zarejestruj się zaloguj się

Samotność z wyboru

Tekst: mgr Aleksandra Kijewska
Samotność z wyboru
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 07. maja, 2014

Samotność jest stanem psychicznym, wynikającym z subiektywnego poczucia braku bliskich więzi z ludźmi. Potocznie osoba samotna to ktoś, kto nie ma partnera, lub nie założył rodziny. Życie w pojedynkę może być źródłem satysfakcji lub cierpienia, w zależności od tego, czy decyzja ta jest podjęta świadomie, czy została wymuszona przez okoliczności zewnętrzne.

mgr Aleksandra Kijewska
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Czym jest samotność?

     

    Do niedawna samotność kojarzyła się źle. Wzbudzała litość, czasem współczucie, bardzo rzadko szacunek. Określenia „stary kawaler” i „stara panna” brzmiały pejoratywnie, niosąc w podtekście informację, że osoby, które nie znalazły życiowego partnera, są nieudacznikami.

    Przemiany kulturowe, których jesteśmy świadkami, przyniosły również zmianę sposobu oceniania i statusu społecznego osób, które prowadzą jednoosobowe gospodarstwo domowe. Do niedawna małżeństwo było kontraktem i swoistą polisą ubezpieczeniową, zwłaszcza dla kobiety, która rzadko dysponowała własnym majątkiem. Większa niezależność ekonomiczna kobiet spowodowała, że obecnie związki częściej są zawierane z powodów romantycznych.

    „Starą pannę” zastąpiło zapożyczone z języka angielskiego słowo singiel (które określa międzykulturową skalę zjawiska). „Single” żyją głownie w dużych miastach. Na wsiach i w małych miasteczkach samotni nadal są stygmatyzowani.

    W wielkich aglomeracjach osoby nie mające partnera są często postrzegane jako wolne i niezależne. Powstała nawet specyficzna moda na bycie singlem, lansowana przez takie seriale jak na przykład  „Sex w wielkim mieście” i książki, np. „Dziennik Bridget Jones”, powstają bary dla singli i portale randkowe.

     

    Samotność jako wybór

     

    Czynniki wpływające na decyzję o życiu w pojedynkę:

    • względy romantyczne - wiele osób decyduje się żyć samotnie, czekając na wielką miłość i chcąc stworzyć związek, który będzie spełniał ich oczekiwania;
    • wybór kariery zawodowej - najważniejszą wartością dla takich osób jest praca, nie chcą żyć w ciągłym rozdarciu między rodziną a zawodowymi obowiązkami;
    • decyzja o zostaniu duchownym i życiu w celibacie;
    • wygoda - to rozwiązanie wybierają na ogół ci, którzy nie chcą brać na siebie dodatkowych obowiązków i odpowiedzialności za drugą osobę. Częściej są to mężczyźni określani mianem   Piotrusia Pana, wiecznego chłopca, nastawionego na własne przyjemności, rozrywkę i zabawę, zajętego budowaniem swojego wizerunku i skupionego na dbaniu o własną atrakcyjność fizyczną. Ostatnio pojawiła się również żeńska odmiana Piotrusia Pana: wieczna dziewczynka;
    • lęk przed bliskością - dotyczy to osób, które boją się odrzucenia; przyczyną są najczęściej negatywne doświadczeń z przeszłości, mogą one być związane ze zranieniem z okresu dzieciństwa, wynikającymi z zaburzonych relacji z rodzicami albo z bolesnych przeżyć z poprzednich związków, na przykład z rozwodem;
    • cechy osobowości - w psychologii istnieje podział na ekstrawertyków (ludzi ekspansywnych, energicznych) i introwertyków (osoby wycofane, wyciszone, bardziej skupione na przeżyciach wewnętrznych niż na relacjach z ludźmi). Osoby ekstrawertyczne czerpią energię przebywając z innymi, a kontakty towarzyskie są dla nich niezwykle ważne. Introwertyków na dłuższą metę męczą spotkania z ludźmi, ładują swoje akumulatory przebywając w ciszy i w samotności. Introwertycy często decydują się na życie w pojedynkę, ponieważ lubią swoje towarzystwo i własny świat, który tworzą (może być to działalność artystyczna, literacka lub naukowa, spacery na łonie przyrody, hodowla roślin lub zwierząt);
    • doświadczenia z dzieciństwa - ci, którzy wychowywali się w niewielkich rodzinach, które dodatkowo ceniły sobie prywatność, mogą mieć mniejszą niż ich rówieśnicy potrzebę kontaktów towarzyskich. Osoby, które jako dzieci miały mało przyjaciół i niewiele okazji do spotkań z ludźmi, musiały wykształcić w sobie umiejętności samotnego spędzania czasu. Często taki styl życia staje się w dorosłym wieku silnie utrwalonym nawykiem.

     

    Samotność a uzależnienie od rodziców

     

    Uzależnienie od rodziców przejawia się w uwikłaniu emocjonalnym w związek z rodzicami. Dotyczy osób, które nie uniezależniły się emocjonalnie albo finansowo od swoich rodziców i nie są gotowe do założenia własnej rodziny. Problem z opuszczeniem rodzinnego gniazda mogą również wzmacniać rodzice, którzy nie są gotowi na rozstanie z dziećmi. Zjawisko to występuje od dawna we Włoszech, gdzie powstał nawet termin: „bamboccioni” (dorosłe bobasy), ale w ostatnich latach nasila się również w innych krajach (niemiecka odmianą „bamboccioni” jest określenie „kidults” (będące zbitką słów: dorosły i nastolatek).

    W krajach, takich jak Polska, sytuacja taka często jest wymuszona względami ekonomicznymi; młodzi ludzie nie mogą sobie pozwolić na zakup własnego mieszkania i start samodzielność. Innym powodem są zmiany mentalne, jakie zachodzą wśród młodego pokolenia: tendencja do skupiania się na sobie, nieodpowiedzialność i niezaradność (po co martwić się o rachunki, zakupy, sprzątanie i stawiać czoła problemom, jak można to sobie odpuścić i żyć wygodnie). Psychologowie twierdzą, że na głębszym poziome, niechęć przed opuszczeniem rodzinnego domu jest spowodowana maskowanym lękiem przed dorosłym życiem. W skrajnych wypadkach zdarza się tak, że to rodzice wzbudzają w dzieciach poczucie winy za to, że chcą ich „opuścić”. Dorosłe dzieci, które czują się odpowiedzialne za rodziców, rezygnują ze związków, ponieważ w ich rozumieniu byłaby to nielojalność wobec rodziny pochodzenia;

     

    Życie w pojedynkę

     

    Dla osób, które podjęły świadomą decyzję o życiu w pojedynkę, samotność jest źródłem poczucia komfortu. Życie bez partnera i bez rodziny wcale nie musi oznaczać odosobnienia i całkowitej izolacji od ludzi. Single mogą żyć aktywnie, prowadzić intensywne życie towarzyskie, podróżować po świecie i czerpać satysfakcję z życia, wykonywać zawody, w których podstawową umiejętnością są kompetencje społeczne. Innymi słowy mogą prowadzić aktywne, ciekawe życie, a dom stanowi dla nich azyl, miejsce, w którym regenerują siły.

    Inni, którzy cenią ciszę, samotność, mogą znaleźć satysfakcję i spełnienie w realizowaniu swoich pasji, oddawaniu się twórczości i pracy naukowej, która ich pochłania i znajdować przyjemność z przebywania we własnym towarzystwie, w którym rzadko się nie nudzą.

    Przykład samotności z wyboru:

    Anna była mężatką od 10 lat. „Byłam prawie zadowolona”: w taki sposób relacjonowała swoje małżeństwo. W ostatnich latach trwania związku zaczęła odczuwać objawy somatyczne: bóle brzucha, zawroty głowy, pojawiły się również stany lękowe. Trafiła na psychoterapię i w trakcie jej trwania uświadomiła sobie, że przyczyną, dla której trwa w swoim małżeństwie jest lęk przed tym, że sama sobie nie poradzi: materialnie i emocjonalnie.

    Podjęła decyzję o rozstaniu. Zrozumiała, że bycie w związku z powodu lęku przed samodzielnością jest nieuczciwe. Obecnie Anna mieszka sama. Nie wyklucza ponownego związku, ale ma poczucie, że najważniejsze jest to, że nauczyła się dbać o siebie i swoje potrzeby. Dużo podróżuje, spotyka się z przyjaciółmi. Czuje się spełniona i szczęśliwa.

     

    Samotność jako wyrok

     

    Niechciana samotność wynika najczęściej z braku umiejętności interpersonalnych. Nadmierny despotyzm, egocentryzm, tendencja do manipulowania ludźmi albo przeciwnie nieśmiałość, lękliwość (często przekształcająca się w fobię społeczną) jest przyczyną niepowodzeń w życiu prywatnym.

    Samotność, której się nie chce jest przyczyną cierpienia i powodem do wstydu. Osoby takie czują się „przegrane”, mają zaniżone poczucie własnej wartości, dlatego wycofują się kontaktów, odbierając sobie szanse na zmianę swojego losu.

    Autor: mgr Aleksandra Kijewska
    Tagi: samotność

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.