skutki

Nadciśnienie tętnicze jest powszechnym schorzeniem, które latami może przebiegać bezobjawowo. Jedynymi dolegliwościami, które mogą mu ...

Leki a libido

Wiele dostępnych i stosowanych leków może być przyczyną niskiego libido, zaburzeń erekcji i zaburzeń wytrysku. ...

Nadciśnienie tętnicze - jak sobie radzić

Nadciśnienie tętnicze (hipertensja) jest to występowanie u pacjenta przewlekłego stanu podwyższonego ciśnienia tętniczego powyżej 140/90 ...

Kobiece libido

Wiele kobiet odczuwa mniejszą ochotę na seks. Zmniejszona ochota na seks i spadek libido powodowane ...

Sposób na wysokie libido

Od lat funkcjonuje stereotyp, że kobiety cechuje niższy popęd seksualny i częste spadki libido. Kolejny ...

Zasady leczenia nadciśnienia tętniczego

Leczenie nadciśnienia tętniczego nie oznacza wyłącznie przyjmowania leków. Podstawowym elementem leczenia nadciśnienia tętniczego jest modyfikacja ...

Nadciśnienie tętnicze

Ciśnienie tętnicze jest to siła, z jaką krew oddziałuje na ścianki naczyń. Przez nadciśnienie tętnicze ...

Komentarze (0)