Jak ocenić, czy dziecko prawidłowo rośnie?

Do oceny wzrostu dziecka przeznaczone są specjalne siatki centylowe opracowane dla określonych populacji. Uwzględniają one na jednej osi wiek dziecka, a na drugiej wzrost.

Opracowane są też tabele wzrostu oceniające wartości przeciętne i odchylenia standardowe. Tabele wysokości dziewcząt i chłopców zestawia się w odniesieniu do wzrostu ich rodziców. Zarówno tabele jak i siatki centylowe przygotowano oddzielnie dla dziewcząt i oddzielnie dla chłopców.

Po dokonaniu pomiarów, nanosimy je na odpowiednie narzędzie i oceniamy położenie względem populacji. Widać wówczas, dziecko osiągnęło wzrost jaki ma połowa populacji, czy jest niższe, a może wyższe. Bywa też, że odczyt wskazuje na wartości skrajnie niskie lub poza granicami normy przyjętej dla populacji. Jest ten moment kiedy trzeba dokonać dokładnej analizy stanu zdrowia i wyeliminować maksymalnie wszystkie przyczyny niskiego wzrostu u dziecka lub zahamowania tempa wzrostu (gdy np. dziecko z 50-tego centyla w poprzednim badaniu spada na 10-y).

Pomiary oceniane są:

  • przy urodzeniu;
  • przy każdym szczepieniu, a więc co 6 tygodni, w wieku 9 miesięcy, po roku, około 18 tego miesiąca, w wieku 2 lat, 4-lat, 5-lat, 6-lat;
  • podczas kolejnych bilansów.

Naturalnie zawsze, gdy istnieje podejrzenie problemów ze wzrostem u dziecka lub w trakcie leczenia niskorosłości lub nadmiernego wzrastania.

Długość noworodków donoszonych wynosi średnio 48–52 cm. Noworodki płci męskiej są zwykle dłuższe od noworodków płci żeńskiej od 0,5 do 1,5 cm . U chłopców w okresie skoku pokwitaniowego roczny przyrost wzrostu wynosi 7–13 cm. U dziewcząt jest to 5,8–10,1 cm.

Dzieckiem z niedoborem wzrostu, uznajemy takie poniżej 3-ciego centyla lub 1,5 standardowego odchylenia od średniej należnej dla danej grupy zależnej od wieku i płci.

Pacjent z niedoborem wysokości wymaga częstych kontroli wzrostu – u dzieci starszych co 3 miesiące. Konieczne jest:

  • wyrównania niedoborów żywieniowych;
  • zapewnienia możliwie najlepszych warunków życia;
  • diagnostyka: morfologia, badanie moczu, kału, jonogram, białek, kreatyniny, fosfatazy, badanie na obecność pasożytów.
  • leczenie chorób współistniejących.

Zespół nadmiernej wysokości ciała diagnozuje się u zdrowych dzieci ze wzrostem powyżej 97 centyla lub 2 odchyleń standardowych od średniej. Orientacyjnie problem dotyczy dziewcząt ze wzrostem powyżej 190 cm i chłopców powyżej 200 cm. U tych dzieci należy wykluczyć:

Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

Zamknij ten komunikat

Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.