Złamanie miednicy

Do złamań miednicy dochodzi najczęściej w wyniku przygniecenia ciężkim przedmiotem, upadku z wysokości lub wypadku komunikacyjnego z najechaniem pojazdu na poszkodowanego lub przeniesieniem siły urazu na kończyny dolne pasażera samochodu. W przypadku starszych osób do złamania dochodzi najczęściej w wyniku przewrócenia się na twarde podłoże.

Złamanie w obrębie miednicy – przyczyny, objawy, leczenie

Miednica składa się z wielu elementów; przede wszystkim z połączonych ze sobą w jedną kość miedniczą kości kulszowych, łonowych i biodrowych, dodatkowych elementów z nią połączonych: kości krzyżowej, guzicznej i stawów biodrowych oraz połączeń z tymi elementami: stawów krzyżowo-biodrowych i spojenia łonowego. Podczas urazu miednicy może dojść do uszkodzenia każdej z tych części oraz niektórych narządów wewnętrznych znajdujących się w jamie brzusznej oraz położonych w miednicy. Dlatego urazy miednicy są bardzo niebezpieczne dla życia ludzkiego i wskazana jest natychmiastowa pomoc lekarska.

Objawy złamania miednicy

Objawy złamania miednicy obejmują:

  • ból samoistny w okolicy urazu,
  • obrzęk i zasinienie okolicy,
  • bóle w obrębie jamy brzusznej,
  • bóle nasilające się przy ruchach kończyn,
  • skrócenie kończyny dolnej,
  • zniekształcenie obrysów miednicy,
  • drętwienie lub mrowienie w pachwinie lub w nogach,
  • zmiany w obrębie unaczynienia kończyn dolnych,
  • trudności w oddawaniu moczu (uszkodzenie pęcherza lub cewki moczowej),
  • może towarzyszyć uszkodzenie narządów jamy brzusznej, pęcherza moczowego oraz cewki moczowej i połączone jest z wypłynięciem niewielkiej ilości moczu i krwi.

Jakie są przyczyny złamania miednicy?

Do złamań miednicy dochodzi najczęściej w wyniku: przygniecenia ciężkim przedmiotem (np. gruzem), upadku z wysokości lub wypadku komunikacyjnego z najechaniem pojazdu na poszkodowanego lub przeniesieniem siły urazu na kończyny dolne pasażera samochodu. W przypadku starszych osób do złamania dochodzi najczęściej w wyniku przewrócenia się z pozycji stojącej na podłogę lub chodnik.

Ze względu na skomplikowaną budowę miednicy wyróżnia się łącznie 10 stopni jej złamań. Podział uwzględnia:

  • złamania proste ze złamaniami przedniej lub tylnej ściany lub kolumny miednicy,
  • złamania złożone zawierające co najmniej dwa ze złamań prostych,
  • złamania zamknięte i otwarte,
  • złamania dotyczące tylko miednicy i złamania z uszkodzeniem: narządów jamy brzusznej, narządów moczowo-płciowych, klatki piersiowej lub głowy,
  • złamania izolowane dotyczące jednej kości: łonowej, kulszowej lub biodrowej,
  • złamania wielomiejscowe obejmujące urazy kości miednicy i dodatkowo uszkodzenie stawów krzyżowo-biodrowych, spojenia łonowego lub innego elementu.

Pierwsza pomoc przy złamaniach miednicy

Pierwsza pomoc wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ zawsze trzeba uwzględnić możliwe uszkodzenia narządów wewnętrznych. Poszkodowanego nie należy przemieszczać. W przypadku podejrzenia urazu miednicy należy:

  • ułożyć chorego w bezpiecznej pozycji; najlepiej płasko na plecach,
  • kończyny i miednicę unieruchomić podkładając pod kolana zrolowany koc,
  • okolice lędźwi wypełnić tkaniną tak, aby wypełnić przestrzeń pomiędzy nimi, a podłożem,
  • głowę unieść i odchylić do tył i odwrócić na bok, aby udrożnić drogi oddechowe,
  • przykryć chorego ciepłym grubym kocem,
  • zadzwonić po pogotowie.

Leczenie złamań miednicy

Prognoza dla pacjenta ze złamaniem miednicy jest uwarunkowana stopniem złamania i towarzyszącymi mu dodatkowymi powikłaniami. Poważne złamania złożone miednicy mogą być nawet śmiertelne. W szpitalu lekarz wykonuje badanie manualne okolic miednicy oraz zleca badanie RTG potwierdzające złamanie i jego lokalizację. Czasem konieczne jest wykonanie tomografii komputerowej. Licząc się z tym, że mogło dojść do uszkodzenia narządów wewnętrznych lekarz wykonuje zwykle badanie per rectum, by sprawdzić, czy nie doszło do złamań i krwawienia z odbytu. W przypadku uszkodzenia cewki moczowej występuje krwiak w kroczu oraz krwawienie z cewki. Jeśli pacjentka jest w wieku rozrodczym, wykonuje się test ciążowy. Krwawienie w miednicy i wydzielanie innych płynów sprawdza się badaniem ultrasonograficznym.

Leczenie złamań miednicy opiera się na leczeniu zachowawczym lub operacyjnym. To pierwsze jest wykorzystywane tylko przy prostych złamaniach, bez powikłań. Zaleca się leżenie w łóżku przez 4 tygodnie w ułożeniu zmniejszającym napięcie mięśni oraz podawanie leków przeciwbólowych. Leczenie operacyjne jest konieczne przy złamaniach niestabilnych, z przemieszczeniem odłamów kostnych oraz z powikłaniami, dotyczących okolicy stawów krzyżowo-biodrowych oraz urazów z uszkodzeniem narządów jamy brzusznej lub miednicy. Złamania połączone z przemieszczeniem wymagają nastawiania ręcznego lub za pomocą wyciągu. Po nastawieniu zakłada się na kończyny i miednicę opatrunek gipsowy na okres 6-8 tygodni. W przypadku urazu powikłanego uszkodzeniem narządów wewnętrznych leczenie obejmuje współpracę lekarza ortopedy, chirurga ogólnego oraz urologa. Uszkodze­nia takie wymagają prawie zawsze natychmiastowej operacji. W przypadku ciężkiego obrażenia z masywnym krwotokiem, chory wymaga leczenia przeciwwstrząsowego.

Rehabilitacja po złamaniu miednicy

Kontynuacją leczenia złamanej miednicy powinna być rehabilitacja prowadzona pod okiem doświadczonego fizjoterapeuty. Rehabilitacja obejmuje:

  • we wczesnym okresie pooperacyjnym działanie przeciwbólowe i przeciwobrzękowe. Zalecane jest jak najszybsze stosowanie pola magnetycznego (na gips, z zespalającymi częściami metalowymi odłamy kostne) aby przyspieszyć i stymulować zrost kości,
  • fizykoterapię: stosowanie wcześniej wspomnianego pola magnetycznego oraz innych zabiegów o działaniu regenerującym i pobudzającym zrost kości (laseroterapia, ultradźwięki), krioterapii w celu zmniejszenia bólu i obrzęku oraz zabiegów rozluźniających, poprawiających ukrwienie i odżywianie tkanek miękkich, takich jak: lampa solux czy prądy impulsowe małej częstotliwości,
  • masaż tkanek głębokich okolicy miednicy zmniejszający występujące w tych strukturach wzmożone napięcie oraz poprawiający ich ukrwienie i odżywianie,
  • kinezyterapię, czyli wykonywanie ćwiczeń leczniczych po uzyskaniu zrostu kości. W początkowej fazie rehabilitacji najlepiej wykonywać z terapeutą delikatne ćwiczenia w odciążeniu, najlepiej na łóżku; ćwiczenia oddechowe, ćwiczenia izometryczne mięśni kończyn dolnych oraz dolnego tułowia, rozciągające oraz pobudzające stymulację nerwowo-mięśniową. Stopniowo wprowadza się ćwiczenia oporowe wzmacniające siłę mięśniową, poprawiające stabilizację oraz elastyczność tkanek miękkich. Na końcu stosujemy ćwiczenia całego tułowia, ogólnousprawniające, zwiększające siłę, kontrolujące ruch i pracę mięśni tułowia, poprawiające dynamikę ruchów wszystkich kończyn, najlepiej metodą PNF. Dążymy do tego aby wszystkie ruchy kończyn były wykonane w pełnym zakresie ruchu nawet po przyłożeniu niewielkiego oporu,
  • terapię manualną, która może się okazać przydatna po uzyskaniu pełnego zrostu miednicy w późniejszych ograniczeniach ruchomości, które mogą dotyczyć najczęściej stawów biodrowych oraz krzyżowo-biodrowych. Za pomocą odpowiedniej techniki mobilizacji można zmniejszyć dolegliwości bólowe oraz poprawić ruchomość.
  • kinesiotaping, czyli oklejanie specjalnymi, elastycznymi plastrami strukturze, które mają działanie sensoryczne, odciążające oraz stabilizujące, zalecane zwłaszcza podczas podejmowania pierwszej aktywności fizycznej po urazie w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia kontuzji,
  • w razie uszkodzenia nerwów kończyny dolnej - neuromobilizację, czyli napinanie i rozciąganie tkanek nerwowych w celu poprawy elastyczności, usprawnienia mechanizmów naprawczych i regeneracyjnych. Technika pozwala na natychmiastową poprawę funkcji podrażnionych tkanek nerwowych.

Powikłania po złamaniu miednicy

Urazy miednicy są najczęściej bardzo poważne dlatego obarczone mogą być dużą liczba powikłań. Obejmują one:

  • nieprawidłowy zrost kości,
  • różnicę w długości nóg,
  • przewlekłe bóle w dolnej części pleców,
  • zaburzenie funkcji nerwów (zwłaszcza nerwu kulszowego),
  • ryzyko zakrzepowego zapalenia żył,
  • zespół ciasnoty w miednicy,
  • długotrwałe krwawienie na skutek uszkodzenia naczyń krwionośnych,
  • dysfunkcję seksualną,
  • uszkodzenie narządów wewnętrznych w jamie brzusznej, pęcherza i cewki moczowej.
Opublikowano: ; aktualizacja: 16.03.2015

Oceń:
4.3


Może cię

Ból palców u nóg

Bóle palców u nóg mogą występować zarówno z powodu chorób ogólnoustrojowych, jak i z powodu ...

Ból pięty przy chodzeniu – co to znaczy i jak leczyć ból pięty podczas chodzenia?

Ból pięty przy chodzeniu to dość częsta dolegliwość. Przyczyn tego schorzenia może być wiele, a ...

Wideo – Choroby reumatyczne

Schorzenia reumatyczne są najczęstsza przyczyną zmian patologicznych w narządzie ruchu. Dotyczą zwłaszcza osób między 25 ...

Kciuk narciarza – przyczyny, objawy, leczenie

Kciuk jest palcem niezwykle narażonym na różne urazy. Jednym z nich jest schorzenie o nazwie ...

Ćwiczenia na kręgosłup szyjny

Na ból kręgosłupa szyjnego skarży się coraz więcej osób. Ćwiczenia na kręgosłup szyjny mogą stanowić ...

Gęsia stopa – przyczyny, objawy, badania, leczenie, ćwiczenia, zapobieganie gęsiej stópce

Terminem "gęsia stopa" określa się przyczep trzech mięśni w okolicy piszczeli. Uszkodzenie tych mięśni powoduje ...

Przepuklina w odcinku lędźwiowym kręgosłupa – przyczyny, objawy, leczenie

Objawy przepukliny kręgosłupa w odcinku lędźwiowym to przede wszystkim ból pleców i bóle nóg, jak ...

Ból pięty

Bardzo często występującą dolegliwością bólową, która składnia do wizyty lekarskiej jest ból pięty. Ból może ...

Sztywność mięśni

Sztywność mięśniowa jest objawem zupełnie naturalnym jeżeli pojawia się po przebudzeniu lub dłuższym przebywaniu w ...

Zwichnięcie stawu biodrowego – jak się leczy zwichnięcie biodra?

Zwichnięcie stawu biodrowego jest uszkodzeniem, w którym dochodzi do chwilowej bądź trwałej utraty kontaktu powierzchni ...

Osteofity kręgosłupa – przyczyny, objawy i leczenie osteofitów na kręgosłupie

Osteofity kręgosłupa (narośl kostna, dzioby kostne) są patologicznym wytworem tkanki kostnej. Uszkodzona tkanka chrzęstna przyczynia ...

Ból pod lewą łopatką – co oznacza ból pod łopatką? Jakie ma przyczyny i jak go leczyć?

Ból pod łopatką jest dość powszechnym problemem, który może występować na skutek długiego przebywania w ...

Komentarze (0)