Bulimia u dziecka

Bulimia u dzieci i młodzieży staje się coraz powszechniejszym problemem. Dzieci cierpiące na bulimię martwią się wyglądem swojego ciała i ilością spożywanego pokarmu. Typowe w przypadku bulimii jest także obrzydzenie wobec samego siebie, jak i wstyd spowodowany czynnościami, które wywołują w celu pozbycia się pokarmu ze swojego organizmu. Powodem bulimii mogą być czynniki indywidualne, rodzinne czy społeczno-kulturowe.

Czym jest bulimia

Bulimia, zwana też żarłocznością psychiczną, zaliczana jest do grupy chorób z kręgu zaburzeń odżywiania. Bulimia u dziecka charakteryzuje się napadami niekontrolowanego obżarstwa, po których następują różnorakie zachowania kompensacyjne, mające na celu zapobieżenie przybraniu na wadze. Podobnie jak w anoreksji, w bulimii występuje strach przed zwiększeniem masy ciała i niezadowolenie ze swojego wyglądu. Bulimia, choć jest zaburzeniem dotyczącym przede wszystkim młodych kobiet, coraz częściej dotyka również dzieci i młodzież w wieku szkolnym.

Przyczyny bulimii

Przyczyny zachorowań na bulimię u dziecka nie są do końca poznane, natomiast znane są czynniki, które w sposób znaczący podnoszą ryzyko wystąpienia tego schorzenia. Można je podzielić na czynniki indywidualne, rodzinne i społeczno-kulturowe.

  • Czynniki indywidualne – zaburzenia neuroprzekaźników w ośrodkowym układzie nerwowym, zwłaszcza serotoniny.
     
  • Czynniki rodzinne (występujące wśród bliskich dziecku osób):
    • rozwód,
    • alkoholizm i inne uzależnienia,
    • choroby psychiczne,
    • maltretowanie psychiczne,
    • wykorzystywanie seksualne.
       
  • Czynniki społeczno-kulturowe:
    • presja społeczeństwa,
    • dążenie do uzyskania idealnej sylwetki,
    • wpływ rówieśników.

Objawy bulimii

Bulimicy na zmianę objadają się i stosują drastyczne środki odchudzające, by zapobiec wzrostowi masy ciała po uprzednim obżarstwie. Cechą charakterystyczną w przypadku bulimii jest celowe wywoływanie wymiotów. Ponadto osoby takie wykonują intensywne ćwiczenia, stosują diety z ograniczeniem dowozu kilokalorii, a także zażywają środki przeczyszczające. Pozbycie się spożytego pokarmu przynosi im wyraźną ulgę.

Objawem bulimii u dziecka jest często utrata kontroli nad procesem jedzenia; chorzy nie są w stanie przerwać napadu objadania się, co powoduje u nich lęk, frustrację, poczucie wstydu oraz przyczynia się do dalszego obniżenia samooceny. Typowe jest także obrzydzenie i niechęć wobec samego siebie spowodowane zarówno samymi napadami obżarstwa, jak i następującymi czynnościami, które wywołują w celu pozbycia się pokarmu z organizmu. Bulimii u dziecka stosunkowo często towarzyszy depresja. Częstsze niż w populacji ogólnej są myśli, a nawet próby samobójcze.

Masa ciała bulimika na ogół jest w normie, chociaż może być nieco poniżej lub powyżej normy, zdarzają się nawet osoby otyłe. Dziewczynki zwykle nie tracą miesiączki, ale cykle stają się nieregularne. Bulimia rozpoznawana jest wówczas, gdy u danej osoby co najmniej dwa razy w tygodniu przez okres minimum trzech miesięcy występują napady objadania się, z następującymi zachowaniami kompensacyjnymi:

  • prowokowanie wymiotów,
  • stosowanie środków przeczyszczających,
  • głodówki,
  • intensywne ćwiczenia fizyczne.

W bulimii u dziecka nie dochodzi tak szybko do wyniszczenia organizmu, jak w anoreksji, przez co rozpoznanie problemu może być opóźnione. Alarmujące jest jedzenie w odosobnieniu i nadmierne zainteresowanie produktami spożywczymi, jak również zamykanie się dziecka w łazience po posiłkach. Jeśli w domowej apteczce przechowywane są środki przeczyszczające, powinniśmy zwrócić uwagę, czy nie zaczęło ich ubywać.

Występują dwa typy bulimii:

  • przeczyszczający,
  • nieprzeczyszczający.

W typie przeczyszczającym (purging type) w ramach zachowań kompensacyjnych dochodzi do prowokowania wymiotów i stosowania środków farmakologicznych (przeczyszczających, odwadniających, lewatyw), a w typie nieprzeczyszczającym (nonpurging type) zamiast tego stosowana jest ścisła dieta i intensywne ćwiczenia fizyczne.

Powikłania bulimii

 

Bulimik czuje się zmęczony i ospały, cechuje go zły nastrój i poczucie wstydu. Niechęć do samego siebie w połączeniu z możliwymi bólami głowy może prowadzić do depresji. Najwięcej powikłań bulimii u dziecka występuje w układzie pokarmowym:

  • niedobory pokarmowe,
  • odwodnienie,
  • awitaminoza,
  • zaburzenia funkcjonowania wątroby i układu pokarmowego,
  • podrażnienie przełyku, zgaga, refluks,
  • biegunki i zaparcia wynikające z nadużywania środków przeczyszczających,
  • niedociśnienie tętnicze,
  • dyskomfort w jamie brzusznej,
  • zaburzenia równowagi elektrolitowej doprowadzające m.in. do zaburzeń rytmu serca,
  • rozciągnięcie żołądka do znacznych rozmiarów, spowodowane niepohamowanym jedzeniem,
  • uszkodzenie szkliwa zębów,
  • opuchlizna twarzy i policzków (zapalenia ślinianek),
  • w skrajnych przypadkach – pęknięcie przełyku lub przepony, spowodowane wymiotami.

Zmiany skórne:

  • sucha skóra,
  • rany, zgrubienia i blizny skóry powierzchni grzbietowej rąk (od prowokowania wymiotów),
  • nasilone rozstępy skórne wynikające z wahań wagi.

Zaburzenia pracy serca i uszkodzenia naczyń krwionośnych:

  • zaburzenia funkcji serca,
  • niedociśnienie tętnicze,
  • uszkodzenie naczynek krwionośnych w oczach, spowodowane wywoływaniem odruchów wymiotnych, a tym samym napinaniem się dziecka,

Problemy neurologiczne:

  • psychiczne uzależnienie od środków przeczyszczających i odwadniających,
  • neuropatie, miopatie,
  • czasami napady drgawkowe.

Leczenie bulimii

Podstawowym celem leczenia bulimii u dziecka i nastolatka jest wyeliminowanie napadów obżarstwa, a także wycofanie środków przeczyszczających. Najlepszą metodą są terapie, które mogą być indywidualne, grupowe albo rodzinne. Ważne są również konsultacje i spotkania z dietetykiem w celu nauki właściwych schematów odżywiania się. U osób cierpiących na bulimię korzystne może być leczenie farmakologiczne.

Wiele źródeł potwierdza pozytywny wpływ fluoksetyny (lek przeciwdepresyjny z grupy SSRI) na zmniejszenie częstości napadów. W przypadku towarzyszącej depresji stosowane się również inne leki przeciwdepresyjne. W ciężkich, powikłanych przypadkach bulimii konieczne jest leczenie jej powikłań. Leczenie bulimii u dziecka może trwać od kilku miesięcy do kilku lat.

Bulimia jest chorobą psychiczną z grupy zaburzeń odżywiania, która stanowi coraz częstszy, a często niedoceniany problem wśród dzieci i młodzieży. Z powodu późnego występowania objawów rozpoznanie często bywa postawione późno, nierzadko dopiero w momencie wystąpienia powikłań. Bulimia jest chorobą przewlekłą, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, dlatego bardzo ważne jest wczesne zauważenie pierwszych oznak tej choroby. Rodzice powinni zwracać baczną uwagę na zachowania żywieniowe swojego dziecka, szczególnie w okresie dojrzewania, kiedy ryzyko rozwoju choroby jest największe. W przypadku wątpliwości powinni zwrócić się po pomoc do specjalistów.

Szybka interwencja i wykwalifikowana opieka może uchronić dziecko przed poważnymi konsekwencjami tego schorzenia.

Opublikowano: ; aktualizacja: 16.03.2015

Oceń:
4.0


Może cię

Anoreksja u dziecka

Anoreksja, czyli jadłowstręt psychiczny (od greckiego anorexia orexis – "brak łaknienia") jest zjawiskiem diagnozowanym u ...

Alergie pokarmowe u dzieci

Alergie pokarmowe występują najczęściej u niemowląt. Objawy alergii na pokarm są bardzo zróżnicowane i dotyczą ...

Bulimia

Bulimia to druga z chorób zaliczana do grupy zaburzeń odżywiania. O ile w anoreksji, czyli ...

Mózgowe porażenie dziecięce

Mózgowe porażenie dziecięce (inaczej choroba Little'a) to zespół objawów warunkujący niewłaściwe napięcie mięśni, zaburzenie zdolności ...

Alkoreksja – co to jest, na czym polega, jakie są przyczyny i skutki, jak wygląda leczenie?

Alkoreksja (drunkoreksja) to niezaklasyfikowana jak dotąd choroba (EDNOS), która polega na rezygnacji z pełnowartościowych posiłków ...

Bulimia – problem nastolatków

Bulimia dosłownie oznacza byczy głód, czyli napady objadania z utratą kontroli nad ilością spożywanego pokarmu. ...

Przewlekły katar u dzieci – co oznacza i jak leczyć ciągły katar u dziecka?

Nawracający katar u dziecka i obrzęk śluzówek nosa to najczęściej objaw infekcji układu oddechowego. Za ...

Zaburzenia odżywiania

Zaburzenia odżywiania to niezwykle poważny problem, który dotyczy nie tylko osoby chorej, ale również wszystkich ...

Dziecko boi się lekarza?

Dzieci często odczuwają lęk przed wizytą u lekarza. Lęk przed lekarzem może mieć związek z ...

Bulimia

Bulimia, nazywana w oficjalnych medycznych wykazach chorób żarłocznością psychiczną, jest chorobą zaliczaną do grupy zaburzeń ...

Domowe sposoby na ukąszenia owadów u dzieci

Lato to czas, gdy dzieci narażone są na ukąszenia przez komary, kleszcze, meszki i pchły. ...

Wstrząs toksyczny

Zespół wstrząsu toksycznego (ang. toxic shock syndrome – TSS) to niezbyt częsty, lecz bardzo poważny ...

Komentarze (0)