zarejestruj się zaloguj się

Co to jest inozyna?

Tekst: mgr Monika Pyzio
Co to jest inozyna?
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 21. sierpnia, 2014

Inozyna to substancja czynna, która ma działanie przeciwwirusowe i immunostymulujące. Lek ten do niedawna dostępny był wyłącznie z przepisu lekarza, ale dziś można zakupić go również bez recepty. To bardzo dobra wiadomość dla pacjentów, ponieważ inozyna wykazuje dużą skuteczność w zwalczaniu zakażeń wirusowych. Inozyna może być stosowana zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, które ukończyły pierwszy rok życia.

mgr Monika Pyzio
AUTOR
mgr Monika Pyzio farmaceuta
SPIS TREŚCI:

    Charakterystyka inozyny

     

    Inozyny pranobeks (Inosinum pranobexum) to lek o działaniu immunostymulującym i przeciwwirusowym. Ta substancja czynna występuje w dwóch formach, dostosowanych do potrzeb pacjenta – w postaci:

    • tabletek (500 mg w 1 tabletce),
    • oraz syropu (250 mg w 5 ml).

    Jeszcze do niedawna obie postaci tego leku przeciwwirusowego do stosowania ogólnego można było nabyć w aptece wyłącznie z przepisu lekarza. Obecnie są one również dostępne dla pacjentów, którzy nie posiadają recepty. Warto jednak wcześniej dobrze zapoznać się z opisem inozyny i jej działania, aby lek ten stosować świadomie i odpowiedzialnie. Jest to niezwykle ważne dla skuteczności farmakoterapii.

    Inozyna to syntetyczna pochodna puryny – związku organicznego wchodzącego w skład kwasów nukleinowych (DNA i RNA). Wykazuje działanie immunostymulujące i przeciwwirusowe.

    Aktywność immunomodulująca jest wynikiem wyraźnego pobudzenia odpowiedzi odpornościowej zainfekowanego organizmu. Inozyna wpływa bowiem na dojrzewanie, różnicowanie i aktywność limfocytów, stymuluje makrofagi i komórki NK, a także zwiększa poziom przeciwciał i cytokin pozapalnych inicjujących proces usuwania czynnika zakaźnego.

    Ponadto udowodniono w badaniach, że inozyna działa bezpośrednio na same wirusy, ponieważ blokuje syntezę ich materiału genetycznego (kwasów rybonukleinowych – RNA). Dzięki temu w komórkach gospodarza ulega zahamowaniu namnażanie cząstek wirusowych, a to wspomaga jego organizm w zwalczaniu infekcji (przeziębienie i grypa).

    Inozyna łatwo wchłania się z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym, a następnie jest szybko metabolizowana w wątrobie. Okres półtrwania tego leku wynosi 50 minut; po tym czasie jego stężenie w organizmie maleje o połowę. Inozyna jest wydalana przez nerki, tylko w niewielkim stopniu w postaci niezmienionej.

     

    Wskazania do stosowania inozyny

     

    Inozyna to lek przeciwwirusowy, który z powodzeniem można włączyć do postępowania profilaktycznego (leczenie immunostymulujące), jak i zastosować w farmakoterapii już rozwijających się infekcji wirusowych o różnej etiologii. Substancja ta znajduje zastosowanie przede wszystkim w zwalczaniu toczących się infekcji wirusowych, głównie:

    • zakażenia skóry i błon śluzowych, wywołanych wirusami opryszczki zwykłej (Herpes simplex virus) typu I (opryszczka wargowa) i typu II (opryszczka okolicy płciowej),
    • ospy wietrznej i półpaśca (Varicella-zoster virus),
    • wirusów wywołujących przeziębienie i grypę.

    Wskazana jest także w leczeniu innych zakażeń o etiologii wirusowej, np. podostrego stwardniającego zapalenia mózgu, które występuje jako powikłanie odry. Co niezwykle ważne i cenne, lek ten działa na każdym etapie rozwoju zakażenia, skutecznie wspomagając organizm w walce z infekcją.

    Jak już wspomniano, inozyna nie tylko hamuje namnażanie wirusów, ale również stymuluje układ immunologiczny organizmu gospodarza, zmniejszając w istotny sposób prawdopodobieństwo zachorowania. Dlatego też substancja ta stanowi skuteczne wsparcie dla osób o obniżonej odporności, między innymi w okresie wzmożonej zachorowalności na grypę i przeziębienie.

     

    Dawkowanie leków z inozyną

     

    Niezwykle ważne jest wspomaganie odporności na zakażenia, szczególnie u małych dzieci, ponieważ przez pierwsze kilkanaście miesięcy życia ich system immunologiczny dopiero się kształtuje. Póki więc układ odpornościowy dziecka nie nabędzie pełnej sprawności, warto wspierać jego prawidłowe funkcjonowanie chociażby przy pomocy preparatów z inozyną. Leki te są bezpieczne i mogą być stosowane już od 1 roku życia. Wielkość dawki leku zawierającego inozynę zależy przede wszystkim od wagi pacjenta (średnio 50 mg na 1 kg masy ciała na dobę) oraz rodzaju choroby wirusowej.

    Szczególnej ostrożności wymaga podawanie tego preparatu osobom w podeszłym wieku. Dzienna dawka inozyny dla dorosłych, którzy ukończyli 65 rok życia, nie powinna przekraczać 4 g (8 tabletek). Zwykle zaleca się przyjmowanie po 2 tabletki 3 razy w ciągu doby, popijając je dużą ilością wody. Podobnie, w kilku dawkach podzielonych, lek ten powinien być podawany innym dorosłym i dzieciom. Chociaż tabletki można kruszyć i rozpuszczać w niewielkiej ilości płynu, u najmłodszych preferowaną formą podania leku jest syrop.

    Leczenie inozyną trwa zwykle od 5 do 14 dni, przy czym zaleca się przyjmowanie tego leku jeszcze przez dzień lub dwa po ustąpieniu objawów choroby. Decyzję o wydłużeniu czasu trwania farmakoterapii bądź ewentualnym zwiększeniu dobowej dawki leku zawsze powinien podjąć lekarz. Chociaż nie ma doniesień o przypadkach przedawkowania inozyny, nie należy samemu zwiększać zalecanych dawek. W celu właściwego stosowania tego leku, konieczne jest dokładnie zapoznanie się z ulotką dołączoną do opakowania tabletek lub syropu z inozyną.

     

    Działania niepożądane i przeciwwskazania do stosowania inozyny

     

    Głównym przeciwwskazaniem do stosowania preparatów leczniczych z inozyną jest występowanie reakcji nadwrażliwości na tę substancję czynną albo jakąkolwiek z substancji pomocniczych, potrzebnych do wyprodukowania jednej z dwóch postaci tego leku. O takim uczuleniu świadczyć może pojawienie się wysypki na skórze, a także obrzęk w obrębie twarzy, jamy ustnej i gardła wraz z towarzyszącymi trudnościami w oddychaniu.

    Inozyny nie należy podawać:

    • podczas napadu dny moczanowej,
    • w chwili występowania podwyższonego stężenia kwasu moczowego we krwi (aby nie spowodować dalszego wzrostu tego wskaźnika).

    Inozyna często powoduje również nasilenie aktywności enzymów wątrobowych albo podwyższenie stężenia azotu mocznikowego we krwi. Ponadto u niektórych osób podczas jej stosowania mogą pojawić się niegroźne objawy, takie jak:

    Pamiętajmy również o tym, aby poinformować lekarza lub farmaceutę o przyjmowaniu allopurynolu i innych leków na dnę moczanową, a także leków moczopędnych, immunosupresyjnych (hamujących czynność układu odpornościowego) albo stosowanych w leczeniu AIDS, zanim sięgniemy po tabletki lub syrop zawierający inozynę.

    Autor: mgr Monika Pyzio

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.