zarejestruj się zaloguj się

Choroba Leśniowskiego-Crohna – dieta

Tekst: Patrycja Stańczyk
Choroba Leśniowskiego-Crohna – dieta
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 24. lipca, 2013

Dieta w chorobie Leśniowskiego-Crohna jest uzależniona od stanu klinicznego pacjenta. Zupełnie inne zalecenia dietetyczne obowiązują w okresie zaostrzeń, inne natomiast w okresie remisji. Przestrzeganie tych zasad jest niezwykle ważne, by unikać bolesnych dolegliwości i zaostrzania dolegliwości.

SPIS TREŚCI:

    Czym jest choroba Leśniowskiego-Crohna?

     

    Choroba Leśniowskiego-Crohna (ChL-C) to dosyć powszechna choroba z kręgu nieswoistych zapaleń jelit, z ang. IBD. Występuje głównie w krajach wysoko rozwiniętych Europy Zachodniej i Ameryki Północnej. Chorują przede wszystkim osoby w wieku 15-25 lat, z niewielką przewagą płci żeńskiej. Choroba Leśniowskiego-Crohna jest ziarniniakowym zapaleniem, które może dotyczyć każdej części przewodu pokarmowego od jamy ustnej do odbytu. Najbardziej charakterystyczne są odcinkowe zmiany zapalne poprzedzielane fragmentami zdrowymi, dając w obrazie endoskopowym obraz kostki brukowej. Choroba ma charakter nawrotowy i przebiega z okresami zaostrzeń i remisji. Etiologia choroby Leśniowskiego-Crohna jest wieloczynnikowa. Znaczącą rolę przypisuje się czynnikom genetycznym. Istotną rolę w patogenezie choroby odgrywa także zmieniony jakościowo i ilościowo skład flory jelitowej, a zwłaszcza zwiększona kolonizacja bakterii Escherichia coli czy Bacteroidesvulgatus. W chorobie Leśniowskiego-Crohna dochodzi do nadmiernej aktywacji limfocytów T, które pobudzają do wydzielania cytokiny modulującej odpowiedź immunologiczną.

    Objawy zależą od lokalizacji zmian w przewodzie pokarmowym. Najczęściej obserwuje się osłabienie, gorączkę, zmniejszenie masy ciała, naprzemienne biegunki z zaparciami. Ponadto mogą pojawić się wzdęcia i ból brzucha. Czasami mogą pojawić się także afty w jamie ustnej. Są to niewielkie owrzodzenia na wewnętrznej stronie policzka. Ubytek błony śluzowej pokryty jest charakterystycznym białym nalotem. Objawy nasilają się w sytuacjach stresowych, dlatego, że układ pokarmowy i nerwowy są ze sobą ściśle powiązane.

     

    Zalecenia żywieniowe w chorobie Leśniowskiego-Crohna

     

    W przebiegu tej choroby z powodu chronicznych wymiotów i biegunek dochodzi do znacznej utraty masy ciała, co w konsekwencji prowadzi do niedoborów pokarmowych. Konieczne jest spożywanie posiłków o wysokiej wartości kalorycznej, które zawierają wszystkie makro-i mikroelementy oraz witaminy. Należy zwrócić szczególną uwagę na odpowiednią podaż żelaza, witaminy B1 i kwasu foliowego, niezbędnych do tworzenia krwinek czerwonych. Leczenie sulfasalazyną prowadzi do zaburzeń wchłaniania kwasu foliowego, który jest niezbędny do wchłaniania żelaza. A zatem pacjenci z chorobą Leśniowskiego-Crohna mają zwiększone ryzyko anemii. Warto włączyć suplementację witamin z grupy B, których niedobór wynika z chronicznych biegunek, czy nieprawidłowej flory bakteryjnej. Patogeny chorobotwórcze wykorzystują te witaminy do prawidłowego funkcjonowania, podobnie jak człowiek.

    Dieta w chorobie Leśniowskiego-Crohna jest uzależniona od stanu klinicznego pacjenta. Zupełnie inne zalecenia dietetyczne obowiązują w okresie zaostrzeń, inne natomiast w okresie remisji. Przestrzeganie tych zasad jest niezwykle ważne, by unikać bolesnych dolegliwości i zaostrzania dolegliwości. Wszystkie potrawy, które są zalecane powinny być gotowane lub uduszone bez wcześniejszego obsmażania.

    W okresie zaostrzenia choroby należy wprowadzić dietę płynną, z której stopniowo poprzez dietę półpłynną powraca się do zaleceń żywieniowych z okresu remisji choroby. Początkowo należy pić gorzką herbatę czy wody mineralne, następnie wskazane są kleiki z kaszy manny, ryżu czy przetartych płatków owsianych. Ze względu na występującą w tym okresie nietolerancję mleka, należy wykluczyć ten produkt z menu. Dietę można stosować maksymalnie przez 3 dni, ponieważ nie zaspokaja wszystkich potrzeb żywieniowych człowieka i może pogłębić istniejące już niedobory.

    Jeżeli nie udaje się zmniejszyć biegunki, a stan chorego się nie poprawia, konieczne jest całkowite wyłączenie żywienia doustnego i przejście na pozajelitowe w warunkach szpitalnych. W miarę poprawy stanu klinicznego i ustępowania biegunki dietę można stopniowo rozszerzać. Powinna to być dieta wysokoenergetyczna, z ograniczeniem tłuszczów oraz nierozpuszczalnego błonnika.

     

    Produkty zalecane w chorobie Leśniowskiego-Crohna?

     

    • Dobowa podaż białka powinna wynosić 100-120 g, natomiast podaż tłuszczów – maksymalnie
      50-70g na dobę.
    • Farmakoterapia glikokortykosteroidami zwiększa zapotrzebowanie organizmu na wapń, dlatego należy zadbać o adekwatną podaż w diecie, aby zmniejszyć ryzyko rozwoju osteoporozy czy osteopenii.
    • Soki warzywne, które są źródłem wielu istotnych makro i mikroelementów, a ponadto nie zawierają błonnika pokarmowego, zatem nie powodują podrażnienia błony śluzowej przewodu pokarmowego.
    • Oleje rybie –bogate w nienasycone kwasy tłuszczowe.
    • Herbaty ziołowe mogą pomóc w zwalczaniu dolegliwości bólowych. Może to być koper włoski, pokrzywa, mięta pieprzowa oraz gorąca woda ze świeżym imbirem. Herbata ze skrzypu zawiera duże ilości krzemu, który doskonale sprawdza się w gojeniu tkanki jelit. Ponadto warto wzbogacić menu probiotykami, które zawierają bakterie Acidophilusi bifidobakterie. Pomogą one odtworzyć pożyteczna florę bakteryjną w jelitach i uregulują ich funkcjonowanie. Warto stosować preparaty z enzymami trawiennymi, żeby poprawić wchłanianie składników pokarmowych. Zalecane są również preparaty zawierające L-glutaminę, która może wspomóc gojenie się ścianek jelit.

     

    Produkty niezalecane w chorobie Leśniowskiego-Crohna?

     

    • Należy unikać potraw, które wywołują dolegliwości lub je nasilają. Większość pacjentów nie toleruje mleka i jego przetworów, pszenicy, drożdży, kukurydzy, bananów czy pomidorów.
    • W stanach zaostrzenia należy unikać produktów z dużą zawartością błonnika, tj. rośliny strączkowe, warzywa, zwłaszcza kapustne, które mogą nasilić biegunkę.
    • Sól, przyprawy, alkohol, napoje gazowane, wysoko przetworzona żywność, dodatki żywnościowe – wszystkie te produkty mogą przyczynić się do rozwoju stanu zapalnego.
    • Kawa – która przyspiesza perystaltykę jelit jest niewskazana, ponieważ może wywoływać biegunkę.
    • Cukier, który zwiększa przepuszczalność nabłonka jelit, wpływa także na skład flory bakteryjnej i nasilenie procesów fermentacji w jelitach. Może powodować wzdęcia brzucha czy biegunkę. Cukier można zastąpić słodzikami.
    Znaleziono: 2 wyników

    Powiązane filmy

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.