Białko całkowite w dobowej zbiórce moczu

Brak zdjęcia

19 lipca 2013

Badanie białka całkowitego w dobowej zbiórce moczu pozwala zdiagnozować białkomocz, będący efektem uszkodzenia nerek. Prawidłowo białko powinno przedostawać się z krwi do moczu jedynie w śladowych ilościach, które są pomijane w wynikach badań laboratoryjnych. Wskazaniem do badania białka w moczu są wszelkie choroby nerek.

Czym jest białko całkowite w moczu?

Białka są jednym z podstawowych składników pokarmowych. Są one materiałem budulcowym dla tkanek. Pełnią w organizmie człowieka wiele ważnych funkcji.

Białko ulega przesączaniu w kłębuszkach nerkowych, zostaje ono prawie całkowicie resorbowane do krwiobiegu, dzięki temu u osób zdrowych dobowe wydalanie białka z moczem nie przekracza 150mg (do tej wartości badanie określa ilość białek w moczu jako zerową). Fizjologiczne zwiększenie wydalania białka z moczem może występować po większym wysiłku fizycznym, przebywaniu przez dłuższy czas w pozycji pionowej, w stresie.

Na białko całkowite w moczu składają się:

  • albuminy (białka surowicy krwi) – 40%,
  • białko Tamma – Horsfalla (białko wydzielane przez kłębuszek nerkowy) – 40%,
  • immunoglobuliny – 5-13%,
  • inne białka osocza krwi – 5%,
  • białka wydzielane przez komórki dróg moczowych – ok. 2%.

Białko w moczu pojawia się w nadmiarze w przypadku niedostatecznej filtracji moczu pierwotnego w nerkach.

Badanie białka całkowitego w moczu pozwala zdiagnozować białkomocz, świadczący o uszkodzeniu nerek.

Białko całkowite w moczu – wskazania do badania

Najczęstszymi przyczynami wzmożonego białkomoczu jest:

  • uszkodzenie kłębuszków nerkowych na tle zapalnym lub niezapalnym,
  • uszkodzenie pozostałej tkanki nerki,
  • niewydolność krążenia,
  • stany zapalne dróg moczowych.

Wszystkie patologie dotyczące układu moczowego są wskazaniem do oznaczenia białka w badaniu ogólnym moczu, badanie ilości białka w dobowej zbiórce moczu jest jednak badaniem o wiele bardziej miarodajnym.

Białko całkowite w moczu – metoda oznaczania

Badanie moczu jest przeprowadzone w formie dobowej zbiórki moczu (DZM)

DZM składa się z poniższych etapów:

  • w pierwszym dniu badania mocz poranny oddaje się do toalety,
  • każdą kolejną porcję moczu należy oddać do specjalnego pojemnika, otrzymanego w poradni,
  • drugiego dnia rano należy oddać pierwszą porcję moczu do pojemnika,
  • następnie miesza się zebrany mocz i odlewa próbkę przeznaczoną do badania.

W celu jak najlepszego przygotowania do badania należy skonsultować z lekarzem stosowane leki, witaminy, suplementy diety, które mogą mieć wpływ na wynik badania. Kobiety miesiączkujące nie powinny oddawać moczu do badania, bezpieczny okres to 3 dni przed i 3 dni po miesiączce.

Białko całkowite w moczu – wartości referencyjne

Białkomocz jest stanem patologicznym, w moczu mogą znajdować się jedynie śladowe ilości białka. Wartości nieprzekraczające 150 mg/dobę zazwyczaj nie są wykrywane. Powyżej tej wartości wynik badania nadal jest określany jako „ujemny", jeśli w dobowej zbiórce moczu:

  • Białkomocz jest stanem patologicznym, w moczu mogą znajdować się jedynie śladowe ilości białkanie przekracza: 250 mg/dobę.

Białko całkowite w moczu – interpretacja wyniku

Ze względu na poziom stężenia białek w moczu wyróżniamy trzy typy białkomoczu:

  • 250-500 mg – znikomy białkomocz,
  • 0,5-3 g – umiarkowany białkomocz,
  • Powyżej 3 g – znaczny białkomocz.

Białkomocz może występować m.in. w takich stanach jak:

  • choroby nerek,
  • cukrzyca,
  • niewydolność krążenia,
  • stany zapalne dróg moczowych,
  • choroby naczyń żylnych nerek,
  • zakażenia,
  • odwodnienie,
  • choroby układowe,
  • przy przyjmowaniu niektórych leków,
  • szpiczak mnogi – obecne białko Bence-Jonesa – szpiczak mnogi to nowotwór układu krwiotwórczego.
Opublikowano: ; aktualizacja: 16.03.2015

Oceń:
4.6


Może cię

Urazy nerek – stłuczenie (odbicie), pęknięcie, rozerwanie – jakie dają objawy i jek się leczy?

Gwałtowny rozwój motoryzacji, upadki z wysokości czy obrażenia fizyczne spowodowane chociażby uprawianiem sportu są przyczyną ...

Przewlekła mocznica

Mocznica to ostatnie, schyłkowe stadium niewydolności nerek. Nerki nie są wówczas w stanie kontrolować objętości ...

Kłębuszkowe zapalenie nerek (glomerulopatie)

Choroby kłębuszków nerkowych są istotnym problemem w nefrologii. Cechują się zajęciem przez proces zapalny wyłącznie ...

Zespół nerczycowy

Zespół nerczycowy to stan kliniczny, występujący w przebiegu wielu chorób, najczęściej jako powikłanie cukrzycowego uszkodzenia ...

Przewlekła niewydolność nerek

Przewlekła niewydolność nerek rozwija się w następstwie postępującego i nieodwracalnego upośledzenie funkcji narządu. Do rozwoju ...

Nefrektomia

Nefrektomia to operacja polegająca na usunięciu nerki. Leczenie operacyjne nerek można podzielić, w zależności od ...

Zespół Alporta

Zespół Alporta to rzadka choroba genetyczna, której istotą jest zaburzenie produkcji kolagenu typu IV. Jest ...

Badanie białka w moczu

Badanie białek w moczu wykonywane jest podczas badania ogólnego moczu, przy ocenie czynności nerek oraz ...

Choroba Bergera (Nefropatia IgA)

Choroba Bergera jest to najczęstsze kłębuszkowe zapalenie nerek zarówno u dorosłych, jak i u dzieci. ...

Zespół dziadka do orzechów – przyczyny, objawy, leczenie

Zespół dziadka do orzechów (zespół ucisku lewej żyły nerkowej przez aortę i tętnicę krezkową górną) ...

Ostra niewydolność nerek

Ostra niewydolność nerek (w skrócie ONN), nazywana inaczej ostrym uszkodzeniem nerek, to stan gwałtownego upośledzenia ...

Rak nerki

W nerkach, jak we wszystkich innych narządach, może pojawić się nowotwór (nie zawsze złośliwy). Guzy ...

Komentarze (0)