zarejestruj się zaloguj się

Zapalenie przyzębia (stan zapalny przyzębia) – przyczyny, objawy, leczenie

Tekst: lekarz dentysta Mateusz Pelec
Dodane: 28. lipca, 2017

Zapalenie przyzębia (paradentoza) to schorzenie, które może prowadzić do utraty zębów. Przyczyną choroby przyzębia jest m.in. niewłaściwa higiena jamy ustnej (kamień nazębny) i wady zgryzu. Sprzyjać jej może także noszenie aparatów ortodontycznych oraz protez. Objawy stanu zapalnego przyzębia to: zapalenie dziąseł, halitoza, ropnie i przetoki zębowe. W leczeniu paradentozy stosuje się m.in. skaling oraz kiretaż. 

lekarz dentysta Mateusz Pelec
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Stan zapalny przyzębia – paradentoza

     

    Tkanki otaczające ząb, czyli tzw. przyzębie, na które składają się dziąsło, kość, cement korzeniowy i ozębna, spełniają szereg funkcji niezbędnych dla zdrowia zębów i całej jamy ustnej. Przyzębie umożliwia utrzymanie zęba w jamie ustnej.

    Dodatkowo pełni funkcję ochronną – broni organizm przed wnikaniem drobnoustrojów. Amortyzuje także siły działające na ząb. Co więcej, odżywia zęby oraz odgrywa rolę w odczuwaniu bodźców, m.in. bólu.

    Funkcje te mogą zostać zaburzone, gdy pojawi się stan zapalny przyzębia, czyli paradentoza (lub paradontoza, niepoprawnie zwana czasem parodontozą), której konsekwencją jest nawet utrata zębów.

    Często stanem poprzedzającym zapalenie przyzębia, które jest chorobą trudną w leczeniu, jest zapalenie dziąseł – całkowicie odwracalne przy właściwym postępowaniu.

     

    Jakie są przyczyny paradentozy (choroby przyzębia)?

     

    Paradentoza jest wieloczynnikową chorobą przyzębia, co oznacza, że trudno wskazać jedną przyczynę jej powstawania. Najogólniej rozwija się w wyniku zaburzenia równowagi pomiędzy zdolnościami obronnymi organizmu a atakującymi go bakteriami.

    Główną przyczyną paradentozy jest niewłaściwa higiena jamy ustnej. Powoduje ona odkładanie się płytki nazębnej, będącej mieszaniną bakterii, produktów ich metabolizmu oraz resztek jedzenia. Bakterie ukrywające się w płytce są chronione przed komórkami odpornościowymi organizmu i w efekcie produkują wiele toksyn drażniących przyzębie.

    Długo nieusuwana płytka nazębna pochłania składniki mineralne ze śliny, twardnieje, zamieniając się w tzw. kamień nazębny. Jego chropowata powierzchnia jest idealnym miejscem do przylegania kolejnych warstw złogów, co zamyka błędne koło i nasila objawy paradentozy.

    Miejscowe czynniki drażniące mogą predysponować do chorób przyzębia – są to m.in.: wady zgryzu, nieprawidłowo wykonane, nawisające wypełnienia, obecność aparatów ortodontycznych lub protez zębowych.

    Liczne choroby ogólne czy przyjmowane leki powodują zwiększenie ryzyka zachorowania na zapalenie przyzębia. Należą do nich: zaburzenia hormonalne i metaboliczne (np. cukrzyca, problemy z tarczycą, osteoporoza), białaczka, zakażenie wirusem HIV, przyjmowanie sterydów lub leków zmniejszających odporność (immunosupresyjnych).

     

    Zapalenie przyzębia – objawy paradentozy

     

    W przebiegu choroby występuje stan zapalny dziąseł – zaczerwienione dziąsła są obrzęknięte, nabrzmiałe, występuje krwawienie z dziąseł, zwłaszcza podczas szczotkowania.

    Dziąsła są tkliwe, wrażliwe na dotyk. Może pojawić się halitoza, czyli nieprzyjemny zapach z ust. Często mamy do czynienia z recesjami dziąsłowymi – dziąsła cofają się, odsłaniając powierzchnię korzenia (ząb optycznie wydłuża się”). Dodatkowo zęby mają zwiększoną ruchomość, są rozchwiane.

    Mogą tworzyć się tzw. kieszonki przyzębne (zwiększona przestrzeń pomiędzy tkankami przyzębia a zębem). W wyniku gromadzenia się wysięku może dojść do uczucia wysadzania zęba z zębodołu. Przy cięższych stanach może dojść do gromadzenia się ropy i formowania ropni (czyli zbiorników z ropą).

    Pojawia się wtedy silny ból, zwłaszcza przy dotyku. Jeśli nie wdroży się leczenia, może dojść do powstania przetoki – wytwarza się tunel”, którym ropa wypływa z ropnia. Przetoka zębowa ma postać nieregularnego wygórowania, najczęściej na dziąśle, z którego może sączyć się ropa. Wyczuwalny jest wtedy nieprzyjemny smak w ustach.

     

    Skaling i kiretaż – jak leczyć zapalenie przyzębia?

     

    Leczenie paradentozy wymaga ścisłej współpracy lekarza i pacjenta. Podstawowym zabiegiem wykonywanym przez lekarza jest skaling (usunięcie kamienia nazębnego) wraz z polerowaniem i wygładzeniem powierzchni zębów. Kamień usuwa się za pomocą specjalnych narzędzi ultradźwiękowych lub ręcznych, a poleruje, używając specjalnych gumek lub szczoteczek z pastą polerską.

    Jeśli istnieją wskazania, to stomatolog wykona także zabieg kiretażu, czyli oczyszczenia kieszonek przyzębnych z ziarniny.

    Wyżej wymienione zabiegi powodują zmniejszenie liczby drobnoustrojów obecnych w jamie ustnej, co wpływa pozytywnie na gojenie.

     

    Antybiotyk na paradentozę

     

    Jeśli wymaga tego sytuacja, lekarz może zadecydować o zastosowaniu antybiotyku na paradentozę. Mogą to być zarówno tabletki doustne, jak i specjalne żele do stosowania bezpośrednio w jamie ustnej.

    Do antybiotyków najczęściej stosowanych w leczeniu zapaleń przyzębia należą: amoksycylina, klindamycyna, doksycyklina i metronidazol (zależnie od typu stanu zapalnego przyzębia).

     

    Szczoteczka i pasta na paradentozę

     

    Niezwykle ważne są działania pacjenta w domu. Podstawą jest utrzymywanie właściwej higieny jamy ustnej. Lekarz przeprowadzi instruktaż higieny indywidualnie dostosowany do choroby przyzębia.

    Do tkliwych, bolesnych dziąseł najczęściej polecana jest miękka szczoteczka z mało ścierną pastą na paradentozę (istnieją specjalne pasty na dziąsła) oraz wykonywanie podczas mycia zębów ruchów wymiatających z delikatnym masażem dziąseł (polepsza to przepływ krwi i przyspiesza gojenie).

    Szczotkowanie powinno być uzupełnione o oczyszczanie przestrzeni pomiędzy zębami za pomocą nici dentystycznych lub specjalnych szczoteczek.

     

    Płyny do płukania jamy ustnej a zapalenie przyzębia

     

    Codzienną higienę warto uzupełnić o używanie płynów do płukania ust. Najlepiej gdy zawierają one substancje przeciwbakteryjne, takie jak fluor, chlorheksydyna czy triklosan. Stomatolog pomoże w doborze odpowiedniej. 

    Domowym sposobem na paradentozę i zapalenie dziąseł jest płukanka z wody utlenionej – na pół szklanki wody dodajemy 1 łyżkę 3-procentowej wody utlenionej i takim roztworem płuczemy usta.

    Korzystne działanie w leczeniu paradentozy ma także zastosowanie irygatorów, które wstrzykują wodę pod wysokim ciśnieniem do przestrzeni pomiędzy zębami. Woda ta może zawierać dodatkowo substancje przeciwbakteryjne. Pomaga to w oczyszczeniu przestrzeni międzyzębowych z resztek jedzenia, zmniejsza liczbę bakterii oraz powoduje masaż, przynosząc ulgę zaczerwienionym i obrzękniętym dziąsłom.

    Autor: lekarz dentysta Mateusz Pelec

    Filtruj wyniki

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2017 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.