zarejestruj się zaloguj się

Zespół niedoboru androgenów

Tekst: lek. Halszka Kołaczkowska
Zespół niedoboru androgenów
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 10. marca, 2014

Zespół niedoboru androgenów oznacza, że w organizmie mężczyzny jest zbyt mało hormonów męskich, głównie testosteronu. Jest on często mylnie określany jako andropauza lub „męska menopauza”. Proces nie jest jednak tak gwałtowny jak u płci żeńskiej, często jednak ma tak samo ważny wpływ na życie jak zmiany hormonalne u kobiet.

SPIS TREŚCI:

    Przyczyny zespołu niedoboru androgenów

     

    Stężenie testosteronu fizjologicznie obniża się wraz z wiekiem – mówi się nawet, że już od 30. roku życia mężczyźni mogą doświadczać spadku stężenia tego hormonu (nawet o 0,8-1 % rocznie). Niedobór hormonów męskich, głównie testosteronu, może wynikać ze zmian na linii regulacji: podwzgórze-przysadka-jądra. Podwzgórze odpowiada za pobudzanie przysadki, która z kolei odpowiedzialna jest za stymulację jąder do produkcji testosteronu za pomocą dwóch substancji – hormonu luteinizującego (LH) i hormonu folikulotropowego (FSH). Jeśli któryś z tych elementów zawodzi, wówczas może się to przekładać na stężenie testosteronu i samopoczucie mężczyzny. Ale nie tylko stężenie testosteronu i innych androgenów przekłada się na jakość życia – duży wpływ mają także predyspozycje genetyczne, stosowanie używek, brak aktywności fizycznej. Zachowanie zdrowej diety i regularne uprawianie sportu może znacznie przeciwstawiać się wynikającym z zachwiania równowagi hormonalnej zmian w organizmie. Niektóre badania wskazują wręcz, że u starszych mężczyzn, którzy prowadzili zdrowy styl życia poziom testosteronu może się w ogóle nie zmienić.

     

    Objawy niedoboru androgenów

     

    Objawy niedoboru androgenów są w dużej mierze niespecyficzne i trudno jednoznacznie stwierdzić, że ich przyczyna leży w zbyt niskim poziomie testosteronu. Jeśli jednak wystąpią poniższe objawy, należy rozważać niedobór androgenów jako jedną z możliwych przyczyn takiego stanu. Do objawów niedoboru androgenów należą:

    • zmniejszony popęd seksualny,
    • problemy z erekcją i osiągnięciem orgazmu,
    • problemy z ejakulacją (zmniejszona objętość wytrysku),
    • uderzenia gorąca i nadmierne pocenie się,
    • powiększenie się gruczołów piersiowych, tzw. ginekomastia,
    • przewlekłe zmęczenie, apatia, depresja,
    • obniżona siła mięśniowa,
    • wzrost tkanki tłuszczowej zwłaszcza w obrębie brzucha,
    • łysienie,
    • zwiększone ryzyko osteoporozy (niedobór testosteronu powoduje utratę masy tkanki kostnej),
    • problemy ze snem,
    • problemy z pamięcią i koncentracją,
    • zmiany w badaniach krwi: niedokrwistość, zbyt wysoki poziom cholesterolu.

    Najbardziej charakterystycznymi objawami dla niedoboru testosteronu są problemy w sferze intymnej. Pozostałe objawy mogą występować w przebiegu wielu innych chorób. Zawsze zatem należy wykluczyć inne choroby, które mogą dawać podobne objawy, takie jak zaburzenia hormonalne ze strony tarczycy (zmęczenie może wynikać z niedoczynności tego narządu) czy trzustki (cukrzyca), a także upewnić się, że mężczyzna nie traci sił z powodu skrycie toczącej się choroby nowotworowej.

     

    Leczenie zespołu niedoboru androgenów

     

    Jedynym leczeniem zespołu niedoboru androgenów jest leczenie substytucyjne polegające na podawaniu preparatów zawierających testosteron (doustnie, przezskórnie lub parenteralnie). Nie w każdym przypadku jest ono jednak właściwe. Przed wdrożeniem leczenia należy zbadać poziom stężenia testosteronu we krwi (wskazaniem do leczenia długoterminowego jest poziom poniżej 8 nmol/l) i w zależności od wyników oraz obecności objawów klinicznych zadecydować, czy proponować leczenie hormonalne. Oprócz badań stężenia testosteronu należy poszerzyć diagnostykę o:

    • pełne badanie urologiczne,
    • oznaczenie stężenia PSA (swoistego antygenu prostaty) u mężczyzn w wieku powyżej 45 lat,
    • oznaczenie poziomu LH i obliczyć poziom faktycznego niedoboru testosteronu,
    • badania krwi: morfologię, lipidogram, poziom cukru, aktywność enzymów wątroby,
    • ocenę gęstości kości w badaniu densytometrycznym.

    Dopiero tak przebadanemu mężczyźnie można proponować leczenie substytucyjne. U wielu pacjentów z granicznymi wartościami poziomu testosteronu (8-12 nmol/l) i objawami proponuje się tzw. próbne leczenie testosteronem trwające 3 miesiące. U mężczyzn, u których największym problemem jest zmiana składu ciała i pogorszenie funkcji seksualnych, suplementacja testosteronu może okazać się bardzo korzystna. Celem leczenia jest osiągnięcie wartości stężenia testosteronu w połowie normy i poprawa zdrowia oraz samopoczucia pacjenta.

    Jak każde leczenie, również stosowanie preparatów testosteronu, trzeba przestudiować indywidualnie dla każdego pacjenta. Preparatów testosteronu nie wolno stosować w przypadku:

    • raka gruczołu krokowego i raka sutka (zdarza się również u mężczyzn),
    • nieprawidłowych wyników morfologii (gdy hematokryt > 54 %),
    • nasilonych objawów z dolnych dróg moczowych (np. problemy z odpływem moczu spowodowane łagodnym rozrostem prostaty).

    Podanie preparatu zawierającego testosteron należy bardzo dokładnie rozważyć w przypadku występowania:

     

    Leczenie niedoboru androgenów - działania niepożądane

     

    Jeśli dawka leku jest prawidłowo dobrana, działania niepożądane nie powinny być nasilone albo w ogóle nie wystąpią. Główną dolegliwością zgłaszaną przez mężczyzn jest tkliwość piersi (zwłaszcza tuż po rozpoczęciu przyjmowania substytucji) i obserwowane w badaniach krwi odchylenia pod postacią wzrostu hematokrytu (czyli zwiększenia stosunku ilości krwinek do ilości osocza w surowicy). Podczas stosowania preparatów testosteronu konieczna jest stała opieka u specjalisty oraz regularne kontrole i wykonywanie badań.

    Testosteron wykazuje korzystne działanie na organizm mężczyzny. Jeśli jest prawidłowo podawany, w odpowiedniej dawce, a pacjent regularnie badany, może wykazywać wiele korzyści zarówno na sferę życia intymnego jak i zdrowie w całym swoim zarysie – zapobiegać chorobom serca, złamaniom, poprawiać koncentrację i relację z innymi. A jeśli do tego uda się porzucić używki i złe nawyki żywieniowe – wówczas nie pozostaje nic innego jak pełna radość z życia.

    Autor: lek. Halszka Kołaczkowska
    Znaleziono: 1 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 1 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.