Prawidłowy wzrost u dziecka

W rozwoju każdego dziecka możemy wyróżnić charakterystyczne, następujące po sobie okresy życia. W czasie każdego z nich dochodzi do specyficznych zmian, które ostatecznie pozwalają dziecku osiągnąć dojrzałość. Prawidłowy wzrost u dziecka zależny jest od wielu czynników

Rozwój dziecka a wzrost

W rozwoju każdego dziecka możemy wyróżnić charakterystyczne, następujące po sobie okresy życia. I tak wyróżniamy:
• okres wewnątrz łonowy obejmujący 280 dni ciąży.
• okres noworodkowy – do 28 dnia życia.
• okres niemowlęcy – do 12 m. ż.
• okres wczesnego dzieciństwa czyli 2 i 3 r. ż.
• okres przedszkolny 4-6 r. ż.
• młodszy wiek szkolny- od 7 do 10/12 r. ż.
• okres dojrzewania płciowego i okres młodzieńczy.

W czasie każdego z powyższych etapów dochodzi do specyficznych zmian, które ostatecznie pozwalają naszym pociechom osiągnąć dojrzałość. Zmiany te przejawiają się nie tylko rozwojem fizycznym, a więc zwiększeniem masy ciała i wzrostu, ale także rozwojem motoryki, nabywaniem umiejętności manualnych i równie istotnym rozwojem psychicznym. Nie zmienia to jednak faktu, że nawet dzieci w tym samym wieku znacznie różnią się między sobą pod względem wyglądu, rozmiarów, kształtów, proporcji ciała i poziomu dojrzałości. Z czego wynika ta „różnorodność”?


Co decyduje o tym, że każde dziecko?

Nie unika wątpliwości, że ogromną rolę w determinacji rozwoju dziecka pełni jego genotyp, a więc zestaw informacji genetycznej przekazany od ojca i matki. Już w chwili zapłodnienia nieodwracalnie określa on wiele cech, takich jak płeć, budowę czy tempo rozwoju. Równie istotne są tzw. czynniki paragenetyczne. Należą do nich czynniki hormonalne regulujące wzrastanie i dojrzewanie młodego organizmu oraz czynniki oddziałujące na płód w łonie matki, wśród których największe znaczenie odgrywa prawidłowy metabolizm matki.

Jego zaburzenia mogą wynikać z chorób matki ( np. cukrzycy), niedoborów żywieniowych przed ciążą i w czasie ciąży (co zwiększa ryzyko małej masy urodzeniowej dziecka), zakażeń (np. wirusem różyczki), nadmiaru stresu oraz stosowania niektórych leków i używek takich jak tytoń, alkohol i inne środki uzależniające. Warto pamiętać, że oddziaływanie metabolizmu matki nie ogranicza się jedynie do okresu wewnątrz łonowego, ale w pewnym stopniu utrzymuje się również po urodzeniu w postaci karmienia piersią. Do czynników, które modyfikują rozwój zaliczamy także tzw. czynniki środowiskowe, a wśród nich klimat (opóźnienie rozwoju w klimacie zimnym i tropikalnym), sezonowość ( większe przyrosty wysokości ciała wiosną i latem, masy ciała jesienią i zimą) oraz zanieczyszczenie środowiska. Biorąc pod uwagę powyższe czynniki, trudno nie oprzeć się wrażeniu, że nasz wpływ na prawidłowy rozwój dzieci jest niemalże znikomy. Ale czy rzeczywiście?


Od czego zależy prawidłowy rozwój dziecka?

Musimy pamiętać, że wyżej wymienione, niemodyfikowalne czynniki niejako określają potencjał wzrostowy każdego dziecka. Naszą rolą jest dbać o to, aby w pełni wykorzystać ten potencjał i tym samym umożliwić optymalny rozwój dzieciom. Możemy to osiągnąć poprzez zwiększenie aktywności ruchowej dzieci. Ruch i wysiłek fizyczny wpływają wielokierunkowo na rozwój dzieci. Zwiększają sprawność i wydolność fizyczną młodego organizmu i opóźniają rozwój miażdżycy. Pozwalają na utrzymanie prawidłowej masy ciała. Jednocześnie gry ruchowe w gronie rówieśników pozwalają osiągnąć dziecku prawidłowy rozwój psychiczny i społeczny. Warto wspomnieć, że nadal aktualną jest hipoteza, zgodnie z którą nacisk towarzyszący ćwiczeniom fizycznym a wywierany na strefy wzrostowe kości, stymuluje ich wzrost na długość.

Kolejnym ważnym aspektem decydującym o osiągnięciu prawidłowego wzrostu i masy ciała przez dziecko jest odpowiednie żywienie, które pokryje dobowe zapotrzebowanie intensywnie rozwijającego się organizmu na białka, tłuszcze i węglowodany oraz witaminy i mikroelementy. Zapotrzebowanie energetyczne jest różne u dzieci w różnym wieku. U przeciętnego dziecka w wieku 6-12 lat 50 % dostarczanej z pożywienia energii przeznaczana jest na podstawową przemianę materii, 12 % na procesy wzrastania, ok. 25 % na aktywność fizyczną, pozostała część zużywana jest w procesach trawienia, termoregulacji lub magazynowana w postaci tkanki tłuszczowej. Ważne by dieta dziecka była odpowiednio zbilansowana, różnorodna i smakowo przez nie akceptowana. Nabyte w dzieciństwie prozdrowotne nawyki żywieniowe procentują w dorosłości, bowiem odpowiednia dieta chroni przed chorobami cywilizacyjnymi takimi jak choroby układu krążenia, alergiczne i choroby nowotworowe.


Składniki mineralne i witaminy

Składniki mineralne są niezbędne do budowy tkanek. Najważniejszymi składnikami budulcowymi kości są wapń i fosfor, które dostarczane do organizmu dziecka w optymalnej proporcji 2 : 1 mineralizują je, nadając im odpowiednią twardość i wytrzymałość. Są one jednak nieustannie wydalane z organizmu, dlatego tak ważne jest ich systematyczne uzupełnianie.

Odpowiednia ich podaż może okazać się nieskuteczna w walce o zdrowe i mocne kości, jeżeli zabraknie witaminy D, która zwiększając wchłanianie wapnia z przewodu pokarmowego, ułatwia mineralizację kośćca. Witamina D jest związkiem wytwarzanym w organizmie człowieka, w skórze pod wpływem promieni słonecznych. Ponieważ w naszej szerokości geograficznej okres czynnego promieniowania słonecznego, które umożliwia syntezę witaminy D, jest ograniczony do miesięcy od kwietnia do września i witamina ta należy do najmniej rozpowszechnionych w naturze, tak ważne jest uzupełnianie w nią diety. Zgodnie z wytycznymi Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego noworodki urodzone o czasie i niemowlęta powinny przyjmować w diecie 400IU/dobę witaminy D.

Taką samą ilość powinny przyjmować dzieci w wieku 1-18 lat. Jeżeli nie jest to możliwe należy włączyć jej suplementację. Niedobór witaminy D w okresie noworodkowym i niemowlęcym może być przyczyną krzywicy, charakteryzującej się opóźnionym wzrostem oraz deformacją kości czaszki, klatki piersiowej, kręgosłupa, kończyn i miednicy. Postępowanie w chwili ujawnienia się choroby wiąże się z podawaniem znacznie wyższych dawek witaminy D pod stałą kontrolą lekarską co sprawia, że łatwiej jest zapobiegać krzywicy niż potem ją leczyć.

Opublikowano: ; aktualizacja: 16.03.2015

Oceń:
4.7


Może cię

Ciąża a praca

Niektóre ciężarne są w stanie pracować aż do terminu porodu, inne potrzebują zmiany rozkładu i ...

Niedobór witaminy D3 – objawy – jak uzupełniać niski poziom witaminy D3?

Niedobór witaminy D3 jest częstym problemem. Niski poziom witaminy D3 wpływa niekorzystnie na funkcjonowanie kości ...

Ćwiczenia w ciąży

Ciąża nie jest przeciwwskazaniem po podejmowania aktywności fizycznej. Jeżeli jej przebieg jest fizjologiczny, jest wręcz ...

Co na apetyt dla dziecka?

Brak apetytu u dziecka może być wynikiem między innymi chorób w obrębie jamy ustnej, przełyku, ...

Witamina D i K dla dziecka

W organizmie dziecka witaminy pełnią ważne funkcje regulacyjne, warunkują prawidłowy przebieg ważnych dla życia i ...

Tran – sposób na wzmocnienie odporności

Tran jest bogaty w witaminy A i D oraz kwas tłuszczowy omega-3. Dzięki temu wspomaga ...

Witaminy a rozwój dziecka – których witamin potrzebują dzieci?

Witaminy to grupa związków organicznych, które mimo, że nie stanowią źródła energii dla organizmu, są ...

Osteomalacja – przyczyny, objawy, badania, leczenie

Osteomalacja (krzywica u dorosłych lub rozmiękanie kości) to metaboliczna choroba przebiegająca z upośledzoną mineralizacją substancji ...

Tężyczka utajona – przyczyny, objawy, badania, leczenie spazmofilii

Spazmofilia, czyli tężyczka utajona, to objaw związany z niedoborem wapnia we krwi. Jej najczęstszą przyczyną ...

Wapń – sposób na zdrowe kości

Przez całe życie układ kostny ulega przemianom fizycznym i chemicznym. Pełni funkcję ochronną dla narządów, ...

Osteoporoza a dieta

Osteoporoza jest jedną z chorób żywieniowo-zależnych. Odpowiednia dieta ma znaczenie na wszystkich etapach profilaktyki zdrowotnej. ...

Masaż prenatalny

Psychoprofilaktyka położnicza jest to działanie, które łączy w sobie elementy dydaktyczno-wychowawcze oraz fizjoterapię i psychoterapię. ...

Komentarze (0)