Leczenie niepłodności

Leczenie niepłodności nie jest procesem krótkim i dającym gwarancję powodzenia, niemniej jednak wykorzystywane obecnie metody mogą znacznie podwyższyć szanse na posiadanie własnego potomstwa. Wyróżnia się trzy główne metody: farmakologiczną, chirurgiczną oraz rozród wspomagany, a wybór którejś z nich zależy od przyczyny niepłodności.

Leczenie farmakologiczne niepłodności

Leczenie farmakologiczne niepłodności jest stosowane u kobiet, u których diagnozuje się cykle bezowulacyjne w przebiegu zespołu policystycznych jajników, dysfunkcji w obrębie układu podwzgórze-przysadka lub z zachowaną prawidłową funkcją osi podwzgórze-przysadka-jajnik. W tym ostatnim przypadku lekiem z wyboru jest cytrynian klomifenu, który zazwyczaj podaje się przez 4 kolejne cykle miesięczne – ciąże zwykle pojawiają się w tym przedziale czasowym. Natomiast w pierwszych dwóch przypadkach korzystne efekty przynosi podawanie gonadotropin (w wymienionych zaburzeniach jest ich za mało, by doprowadzić do owulacji). Obie metody są technikami tzw. indukcji owulacji i niestety wiążą się ze zwiększonym ryzykiem powstania ciąży mnogiej.

Trzeba pamiętać, że zaburzenia hormonalne ze strony tarczycy lub nadnerczy również mogą przyczyniać się do pojawienia się problemu z płodnością. Zatem przed jakąkolwiek szerszą diagnostyką płodności kobiecej, należy przede wszystkim wykluczyć choroby ze strony tych układów – ich leczenie bowiem jest proste i polega na substytucyjnym podawaniu hormonów, a po wyregulowaniu ich działania możliwe jest zajście w ciążę bez żadnych dodatkowych interwencji.

Zaburzeniem, które dość łatwo podlega leczeniu farmakologicznemu jest hiperprolaktynemia, czyli nadmierne stężenie prolaktyny (hormonu wytwarzanego przez przysadkę mózgową) we krwi. Wbrew pozorom problem ten nie dotyczy wyłącznie kobiet i ważne jest, by lekarz diagnozujący problemy z płodnością pary, wykonał badanie krwi zarówno kobiecie jak i mężczyźnie starającym się o dziecko. Leczenie polega na podawaniu agonistów dopaminy, które hamują jej wydzielanie.

U mężczyzn z dysfunkcją czynności podwzgórza podaje się gonadoliberynę – hormon rozpoczynającego kaskadę działania układu rozrodczego, bez niej bowiem przysadka nie dostanie odpowiedniego sygnału do działania, a co za tym idzie jądra również nie będą pracować.

Leczenie chirurgiczne niepłodności

Leczenie chirurgiczne niepłodności proponowane jest, gdy kobieta nie może zajść w ciążę z powodu dysfunkcji jajowodów – niedrożności, obecnych zrostów, endometriozy. U mężczyzn leczeniu chirurgicznemu poddaje się niektóre przypadki żylaków powrózka nasiennego. Użyta metoda chirurgiczna powinna być jak najmniej inwazyjna np. laparoskopowa, by zapobiec ponownym rozległym zrostom, które niestety są powikłaniem bardziej związanym z operacjami „otwartymi”.

Techniki wspomaganego rozrodu

W niektórych przypadkach metody farmakologiczne lub chirurgiczne nie przynoszą pożądanego efektu, jakim jest ciąża lub po prostu z założenia nie są w stanie przezwyciężyć pewnych barier stawianych przez organizm ludzki. Wówczas można zaproponować techniki wspomaganego rozrodu, które polegają na bardziej laboratoryjnym wymiarze zapłodnienia i należą do nich:

  • inseminacje domaciczne,
  • zapłodnienie pozaustrojowe, czyli in vitro,
  • zapłodnienie pozaustrojowe komórką jajową dawczyni,
  • transfer gamety do jajowodu – czyli wprowadzenie mieszaniny plemników i komórki jajowej do jajowodu z użyciem metod laparoskopii. W tej metodzie zapłodnienie zachodzi w naturalnym środowisku,
  • transfer zygoty do jajowodu – metoda podobna do in vitro, jednak w jej przypadku do jamy macicy wprowadza się zapłodnioną komórkę jajową na bardzo wczesnym etapie (dzień po zapłodnieniu) w przeciwieństwie do in vitro, kiedy do macicy wprowadza się zarodki zazwyczaj 3-5 dniowe,
  • ICSI – jest pewną odmianą zapłodnienia pozaustrojowego polegającą na bezpośrednim umieszczeniu plemnika we wnętrzu komórki jajowej w warunkach laboratoryjnych (w klasycznym in vitro plemniki zapładniają komórkę jajową „samodzielnie”).

Najlepszą skutecznością spośród technik wspomaganego rozrodu odznacza się metoda in vitro. W Polsce od lipca 2013 roku pary spełniające określone kryteria mogą zostać zakwalifikowane do programu in vitro z refundacją kosztów.

Opublikowano: ; aktualizacja: 16.03.2015

Oceń:
4.6


Może cię

Diagnostyka preimplantacyjna

Diagnostyka preimplantacyjna to badanie materiału genetycznego jaki znajduje się w komórce jajowej lub samego zarodka. ...

Ciąża po 35 roku życia

Ciąża po 35 roku życia wymaga szczególnej uwagi. Kobieta, która decyduje się na późne macierzyństwo, ...

Endometrioza a zapłodnienie

Endometrioza oznacza najczęściej utrudnione zajście w ciążę. Leczenie niepłodności w tym przypadku polega na zastosowaniu ...

Biopsja jąder – kiedy wykonać i jak przebiega?

Biopsja jąder to metoda, dzięki której uzyskuje się materiał do badania mikroskopowego. Stosowana jest przede ...

Ciąża i dzieci urodzone po leczeniu niepłodności

Ciąża po leczeniu niepłodności jest kontrolowana już od samego początku jej trwania, by jak najbardziej ...

Bezpłodność

Bezpłodność jest diagnozą, która dla wielu jest jednoznaczna z wyrokiem: „Nigdy nie zostanę rodzicem”, „Nikt ...

Zapłodnienie in vitro

Metoda in vitro to skuteczny sposób leczenia niepłodności. Termin ten oznacza połączenie komórki jajowej i ...

Punkcja jajników do zapłodnienia in vitro i przy torbieli na jajniku

Punkcja jajnika to procedura wykonywana najczęściej jako jeden z etapów zapłodnienia in vitro. Budzi niepokój ...

Czy niepłodność ma wpływ na związek?

Pary leczące się na niepłodność często skarżą się, że starania o dziecko zdominowały ich życie. ...

In vitro z docytoplazmatycznym podaniem plemnika

Ze względu na to, iż niepłodność w Polsce dotyka już niemal 20 % populacji, cały ...

Niepłodność – czynnik jajowodowy

Niepłodność jajowodowa to stan, w którym problemy z zajściem w ciąże są wynikiem nieprawidłowości w ...

Inseminacja

Inseminacja, czyli podanie nasienia partnera lub dawcy do dróg rodnych kobiety w warunkach gabinetu ginekologicznego, ...

Komentarze (0)