Choroba Leśniowskiego-Crohna – dieta

Brak zdjęcia

24 lipca 2013

Dieta w chorobie Leśniowskiego-Crohna jest uzależniona od stanu klinicznego pacjenta. Zupełnie inne zalecenia dietetyczne obowiązują w okresie zaostrzeń, inne natomiast w okresie remisji. Przestrzeganie tych zasad jest niezwykle ważne, by unikać bolesnych dolegliwości i zaostrzania dolegliwości.

Czym jest choroba Leśniowskiego-Crohna?

Choroba Leśniowskiego-Crohna (ChL-C) to dosyć powszechna choroba z kręgu nieswoistych zapaleń jelit, z ang. IBD. Występuje głównie w krajach wysoko rozwiniętych Europy Zachodniej i Ameryki Północnej. Chorują przede wszystkim osoby w wieku 15-25 lat, z niewielką przewagą płci żeńskiej. Choroba Leśniowskiego-Crohna jest ziarniniakowym zapaleniem, które może dotyczyć każdej części przewodu pokarmowego od jamy ustnej do odbytu. Najbardziej charakterystyczne są odcinkowe zmiany zapalne poprzedzielane fragmentami zdrowymi, dając w obrazie endoskopowym obraz kostki brukowej. Choroba ma charakter nawrotowy i przebiega z okresami zaostrzeń i remisji. Etiologia choroby Leśniowskiego-Crohna jest wieloczynnikowa. Znaczącą rolę przypisuje się czynnikom genetycznym. Istotną rolę w patogenezie choroby odgrywa także zmieniony jakościowo i ilościowo skład flory jelitowej, a zwłaszcza zwiększona kolonizacja bakterii Escherichia coli czy Bacteroidesvulgatus. W chorobie Leśniowskiego-Crohna dochodzi do nadmiernej aktywacji limfocytów T, które pobudzają do wydzielania cytokiny modulującej odpowiedź immunologiczną.

Objawy zależą od lokalizacji zmian w przewodzie pokarmowym. Najczęściej obserwuje się osłabienie, gorączkę, zmniejszenie masy ciała, naprzemienne biegunki z zaparciami. Ponadto mogą pojawić się wzdęcia i ból brzucha. Czasami mogą pojawić się także afty w jamie ustnej. Są to niewielkie owrzodzenia na wewnętrznej stronie policzka. Ubytek błony śluzowej pokryty jest charakterystycznym białym nalotem. Objawy nasilają się w sytuacjach stresowych, dlatego, że układ pokarmowy i nerwowy są ze sobą ściśle powiązane.

Zalecenia żywieniowe w chorobie Leśniowskiego-Crohna

W przebiegu tej choroby z powodu chronicznych wymiotów i biegunek dochodzi do znacznej utraty masy ciała, co w konsekwencji prowadzi do niedoborów pokarmowych. Konieczne jest spożywanie posiłków o wysokiej wartości kalorycznej, które zawierają wszystkie makro-i mikroelementy oraz witaminy. Należy zwrócić szczególną uwagę na odpowiednią podaż żelaza, witaminy B1 i kwasu foliowego, niezbędnych do tworzenia krwinek czerwonych. Leczenie sulfasalazyną prowadzi do zaburzeń wchłaniania kwasu foliowego, który jest niezbędny do wchłaniania żelaza. A zatem pacjenci z chorobą Leśniowskiego-Crohna mają zwiększone ryzyko anemii. Warto włączyć suplementację witamin z grupy B, których niedobór wynika z chronicznych biegunek, czy nieprawidłowej flory bakteryjnej. Patogeny chorobotwórcze wykorzystują te witaminy do prawidłowego funkcjonowania, podobnie jak człowiek.

Dieta w chorobie Leśniowskiego-Crohna jest uzależniona od stanu klinicznego pacjenta. Zupełnie inne zalecenia dietetyczne obowiązują w okresie zaostrzeń, inne natomiast w okresie remisji. Przestrzeganie tych zasad jest niezwykle ważne, by unikać bolesnych dolegliwości i zaostrzania dolegliwości. Wszystkie potrawy, które są zalecane powinny być gotowane lub uduszone bez wcześniejszego obsmażania.

W okresie zaostrzenia choroby należy wprowadzić dietę płynną, z której stopniowo poprzez dietę półpłynną powraca się do zaleceń żywieniowych z okresu remisji choroby. Początkowo należy pić gorzką herbatę czy wody mineralne, następnie wskazane są kleiki z kaszy manny, ryżu czy przetartych płatków owsianych. Ze względu na występującą w tym okresie nietolerancję mleka, należy wykluczyć ten produkt z menu. Dietę można stosować maksymalnie przez 3 dni, ponieważ nie zaspokaja wszystkich potrzeb żywieniowych człowieka i może pogłębić istniejące już niedobory.

Jeżeli nie udaje się zmniejszyć biegunki, a stan chorego się nie poprawia, konieczne jest całkowite wyłączenie żywienia doustnego i przejście na pozajelitowe w warunkach szpitalnych. W miarę poprawy stanu klinicznego i ustępowania biegunki dietę można stopniowo rozszerzać. Powinna to być dieta wysokoenergetyczna, z ograniczeniem tłuszczów oraz nierozpuszczalnego błonnika.

Produkty zalecane w chorobie Leśniowskiego-Crohna?

 

  • Dobowa podaż białka powinna wynosić 100-120 g, natomiast podaż tłuszczów – maksymalnie
    50-70g na dobę.
  • Farmakoterapia glikokortykosteroidami zwiększa zapotrzebowanie organizmu na wapń, dlatego należy zadbać o adekwatną podaż w diecie, aby zmniejszyć ryzyko rozwoju osteoporozy czy osteopenii.
  • Soki warzywne, które są źródłem wielu istotnych makro i mikroelementów, a ponadto nie zawierają błonnika pokarmowego, zatem nie powodują podrażnienia błony śluzowej przewodu pokarmowego.
  • Oleje rybie –bogate w nienasycone kwasy tłuszczowe.
  • Herbaty ziołowe mogą pomóc w zwalczaniu dolegliwości bólowych. Może to być koper włoski, pokrzywa, mięta pieprzowa oraz gorąca woda ze świeżym imbirem. Herbata ze skrzypu zawiera duże ilości krzemu, który doskonale sprawdza się w gojeniu tkanki jelit. Ponadto warto wzbogacić menu probiotykami, które zawierają bakterie Acidophilusi bifidobakterie. Pomogą one odtworzyć pożyteczna florę bakteryjną w jelitach i uregulują ich funkcjonowanie. Warto stosować preparaty z enzymami trawiennymi, żeby poprawić wchłanianie składników pokarmowych. Zalecane są również preparaty zawierające L-glutaminę, która może wspomóc gojenie się ścianek jelit.

Produkty niezalecane w chorobie Leśniowskiego-Crohna?

 

  • Należy unikać potraw, które wywołują dolegliwości lub je nasilają. Większość pacjentów nie toleruje mleka i jego przetworów, pszenicy, drożdży, kukurydzy, bananów czy pomidorów.
  • W stanach zaostrzenia należy unikać produktów z dużą zawartością błonnika, tj. rośliny strączkowe, warzywa, zwłaszcza kapustne, które mogą nasilić biegunkę.
  • Sól, przyprawy, alkohol, napoje gazowane, wysoko przetworzona żywność, dodatki żywnościowe – wszystkie te produkty mogą przyczynić się do rozwoju stanu zapalnego.
  • Kawa – która przyspiesza perystaltykę jelit jest niewskazana, ponieważ może wywoływać biegunkę.
  • Cukier, który zwiększa przepuszczalność nabłonka jelit, wpływa także na skład flory bakteryjnej i nasilenie procesów fermentacji w jelitach. Może powodować wzdęcia brzucha czy biegunkę. Cukier można zastąpić słodzikami.
Opublikowano: ; aktualizacja: 28.03.2017

Oceń:
4.1


Może cię

Choroba Leśniowskiego-Crohna

Choroba Leśniowskiego-Crohna należy do grupy przewlekłych nieswoistych chorób zapalnych przewodu pokarmowego. Etiologia tego schorzenia pozostaje ...

Badanie proktologiczne (per rectum)

Badanie proktologiczne (badanie per rectum), czyli badanie odbytnicy i odbytu, jest wykonywane przez lekarza jako ...

Ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego

Obecność kamieni żółciowych stwierdza się w Polsce u 15–20% osób, 3 do 4 razy częściej ...

Zapalenie błony naczyniowej a zapalenie jelit

Zapalenie błony naczyniowej może być wynikiem toczącego się w organizmie procesu zapalnego, zlokalizowanego w obrębie ...

Leczenie nieswoistych zapaleń jelit

Nieswoiste zapalenia jelit to grupa chorób o dotychczas niewyjaśnionej etiologii, do których zalicza się wrzodziejące ...

Rezonans magnetyczny (MRI) układu pokarmowego

Rezonans magnetyczny (MRI) układu pokarmowego jest to jeden ze sposobów obrazowania tego układu. Odznacza się ...

Badanie radiologiczne jelita grubego

Badanie radiologiczne jelita grubego polega na wykonaniu zdjęcia rentgenowskiego jamy brzusznej. Badanie to odgrywa bardzo ...

Nieswoiste zapalenie jelit – przyczyny, objawy, leczenie NZJ

Nieswoiste zapalenia jelit to przewlekłe stany zapalne jelit. Dotyczą one dwóch najważniejszych jednostek chorobowych, a ...

Wideo – Wrzodziejące zapalenie jelita grubego

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego jest chorobą z grupy nieswoistych zapaleń jelit. Charakteryzuje się występowaniem zmian ...

Zapalenie jelit

Stan zapalny jelita cienkiego może być wywołany szeregiem różnych przyczyn. Objawy, diagnostyka i leczenie zależne ...

Zapalenie jelita cienkiego – objawy, rodzaje, leczenie, dieta

Zapalenie jelita cienkiego może być wywołane zarówno przyczynami bakteryjnymi, jak i wirusowymi. Do nieswoistych zapaleń ...

Dieta a rak jelita grubego

Rak jelita grubego jest drugim wśród najczęściej występujących w Polsce nowotworów – po raku piersi ...

Komentarze (0)