zarejestruj się zaloguj się

Chłoniak Burkitta – przyczyny, objawy, leczenie

Tekst: lek. Sylwia Jastrzębowska
Dodane: 10. lipca, 2017

Chłoniak Burkitta to choroba związana z układem odpornościowym. Wśród przyczyny tego nowotworu złośliwego wymienia się m.in. zakażenie wirusemn Epstein-Barr oraz niedobory odporności. Objawy chłoniaka nieziarnicznego obejmują te swoiste (duży, widoczny guz np. na twarzy) czy nieswoiste (powiększenie węzłów chłonnych). Leczenie chłoniaka Burkitta opiera się na chemioterapii. Rokowanie w przypadku tego nowotworu jest lepsze w przypadku dzieci. 

SPIS TREŚCI:

    Chłoniak Burkitta (burkitt lymphoma) – nowotwór złośliwy?

     

    Chłoniak Burkitta (Burkitt lymphoma), to choroba, która należy do nowotworów złośliwych wywodzących się z komórek układu odpornościowego. W przeciwieństwie do białaczek w przypadku chłoniaków rozpoczyna się w obrębie węzła chłonnego.

    Cechą charakterystyczną chłoniaka Burkitta jest mutacja w genie o nazwie MYC, która prowadzi do niekontrolowanego podziału komórek zwanych limfocytami B. W warunkach prawidłowych limfocyty te, należące do białych krwinek, są komórkami odpowiedzialnymi za szeroko rozumianą odpowiedź immunologiczną i produkcję przeciwciał.

     

    Chłoniak nieziarniczny (Burkitta) – jakie są przyczyny?

     

    Chłoniak Burkitta występuje stosunkowo często u młodych osób i dzieci, wyróżnia się typ sporadyczny, endemiczny – występujący w Afryce, oraz związany z niedoborem odporności (np. u osób zakażonych wirusem HIV lub po przeszczepie narządów).

    Udowodniono także związek zachorowania na chłoniaka z zakażeniem wirusem Epsteina-Barr oraz z przewlekłą malarią.

    Chłoniak Burkitta należy do grupy chłoniaków nieziarniczych, to znaczy, że w przeciwieństwie do chłoniaka Hodkina, czyli ziarnicy złośliwej, nie stwierdza się w obrębie chorego węzła chłonnego komórek Reed-Sternberga.

     

    Chłoniak Burkitta – objawy chłoniaka limfatycznego

     

    Chłoniak może rozwija się w różnych lokalizacjach, np. w: kościach żuchwy (szczególnie w przypadku typu endemicznego występującego w Afryce), jamie brzusznej, obrębie nerek, narządów rozrodczych czy układu nerwowego. W zależności od umiejscowienia powoduje inne dolegliwości. Mogą to być – bóle brzucha, nudności i zaburzenia trawienia, porażenia kończyn lub zaburzenia zachowania w przypadku lokalizacji w obrębie mózgu.

    Objawy chłoniaka Burkitta można podzielić na nieswoiste i swoiste. Pierwsze są nietypowe dla chłoniaka, mogą nasuwać podejrzenie wielu innych schorzeń. Należą do nich między innymi:

    • utrata wagi ciała,
    • utrzymywanie się gorączki mimo braku cech infekcji,
    • powiększenie węzłów chłonnych,
    • brak apetytu.

    Chłoniak może mieć postać dużego guza na twarzy, widocznego na pierwszy rzut oka, szczególnie jeśli występuje w obrębie kości czaszki. Taki guz może się bardzo szybko powiększać, z dnia na dzień jest w stanie podwajać swoją objętość.

     

    Chłoniak Burkitta – jakie badania?

     

    Rozpoznawanie chłoniaka limfatycznego zawsze odbywa się na postawie badania histopatologicznego wycinka pobranego z węzła chłonnego. Tylko na tej podstawie można zidentyfikować komórki, które ulegają nieprawidłowym podziałom i dokonać klasyfikacji chłoniaka.

    Jest to o tyle ważne, że ze względu na typ chłoniaka lekarze dobierają najbardziej odpowiednie leczenie. Zwykle oprócz oceny wycinka konieczne są: liczne badania laboratoryjne krwi, płynu mózgowo-rdzeniowego czy szpiku kostnego, oraz badania obrazowe takie jak USG, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny i zdjęcia RTG.

    Wszystkie dodatkowe badania mają na celu ocenę zaawansowania choroby i ogólnego stanu zdrowia pacjenta, w tym kondycję nerek i wątroby. Jest to istotne zanim ustali się najbardziej odpowiedni schemat leczenia, który musi uwzględniać te parametry.

    Badania obrazowe pokazują m.in. ile węzłów chłonnych jest już zajętych przez nowotwór i na tej podstawie także ustala się stadium choroby. Ważne jest, czy zajęte węzły znajdują się po jednej, czy po obu stronach ciała. Trzeba również zwrócić uwagę, czy zajęte są narządy powyżej i poniżej przepony.

     

    Chłoniak limfatyczny (Burkitta) – jak leczyć?

     

    Podstawowym sposobem leczenia chłoniaków limfatycznych jest chemioterapia. Leki należące do tak zwanych cytostatyków, powodują niszczenie komórek nowotworowych, jednak nie tylko. W mniejszym stopniu, ale jednak, działanie leków odbija się na zdrowych tkankach, stąd objawy uboczne chemioterapii. W leczeniu chłoniaka Burkitta stosuje się między innymi takie leki, jak: cyklofosfamid, doksorubicyna, metotreksat, ifosfamid, etopozyd czy winkrystyna.

    Cykle leczenia zwykle zawierają określoną kombinację leków, co ma zwiększyć ich skuteczność i ograniczyć występowanie objawów niepożądanych. Leki podawane są w warunkach szpitalnych dożylnie, a także do płynu mózgowo-rdzeniowego.

    Poza chemioterapią dostępne są inne metody leczenia, takie jak leki biologiczne zawierające przeciwciała skierowane przeciwko białkom znajdującym się na powierzchni komórek nowotworowych oraz przeszczepy komórek macierzystych pobranych od pacjenta lub dawcy.

    U pacjentów z chłoniakiem limfatycznym znajdujących się w okresie chemioterapii czasem stosuje się wspomagającą także sterydy, leki przeciwwymiotne oraz, jeśli jest taka potrzeba pomoc psychologiczną.

     

    Chłoniak złośliwy – rokowanie u dzieci i dorosłych

     

    Im więcej zajętych węzłów w różnej lokalizacji, a także im starszy pacjent, tym gorsze rokowanie. Chłoniak Burkitta należy do nowotworów cechujących się dużą złośliwością.

    W przypadku dzieci obserwuje się znacznie lepsze rezultaty leczenia, natomiast u osób: po 40. roku życia, z zaawansowanym stadium choroby, a szczególnie u osób z upośledzeniem odporności (np. zespołem AIDS) rokowanie jest złe. U dzieci odsetek wyzdrowień wynosi od 60 do 90 proc.

    Autor: lek. Sylwia Jastrzębowska
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Chłoniak nieziarniczy

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2017 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.