Leczenie jaskry

Sposobów leczenia jaskry jest wiele, zaczynając od leczenia zachowawczego, poprzez laseroterapię i skończywszy na zabiegu chirurgicznym. Celem farmakoterapii jest obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego do poziomu, przy którym nie dochodzi do dalszego uszkodzenia nerwu wzrokowego. Jeśli nie pomagają prostsze metody, konieczne jest leczenie chirurgiczne.

Jak leczy się jaskrę?

Decyzja dotycząca wdrożenia odpowiedniego leczenia powinna być dobrze przemyślana przez prowadzącego lekarza okulistę. Wybór terapii zależy nie tylko od rodzaju jaskry, ale również od chorób ogólnych pacjenta. Zawsze należy także porównać ryzyko, związane z prowadzonym leczeniem, z oczekiwanymi rezultatami. Terapia jest bezwzględnie wskazana w sytuacji, gdy istnieje ryzyko rozwoju zmian jaskrowych. Sposobów leczenia jaskry jest wiele, zaczynając od leczenia zachowawczego, poprzez laseroterapię i skończywszy na zabiegu chirurgicznym.

Celem farmakoterapii jest obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego do poziomu, przy którym nie dochodzi do dalszego uszkodzenia nerwu wzrokowego. Im bardziej zaawansowane są zmiany jaskrowe w momencie rozpoznania, tym niższy musi być poziom ciśnienia docelowego tak, aby zahamować postęp choroby.

Najczęściej wykorzystujemy leki, w postaci kropli, działające miejscowo.

W przypadku różnych typów jaskry otwartego kąta można, jako uzupełnienie leczenia zachowawczego wykonać zabieg laserowy.

Leki w leczenie jaskry

Aby zmniejszyć ogólnoustrojowe działanie preparatu w formie kropli i wydłużyć jego kontakt z powierzchnią gałki ocznej a tym samym zwiększyć jednocześnie jego działanie terapeutyczne, zaleca się zamknięcie oczu przez 3 minuty po wpuszczeniu kropli lub uciśnięcie okolicy woreczka łzowego.

Leki obniżające ciśnienie wewnątrzgałkowe można podzielić w zależności od ich budowy chemicznej i mechanizmu działania na kilka grup:

  • β-blokery,
  • α2- agoniści,
  • analogii prostaglandyn i prostamidów,
  • miejscowe inhibitory anhydrazy węglanowej,
  • miotyki.

Leki te wpływają na zmniejszenie wydzielania cieczy wodnistej, zwiększenie jej odpływu drogą naczyniówkowo- twardówkową lub przez beleczkowanie.

Leczenie zazwyczaj rozpoczyna się od jednego leku, chyba, że ciśnienie wewnątrzgałkowe jest bardzo wysokie. W takich przypadkach włącza się dodatkowo jeden lub większą liczbę leków. Jeśli terapia nie powoduje obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego do pożądanego poziomu, wówczas można podjąć próbę zmiany leku na inny. Jeżeli natomiast monoterapia jest nieskuteczna zaleca się zastosowanie preparatu złożonego. Jego efekt działania jest w przybliżeniu sumą działania poszczególnych jego składników.

U niektórych pacjentów mogą wystąpić oczne działania niepożądane. Są one bardzo często związane z reakcjami na środki konserwujące, głównie na chlorek benzalkonium.

W przypadkach, gdy wysokie ciśnienie wewnątrzgałkowe stanowi poważne zagrożenie utraty widzenia i zachodzi potrzeba szybkiego obniżenia, konieczne jest zastosowanie leczenia ogólnego. Wykorzystuje się w nim inhibitory anhydrazy węglanowej o działaniu ogólnym bądź środki hiperosmotyczne podawane doustnie lub dożylnie.

Trabekuloplastyka laserowa i selektywna trabekuloplastyka laserowa

Trabekuloplastyka laserowa (ALT) jest jedną z najczęściej wykonywanych procedur laserowych w leczeniu jaskry. W miejscu działania impulsu laserowego na siateczkę beleczkowania dochodzi do zmiany jej struktury, co prowadzi do powiększenia otworów tejże siateczki. Ułatwia to odpływ cieczy wodnistej. Warunkiem koniecznym do przeprowadzenia ALT jest dostęp do kąta przesączania.

Jest to zabieg wysokim współczynniku bezpieczeństwa. Rzadko pojawiają się powikłania w postaci wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego bezpośrednio po zabiegu, obwodowych zrostów przednich, odczynu zapalnego w obrębie przedniej komory oka czy wynaczynień w kącie przesączania. Minusem tej procedury jest fakt, iż jej efekt zmniejsza się w czasie.

Selektywna trabekuloplastyka laserowa (SLT) jest procedurą podobną do ALT. Jej plusem jest większa możliwość powtarzania.

Obwodowa irydotomia laserowa

W przypadku jaskry zamkniętego kąta najczęstszą procedurą laserową jest

obwodowa irydotomia laserowa (LPI). Polega ona na wykonaniu laserem otworu w obwodowej części tęczówki. Umożliwia to przepływ cieczy wodnistej z komory tylnej do przedniej. Przeciwwskazaniem do zabiegu jest brak przezierności rogówki, znaczne spłycenie komory przedniej, trwałe zamknięcie kąta przesączania przez zrosty a także brak współpracy ze strony pacjenta. W czasie zabiegu może dojść do krwawienia z naczyń tęczówki, które ustaje samoistnie bądź pod wpływem niewielkiego ucisku. Rzadko dochodzi do uszkodzenia soczewki lub śródbłonka rogówki, wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego lub pojawienia się łagodnego odczynu zapalnego w komorze przedniej. U pacjentów, u których otwór irydotomijny nie jest przysłonięty przez powiekę górną, może występować olśnienie i dwojenie jednooczne.

Irydoplastyka laserowa

Innym sposobem leczenia jaskry jest irydoplastyka laserowa. Wiązka laserowa jest kierowana na tęczówkę w jej części centralnej (centralna irydoplastyka laserowa) bądź obwodowej (gonioplastyka). Prowadzi to do zmiany konfiguracji tęczówki, co wpływa na ruch cieczy wodnistej w oku.

Procedury cyklodestrukcyjne

W bardzo ciężkich przypadkach jaskry, gdy zawodzą wszystkie metody leczenia stosuje się procedury cyklodestrukcyjne. Zabiegi te zmniejszają produkcję cieczy wodnistej poprzez uszkodzenie ciała rzęskowego. Zwiększają one również odpływ cieczy wodnistej.

Leczenie chirurgiczne

Jeśli mimo leczenia farmakologicznego i laserowego obserwuje się progresję neuropatii jaskrowej zalecane jest leczenie chirurgiczne. Najczęściej wykonywaną procedurą jest trabekulektomia. Dzięki wytworzeniu przetoki, umożliwiającej przepływ cieczy wodnistej z komory przedniej pod torebkęTenona, dochodzi do skutecznego obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego. Innymi zabiegami przeciwjaskrowymi są sklerektomia głęboka oraz wiskokanalostomia. Można również wszczepiać sztuczne przetoki filtrujące łączące komorę przednią z przestrzenią pod torebką Tenona.

Opublikowano: ; aktualizacja: 25.03.2015

Oceń:
4.6


Może cię

Wrodzona niedrożność kanalika łzowego

U około 50% noworodków można po urodzeniu stwierdzić niedrożność przewodu nosowo-łzowego. W niektórych przypadkach zamknięcia ...

Krótkowzroczność (myopia)

Krótkowzoczność niska pojawia się około 10 roku życia. Zazwyczaj stopniowo narasta do okresu pokwitania. Największą ...

Badanie tylnego odcinka oka

Badanie tylnego odcinka oka (dna oka) umożliwia nam ocenę siatkówki, tarczy nerwu wzrokowego, plamki oraz ...

Ostry atak jaskry

Przyczyną ostrego ataku jaskry jest nagłe zamknięcie kąta przesączania przez nasadę tęczówki, co uniemożliwia odpływ ...

Gradówka i jęczmień

Gradówka jest przewlekłym stanem zapalnym związanym z zablokowania ujść gruczołów Meiboma lub innych gruczołów łojowych. ...

Astygmatyzm

Astygmatyzm związany jest ze stanami wpływającymi na zaburzenia krzywizn rogówki, soczewki lub deformacje bieguna tylnego ...

Retinopatia cukrzycowa

Czynnikami ryzyka rozwoju retinopatii cukrzycowej, oprócz czasu trwania i skuteczności kontroli cukrzycy, są także wiek ...

Jaskra – przyczyny, objawy i leczenie jaskry

Jaskra jest jedną z najczęstszych przyczyn nieodwracalnej ślepoty na świecie. Najważniejszym czynnikiem ryzyka jej wystąpienia ...

Nadwzroczność

Nadwzroczność najczęściej jest spowodowana zbyt krótką gałką oczną. W warunkach fizjologicznych występuje ona u noworodków. ...

Zapalenie spojówek

Częstymi objawami zapalenia spojówek są zaczerwienione oczy i obrzęknięte spojówki. W worku spojówkowym może zalegać ...

Odwarstwienie siatkówki

Przedarciowe odwarstwienie siatkówki związane jest z przerwaniem jej ciągłości. Do trakcyjnego odwarstwienia może dojść np. ...

Leczenie zaćmy

Jedynym skutecznym sposobem leczenia zaćmy jest chirurgiczne usunięcie zmętniałej soczewki i wszczepienie soczewki wewnątrzgałkowej. Jak ...

Komentarze (0)