zarejestruj się zaloguj się

Uzależnienie od jedzenia, czyli kompulsywne objadanie się – przyczyny, objawy, skutki

Tekst: mgr Marzena Rojek
Dodane: 18. lipca, 2016

Wiele osób podejmujących próby odchudzania miewa problemy z konsekwentnym stosowaniem ograniczeń żywieniowych. Trudności w kontrolowaniu ilości spożywanego pokarmu nie muszą jednak wynikać z braku tak zwanej silnej woli. Mogą być objawem jednego z najczęściej rozpoznawanych, obok anoreksji i bulimii, zaburzeń odżywiania, czyli zespołu kompulsywnego jedzenia, określanego jako uzależnienie od jedzenia.

mgr Marzena Rojek
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Czym jest uzależnienie od jedzenia? Przyczyny objadania się

     

    Wielu pacjentów zgłaszających się do dietetyka z nadmierną masą ciała określa swój problem jako uzależnienie od jedzenia.

    Zgodnie z definicją, uzależnienie to stan charakteryzujący się przymusem używania określonej substancji w celu uzyskania zamierzonego efektu z obecnością objawów odstawienia, gdy dostęp do tej substancji jest ograniczony lub niemożliwy. Problem braku kontroli nad jedzeniem może dotyczyć zarówno aspektu ilościowego, jak i jakościowego.

    Uzależnienie od słodyczy, podjadanie pomiędzy posiłkami, trudności w racjonalnym określeniu porcji prowadzą zwykle do wzrostu masy ciała i pogorszenia stanu zdrowia oraz samopoczucia. Warto wiedzieć, że obżarstwo nie musi być wcale wynikiem łakomstwa i braku tak zwanej silnej woli. Przyjmowanie zbyt dużych ilości pokarmu mieć podłoże psychogenne i wiązać się z różnymi czynnikami, takimi jak:

    • zaburzenia postrzegania własnej sylwetki,
    • zaburzenia nastroju.

    Doświadczanie epizodów objadania się z określoną częstotliwością, niezwiązanych z fizjologicznym uczuciem głodu, którym towarzyszy poczucie utraty kontroli, może sugerować występowanie zaburzenia zwanego kompulsywnym jedzeniem lub zespołem kompulsywnego jedzenia (w skrócie BED). Jest to jedna z najczęściej diagnozowanych, obok anoreksji i bulimii, jednostek chorobowych z zakresu zaburzeń odżywiania.

     

    Jak objawia się uzależnienie od jedzenia?

     

    Przyjmowanie nadmiernych ilości pokarmów samo w sobie nie musi oznaczać występowania zjawiska kompulsywnego jedzenia. Istnieje jednak lista zachowań oraz uczuć, których obecność powinna niepokoić. Należą do nich:

    • objadanie się w samotności,
    • przyjmowanie obiektywnie dużych porcji pożywienia w krótkim czasie,
    • poczucie braku kontroli nad występowaniem zjawiska objadania się, także w zakresie jakości wybieranych produktów (np. uzależnienie od słodyczy),
    • jedzenie dużej ilości pożywienia pomimo braku głodu,
    • poczucie winy związane z objadaniem się,
    • nocne podjadanie.

    Objawy jedzenia kompulsywnego w pewnej części pokrywają się z objawami innego zaburzenia odżywiania, czyli bulimii. Nie towarzyszą im jednak zachowania kompensacyjne, takie jak wymioty, przeczyszczenia czy dysfunkcjonalna aktywność fizyczna. Nieleczone uzależnienie od jedzenia niesie za sobą poważne konsekwencje dla zdrowia psychofizycznego.

     

    Skutki jedzenia kompulsywnego

     

    Przyjmowanie dużych ilości pożywienia, często niskiej jakości, prowadzi do wielu poważnych konsekwencji zdrowotnych. Najbardziej widocznym skutkiem kompulsywnego jedzenia jest nadmierna masa ciała.

    Dodatni bilans energetyczny skutkuje gromadzeniem się energii w postaci tkanki tłuszczowej. Rozwijające się w ten sposób nadwaga lub otyłość znacząco podnoszą ryzyko wystąpienia innych poważnych schorzeń, takich jak np.:

    • choroby układu sercowo-naczyniowego,
    • niepłodność.

    Powracające epizody kompulsywnego jedzenia wpływają na zachwianie równowagi hormonalnej organizmu i utrudniają kontrolę mechanizmów przyjmowania pokarmów.

    Występujące po nich wyrzuty sumienia mogą być przyczyną stosowania restrykcyjnych diet, co dodatkowo utrudnia zapanowanie nad codziennym jadłospisem i uregulowanie pór posiłków oraz wielkości porcji. W dłuższej perspektywie może także prowadzić do niedoborów pokarmowych.

    Zmiany fizjologiczne, które towarzyszą zespołowi kompulsywnego jedzenia, mogą również sprzyjać występowaniu wahań nastroju oraz depresji. Leczenie tego zaburzenia wymaga kontaktu z lekarzem psychiatrą lub psychoterapeutą i dietetykiem. Obejmuje najczęściej psychoterapię, doradztwo żywieniowe, a także, w razie potrzeby, farmakoterapię.

    Autor: mgr Marzena Rojek

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.