zarejestruj się zaloguj się

Rak tarczycy – objawy, przerzuty, leczenie, rokowanie

Tekst: lek. Agnieszka Zaremba
Dodane: 30. listopada, 2017

Nowotwory tarczycy to zmiany rozrostowe wywodzące się z komórek gruczołu tarczowego. Ponad 90 proc. guzków tarczycy ma charakter łagodny. Nowotwory złośliwe, w większości raki (brodawkowaty, pęcherzykowy, rdzeniasty, anaplastyczny), występują dość rzadko. Ich objawy to np. powiększona tarczyca, problemy z przełykaniem, przewlekła chrypka. Leczenie zależy od rodzaju raka tarczycy. Jakie jest rokowanie i czy każdy nowotwór daje przerzuty?

lek. Agnieszka  Zaremba
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Nowotwory tarczycy łagodne

     

    Do łagodnych guzków na tarczycy zaliczamy m.in.: gruczolaki pęcherzykowe, guzki hiperplastyczne i guzki koloidowe. Zwykle są one otorbionymi, plastycznymi, bezobjawowymi zmianami.

    W przypadku guzków hiperplastycznych i koloidowych, niestwarzających dolegliwości, nieuciskających tchawicy, z potwierdzonym w BAC łagodnym charakterem, zalecanym postępowaniem jest monitorowanie zmiany.

    Guzki pęcherzykowe stwarzają problemy diagnostyczne (na podstawie standardowej BAC nie da się odróżnić zmiany łagodnej od złośliwej), dlatego ich stwierdzenie jest wskazaniem do leczenia operacyjnego. W przypadku wola wieloguzkowego usuwa się całą tarczycę.

    Jeżeli guzek na tarczycy jest pojedynczy, obowiązuje resekcja zajętego płata gruczołu wraz z cieśnią. Usuniętą zmianę przesyła się do badania histopatologicznego, którego wynik warunkuje dalsze postępowanie. Stwierdzenie raka pęcherzykowego jest wskazaniem do reoperacji i usunięcia tarczycy i pozostałego miąższu.

     

    Nowotwory tarczycy złośliwe

     

    Za złośliwością guza przemawiają: szybki wzrost guza, twardy, spoisty, nieprzesuwalny guz, powiększenie węzłów chłonnych szyi, chrypka, zaburzenia połykania, obecność czynników ryzyka raka tarczycy, m.in. napromieniania w obrębie szyi.

    Do nowotworów złośliwych tarczycy zaliczamy przede wszystkim raki (92 proc.), a więc zmiany złośliwe, wywodzące się z nabłonka tarczycy. Rzadziej spotykane są: mięsaki, chłoniaki (typu MALT) i guzy przerzutowe.

    Rak tarczycy, w przeciwieństwie do większości nowotworów złośliwych, to choroba często dotykająca ludzi młodych. Wyróżniamy dwa szczyty zachorowań – w wieku 720 lat oraz 4065 lat. Kobiety chorują trzykrotnie częściej niż mężczyźni.

    Większość złośliwych nowotworów tarczycy stanowią raki wysokozróżnicowane – rak brodawkowaty tarczycy oraz rak pęcherzykowy tarczycy.

     

    Rak tarczycy – rodzaje

     

    Do czynników ryzyka zachorowania na raka tarczycy zaliczamy: predyspozycje genetyczne (dotyczy to szczególnie raka rdzeniastego tarczycy), promieniowanie jonizujące (m.in. radioterapia w obrębie szyi), niedobór lub nadmiar jodu – niedobór jodu sprzyja rozwojowi raka pęcherzykowego tarczycy, natomiast nadmiar wiąże się ze wzrostem ryzyka zachorowania na raka brodawkowatego.

    Poniżej zostały opisane rodzaje nowotworów tarczycy. Oprócz nich wyróżnia się jeszcze mikroraka tarczycy  to chorobowe ognisko mniejsze niż 1 cm. 

     

    Rak brodawkowaty 

     

    Rak brodawkowaty to najczęstszy typ raka tarczycy (5065 proc. przypadków). Charakteryzuje się powolnym wzrostem. Może być zmianą pojedynczą, ale często występuje wieloogniskowo.

    Jego wzrost jest zależny od TSH (hormonu tyreotropowego), ale sam guz zwykle jest nieaktywny hormonalnie. Daje przerzuty drogą chłonki, w związku z czym pierwszym objawem może być powiększenie węzłów chłonnych na szyi.

     

    Rak pęcherzykowy 

     

    Rak pęcherzykowy, podobnie jak rak brodawkowaty, rośnie powoli, a jego progresja jest zależna od stężenia TSH. Jeśli chodzi o ten rodzaj raka tarczycy, przerzuty daje on drogą krwi.

     

    Rak rdzeniasty 

     

    Wywodzi się z komórek C odpowiedzialnych za wydzielanie kalcytoniny, zatem jest hormonalnie czynny. Rak rdzeniasty tarczycy szerzy się zarówno drogą krwi, jak i chłonki.

    W 1/4 przypadków występuje rodzinnie, często jako składowa zespołów MEN (zespoły mnogiej gruczolakowatości wewnątrzwydzielniczej): zespołu MEN II a (rak rdzeniasty tarczycy, guz chromochłonny nadnerczy, nadczynność przytarczyc) lub MEN II b (rak rdzeniasty tarczycy, guz chromochłonny nadnerczy, nerwiakowłókniakowatość, marfanoidalna budowa ciała).

     

    Rak anaplastyczny 

     

    Rak anaplastyczny jest najmniej zróżnicowany, agresywny, obarczony najgorszym rokowaniem. Rośnie bardzo szybko, daje przerzuty zarówno drogą krwi, jak i chłonki. Dotyczy zwykle ludzi starszych, po 65. roku życia.

     

    Rak tarczycy – objawy

     

    Rak tarczycy zwykle rozwija się bezobjawowo. Najczęściej wykrywany jest przypadkowo podczas badania przedmiotowego jako wyczuwalny guzek. Szczególnie niepokojące są pojedyncze, szybko powiększające się zmiany o nierównych zarysach. Pierwszym objawem raka tarczycy mogą być powiększone węzły chłonne szyi.

    W stadium zaawansowanym, w przypadku dużych guzów tarczycy, mogą pojawić się takie objawy, jak:

    • problemy z przełykaniem, czyli dysfagia
    • duszność – będąca wynikiem ucisku tchawicy przez guz,
    • ból.

    W przypadku raka rdzeniastego tarczycy objawy wynikają z nadmiernego wydzielania kalcytoniny. Zaliczamy do nich biegunki oraz napadowe podwyższenie ciśnienia tętniczego.

     

    Nowotwory tarczycy – jakie badania na raka tarczycy?

     

    W przypadku wykrycia podejrzanej zmiany na tarczycy najważniejszym z badań jest USG, które pozwala ocenić wymiary, strukturę i unaczynienie guzków. Na podstawie cech guzka w sposób pośredni można ocenić jego potencjalną złośliwość (mogą o niej świadczyć m.in. nieregularne zarysy i mikrozwapnienia).

    Do innych badań na chorą tarczycę zalicza się: 

    • BAC (aspiracyjna cienkoigłowa biopsja tarczycy) – badanie materiału pobranego z guzka za pomocą igły, pod kontrolą USG – pozwala rozpoznać typ histologiczny zmiany oraz, w większości przypadków (z wyjątkiem raka i gruczolaka pęcherzykowego), ocenić, czy guz jest łagodny, czy złośliwy;
    • badania laboratoryjne – stężenie TSH, fT3, fT4, kalcytoniny oraz wapnia we krwi;
    • badanie laryngologiczne – pozwala ocenić ruchomość strun głosowych, dając tym samym informację o ewentualnym nacieczeniu nerwu krtaniowego wstecznego przez komórki raka tarczycy;
    • RTG klatki piersiowej;
    • scyntygrafia tarczycy – pozwala na rozróżnienie guzków na tzw. „zimne” (niewychwytujące jodu), „ciepłe” (wychwytujące jod bardziej niż zdrowa tkanka, czynne hormonalnie) oraz neutralne, wychwytujące jod podobnie jak otaczająca tkanka.

    Na pewne rozpoznanie nowotworu tarczycy oraz określenie jego typu i stopnia złośliwości pozwala jedynie badanie histopatologiczne zmiany usuniętej operacyjnie (badanie pod mikroskopem tkanek zmienionych chorobowo).

     

    Rak tarczycy – leczenie

     

    Podstawową metodą stosowaną w leczeniu raka tarczycy jest tyreoidektomia – całkowite wycięcie gruczołu. W przypadku nowotworów dających przerzuty drogą chłonki wykonywanie jest usunięcie tarczycy wraz z okolicznymi węzłami chłonnymi. Postępowanie pooperacyjne zależne jest od typu histopatologicznego zmiany.

     

    Rak brodawkowaty i pęcherzykowy – leczenie tarczycy jodem

     

    Raki wysokozróżnicowane (rak brodawkowaty i pęcherzykowy) mogą być uzupełniająco leczone jodem (radiojodem). Izotop jodu ma za zadanie zniszczenie pozostałych po operacji komórek rakowych. Zwykle pacjent kierowany jest na leczenie 4–6 tygodni po operacji.

    Z racji tego, że rak brodawkowaty i pęcherzykowy są nowotworami hormonozależnymi, ich wzrost jest stymulowany przez TSH (tu zależność – rak tarczycy a TSH). Po operacji pacjent powinien przyjmować L-tyroksynę w dawce supresyjnej (na tyle wysokiej, aby skutecznie hamować wytwarzanie TSH).

     

    Leczenie raka rdzeniastego tarczycy

     

    Rak rdzeniasty tarczycy, w przeciwieństwie do raków wysokozróżnicowanych, jest niewrażliwy na radiojod, dlatego nie stosuje się leczenia uzupełniającego.

    Jak już wspomniano, ten typ nowotworu jest TSH-zależny, dlatego po usunięciu gruczołu pacjent powinien przyjmować L-tyroksynę jedynie w dawce substytucyjnej – koniecznej do utrzymania eutyreozy.

    W przypadku wykrycia raka rdzeniastego tarczycy przed operacją konieczne jest wykluczenie bądź potwierdzenie zespołu MEN. Jeżeli rakowi tarczycy towarzyszy guz chromochłonny nadnerczy, powinien on zostać usunięty w pierwszej kolejności. Każdy zabieg operacyjny u pacjentów z pheochromocytoma jest bowiem obarczony bardzo dużym ryzykiem – ze względu na napadowe zmiany ciśnienia tętniczego.

     

    Rak anaplastyczny tarczycy – jak leczyć?

     

    Rak anaplastyczny tarczycy zwykle wykrywany jest w stadium nieoperacyjnym, gdy naciek nowotworowy wykracza poza tarczycę, obejmując sąsiednie struktury, m.in. nerw krtaniowy wsteczny, przełyk i tchawicę. Metodami stosowanymi w leczeniu paliatywnym są radioterapia i chemioterapia.

    W przypadku duszności spowodowanej uciskiem tchawicy przez powiększoną tarczycę (powiększone wole tarczycowe) często konieczna jest tracheostomia. Pacjentom ze znaczną dysfagią, uniemożliwiającą dostateczne odżywianie, proponuje się zabieg założenia PEG-a lub gastrostomii.

     

    Rak tarczycy – rokowanie

     

    Po zakończonym procesie leczenia raka tarczycy pacjent powinien pozostawać pod opieką onkologiczną do końca życia. Z racji tego, że większość raków tarczycy to nowotwory o wolnej progresji, ewentualna wznowa lub przerzuty mogą ujawnić się późno.

    Monitorowanie polega na okresowym badaniu klinicznym uzupełnionym badaniami dodatkowymi: USG, RTG klatki piersiowej, badaniem poziomu hormonów we krwi oraz scyntygrafią całego ciała. 

    Wcześnie wykryte wznowy lub przerzuty raka tarczycy charakteryzują się dobrym rokowaniem. Ponad 90 proc. pacjentów osiąga wieloletnie przeżycia.

    Jeżeli chodzi o raka tarczycy, rokowanie jest najgorsze w przypadku nowotworu anaplastycznego. Ze względu na szybką progresję oraz bardzo wczesne dawanie przerzutów jest on wykrywany zwykle w bardzo zaawansowanym, uogólnionym stadium.

    W tym przypadku operacja nie przedłuża życia, natomiast metody leczenia uzupełniającego są nieskuteczne. Komórki raka anaplastycznego są oporne na izotopy jodu. Chemioterapia i radioterapia również nie mają większego wpływu na czas przeżycia.

    Autor: lek. Agnieszka Zaremba
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Rak brodawkowaty tarczycy
    Znaleziono: 1 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 1 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2017 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.