Atopowe zapalenie skóry u dziecka

Atopowe zapalenie skóry. Wyprysk atopowy to przewlekłe, nawrotowe schorzenie z nasilonym świądem i charakterystycznymi zmianami na skórze, z współistnieniem innych schorzeń atopowych u pacjenta i jego rodziny. Jest to bardzo częsty problem skórny występujący w wieku dziecięcym. Zmiany pojawiają się zwykle już przed 6. miesiącem życia, ale ujawniać mogą się w każdym wieku.

Częściej dotyczy dzieci z rodzin obciążonych chorobami alergicznymi oraz mieszkańców miast, dzieci starszych matek,  rodzin o wysokim standardzie życia i większą chemizacją otoczenia oraz diety. Także mieszkańcy rejonów o klimacie umiarkowanym oraz chłodnym i suchym, częściej miewają zmiany alergiczne.

Obraz zmian atopowych różni się w zależności od wieku. U starszych dzieci częściej spotyka się astmę i alergiczny nieżyt nosa. Czynnikami wywołującymi alergiczne zapalenie skóry są: alergeny pokarmowe, np.  mleko, jaja, ryby, orzechy, kakao, alergeny wziewne, np. roztocze kurzu domowego, pyłki roślin, grzyby, pleśnie, alergeny zwierząt, dym, zanieczyszczenia środowiska. Alergenem mogą być również bakterie, grzyby, wirusy. Mogą występować  też czynniki drażniące, nieswoiste alergeny – syntetyczna odzież, wełna, nikiel, lateks.

Oprócz alergenów, na przebieg alergicznego zapalenia skóry mają wpływ czynniki genetyczne, stres oraz klimat.

Obraz kliniczny wyprysków zmienia się wraz z wiekiem. Pierwsza faza to okres niemowlęcy do 2. roku życia. Zmiany alergiczne zlokalizowane są głównie na twarzy, skórze głowy, w okolicach nasady płatków usznych, a w ciężkich przypadkach na skórze tułowia, pośladków oraz wyprostnych powierzchniach kończyn. Zmiany mają charakter grudkowo-wysiękowy, sączący. Często ulegają wtórnemu nadkażeniu. Tworzą się nadżerki i strupy. Włosy bywają łamliwe, matowe. Płatki uszne sprawiają wrażenie naderwanych. Policzki wyglądają jak „lukrowane” .

Druga faza obejmuje dzieci do 12. roku życia. U pacjentów w tym wieku częściej obserwuje się suchość skóry, zmiany rumieniowo-grudkowe, strupy, przeczosy, częściej dochodzi do zliszajowacenia. Zmiany zlokalizowane są głównie na powierzchniach zgięciowych łokci oraz kolan, jak również w okolicy nadgarstków i na grzbietowej powierzchni dłoni, stóp, wokół ust, a także oczu.

Trzecia etap to wyprysk atopowy wieku młodzieńczego i u osób dorosłych. Mamy tu do czynienia z naciekami zapalnymi z cechami lichenizacji, przeczosy, nadżerki, strupy, błyszczące, sprawiające wrażenie „polakierowanych” płytki paznokciowe. Główna lokalizacja zmian to czoło, okolice oczodołów, ust, grzbietu, dłoni.

Omawiając alergiczne zapalenie skóry, warto wspomnieć o marszu alergicznym. Opisuje on przechodzący po sobie typ alergii zmieniającej się wraz z wiekiem. Początkowo jest to alergia pokarmowa, przechodząca w atopowe zapalenie skóry, później ewoluuje w astmę oskrzelową i alergiczne zapalenie błon śluzowych nosa. Profilaktykę w tym przypadku stanowi naturalne karmienie oraz niewprowadzanie produktów stałych do diety przed ukończeniem 4. miesiąca życia, unikanie alergenów pokarmowych, stosowanie – w przypadkach z alergią – mlek hipoalergicznych lub hydrolizatów mleka. Dietę rozszerza się stopniowo, wprowadzając jeden produkt i obserwując, jak reaguje na niego skóra oraz samo dziecko. Jeżeli nie ma problemów, włączamy  produkt do stałej diety.

Unikać należy kąpieli w chlorowanej wodzie, wełnianej odzieży, która może podrażniać, detergentów, dymu tytoniowego, staramy się dokładnie posprzątać mieszkanie alergika (na mokro), unikamy kurzu, puchatych dywanów, zasłon. W przypadkach dużego zapylenia można używać maseczek.

Ważne, aby zmniejszyć potliwość, ponieważ kiedy skóra jest wilgotna, może być bardziej wrażliwa na podrażnienia i alergeny. Potliwość zmniejszamy ograniczając wysiłek oraz temperaturę otoczenia. Gorący posiłek również może sprzyjać nasileniu zmian alergicznych.

Alergiczne zapalenie skóry wymaga leczenia. Są tu wykorzystywane przede wszystkim leki przeciwhistaminowe I oraz II generacji. Na nadkażenia stosuje się antybiotyki,  glikokortykosteroidy, cefalosporyny, leki antyleukotrienowe, czasami fototerapię.

Leczenie zależy od stopnia nasilenia zmian skórnych. Przy słabo nasilonych zmianach, polega ono na nawilżaniu, używaniu emolientów, unikaniu alergenów. W przebiegu  o większym nasileniu, do leczenia włączane są glikokortykosteroidy o słabej sile działania. Przebieg umiarkowany upoważnia do leczenia glikokortykosteroidami o większej sile działania oraz miejscowego zastosowania inhibitorów kalcyneuryny. Alergiczne zapalenie skóry o ciężkim przebiegu leczy się cyklosporyną i inhibitorami kalcyneuryny, fototerapią bądź psychoterapią.

Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

Zamknij ten komunikat

Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.